I CZ 1/13 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CZ 1/13

POSTANOWIENIE

Dnia 17 kwietnia 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący)

SSN Krzysztof Strzelczyk

SSN Dariusz Zawistowski (sprawozdawca)

w sprawie z wniosku J.-P. A.

przeciwko U. D.-A.

o zabezpieczenie roszczenia,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 17 kwietnia 2013 r.,

zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 4 września 2012 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 4 września 2012 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę

kasacyjną uprawnionego od postanowienia Sądu Apelacyjnego z dnia 28 marca

2012 r., jako niedopuszczalną.

W zażaleniu na to postanowienie uprawniony zarzucił naruszenie art. 398 1

§ 1 oraz art. 3986 § 2 k.p.c. i wniósł o jego uchylenie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie jest nieuzasadnione. Skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym

środkiem

zaskarżenia,

który przysługuje

jedynie

w wypadkach

wyraźnie

wskazanych w ustawie. W myśl art. 3981 § 1 k.p.c. skarga kasacyjna przysługuje

od wydanego przez sąd drugiej instancji prawomocnego wyroku lub postanowienia

w przedmiocie odrzucenia pozwu albo umorzenia postępowania kończących

postępowanie w sprawie. Postanowienie zaskarżone skargą kasacyjną rozstrzyga

kwestę

zasadności

wniosku

uprawnionego

o

zabezpieczenie

roszczenia

pieniężnego. Nie stanowi ono zatem postanowienia kończącego postępowanie

w sprawie w rozumieniu art. 3981 § 1 k.p.c., albowiem rozstrzyga kwestię

incydentalną. Kończy jedynie etap postępowania w sprawie, związany z wnioskiem

o dokonanie zabezpieczenia.

Okoliczność, że jest to jedyna kwestia podlegająca rozstrzygnięciu przez

sąd polski, z uwagi na fakt, iż sprawa podlega rozpoznaniu co do meritum przez

Sąd w Bazylei, nie stanowi argumentu uzasadniającego przyjęcie dopuszczalności

skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie. Przytoczone przez skarżącego argumenty

poparte orzecznictwem Sądu Najwyższego odnoszą się do stanu prawnego

z okresu obowiązywania rewizji nadzwyczajnej oraz kasacji, które zostały

zastąpione przez skargę kasacyjną. Nie mogą one zatem stanowić podstawy dla

oceny dopuszczalności skargi kasacyjnej przy uwzględnieniu zmiany stanu

prawnego.

Aktualna

linia

orzecznicza

Sądu

Najwyższego

w

kwestii

dopuszczalności skargi kasacyjnej jest jednolita - przyjmuje się, że katalog spraw,

w których skarga kasacyjna jest dopuszczalna, wskazany w art. 398 1 § 1 k.p.c. jest

zamknięty. Przepis ten nie przewiduje zaś możliwości wniesienia skargi kasacyjnej

na postanowienie w przedmiocie zabezpieczenia, wydane przez sąd drugiej

instancji.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 398 14 w zw. z art. 394 k.p.c.,

Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.

db