I CZ 101/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CZ 101/07

POSTANOWIENIE

Dnia 5 grudnia 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Gerard Bieniek (przewodniczący)

SSN Jan Górowski

SSN Mirosław Bączyk (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa B.K.

przeciwko Skarbowi Państwa reprezentowanemu przez Prezesa Rady Ministrów,

Ministra Pracy i Polityki Społecznej i Ministra Skarbu Państwa

o odszkodowanie i zadośćuczynienie,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 5 grudnia 2007 r.,

zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 23 maja 2007 r., sygn. akt [...],

odrzuca zażalenie; nie obciąża powoda kosztami postępowania

zażaleniowego.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 23 maja 2007 r. Sąd Apelacyjny odmówił powodowi

B.K. doręczenia odpisów wyroku tego Sądu z dnia 13 lipca 2006 r. wraz z

uzasadnieniem. Z uzasadnienia tego postanowienia wynika to, że powód spóźnił

się z wnioskiem o doręczenie (art. 387 § 3 k.p.c.). Wcześniej, postanowieniem z

dnia 8 maja 2007 r. (sprostowanym postanowieniem z dnia 17 maja 2007 r.)

oddalono wniosek powoda o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o

doręczenie odpisu wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 13 lipca 2006 r. wraz z

uzasadnieniem (k. 368 akt sprawy).

W zażaleniu na postanowienie z dnia 23 maja 2007 r. pełnomocnik powoda

wnosił o jego uchylenie i wniosek ten motywował tym, że powód nie korzystał

z pomocy

profesjonalnego

pełnomocnika

(bezpośrednio

po

ogłoszeniu

wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 17 maja 2007 r.), co – według pełnomocnika

- „usprawiedliwia

nieprawidłowe

złożenie

przez

niego

(powoda)

wniosku

o doręczenie uzasadnienia i wystarczy do przyjęcia, że do uchybienia terminu

doszło nie z jego winy.”

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3941 § 2 k.p.c., zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje

m.in. od postanowień sądu drugiej instancji kończących postępowanie w sprawie.

Zaskarżone postanowienie z dnia 23 maja 2007 r. nie może, być zaliczone do tej

kategorii postanowień. Stanowisko orzecznictwa Sądu Najwyższego w tej materii

jest

ukształtowane

i

jednoznaczne.

Postanowienie

oddalające

wniosek

o przywrócenie terminu do zgłoszenia żądania wyroku sądu drugiej instancji wraz

z uzasadnieniem nie jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie

w rozumieniu art. 3941 § 2 k.p.c. (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego

z dnia 8 września 2006 r., II CZ 63/06, nieopubl.).

W tej sytuacji niedopuszczalność zażalenia powoduje odrzucenie tego

środka odwoławczego na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39821 k.p.c.

i w zw. z art. 373 k.p.c.

Ustanowiony dla powoda pełnomocnik z urzędu wnosił w zażaleniu

o zasądzenie kosztów postępowania w sprawie”. Zgodnie z § 20 rozporządzenia

MS z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (...) (Dz.U.

nr 163, poz. 1348 ze zm.), wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy

prawnej powinien zawierać także oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone

w całości lub w części. Brak takiego oświadczenia pełnomocnika powoduje

niemożność przyznania mu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej ustanowionej

z urzędu stosownie do postanowień wspomnianego rozporządzenia z dnia

28 września 2002 r.

O kosztach postępowania zażaleniowego przysługujących pozwanemu

orzeczono przy uwzględnieniu postanowień art. 102 k.p.c.