Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
I CSK 964/22 AI generated

I CSK 964/22 · Sąd Najwyższy

Case Number I CSK 964/22
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

Wyrokiem z 13 kwietnia 2021 r. Sąd Apelacyjny w […] zmienił wyrok Sądu Okręgowego w W. z 3 grudnia 2020 r. i oddalił powództwo o ochronę dóbr osobistych.Powódka wniosła o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, wskazując na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego i konieczność generalnego rozstrzygnięcia, czy na tle art. 23 k.c. w zw. z art. 43 k.c. należy uznawać za naruszenie dóbr osobistych (dobrego imienia, renomy) wypowiedzi formułowane jako pytające tytuły artykułów prasowych („[…]”), zestawiające konkretny podmiot z „medialnym” zdarzeniem o charakterze przestępczym, w sytuacji gdy w dalszej treści tekstu brak jest tego typu jednoznacznego powiązania czy zarzutu.

Legislator headnote

AI generated

art. 23 k.c, art. 43 k.c, art. 3989 § 1 k.p.c, art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c, art. 3989 § 2 k.p.c; I CSK 964/22 · Sąd Najwyższy: W ocenie powódki skarga kasacyjna jest jednocześnie oczywiście uzasadniona, gdyż już tylko tytuł artykułu „[…]” na pierwszy rzut oka pozwala stwierdzić naruszenie dobra osobistego (renomy) powódki, stawiając ją w wysoce negatywnym świetle.Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności ‎w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.).

Keywords

AI generated
pseudonym protection of the name criminal prosecution for defamation first name right to one's own image press law

Cited Legislation

AI generated
art. 23 k.c
i oddalił powództwo o ochronę dóbr osobistych.Powódka wniosła o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, wskazując na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego i konieczność generalnego rozstrzygnięcia, czy na tle art. 23 k.c.
art. 43 k.c
art. 3989 § 1 k.p.c
Zważyć przy tym należy, że twierdzenie skarżącego o oczywistym naruszeniu prawa wykluczało możliwość przyjęcia, że w ramach tej samej kwestii występuje istotne zagadnienie prawne.Z tych przyczyn należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).[as]
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
Zważyć przy tym należy, że twierdzenie skarżącego o oczywistym naruszeniu prawa wykluczało możliwość przyjęcia, że w ramach tej samej kwestii występuje istotne zagadnienie prawne.Z tych przyczyn należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).[as]
art. 3989 § 2 k.p.c
Zważyć przy tym należy, że twierdzenie skarżącego o oczywistym naruszeniu prawa wykluczało możliwość przyjęcia, że w ramach tej samej kwestii występuje istotne zagadnienie prawne.Z tych przyczyn należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).[as]

Cited Case Law

AI generated
II CSK 15/18
Skarga kasacyjna została ukształtowana w przepisach kodeksu postępowania cywilnego jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa, jednolitości orzecznictwa oraz prawidłowej wykładni, a także w celu usunięcia z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia orzeczeń umożliwiający rozpoznanie sprawy w kolejnej instancji sądowej. Koniecznej selekcji skarg pod kątem realizacji tego celu służy instytucja tzw. przedsądu, ustanowiona w art. 3989 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej.
IV CSK 552/17
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Skarżący oparł swój wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania na pierwszej spośród wymienionych przesłanek. Przez istotne zagadnienie prawne, o którym mowa w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., należy rozumieć problem o charakterze prawnym, powstały na tle konkretnego przepisu prawa, mający charakter rzeczywisty w tym znaczeniu, że jego rozwiązanie stwarza realne i poważne trudności.
I CSK 709/17
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być wobec tego osiągnięty tylko przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.
I CSK 733/17
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W świetle tej regulacji, cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być wobec tego osiągnięty tylko przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.
I CSK 475/18
Po ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Okręgowy w R., wyrokiem z dnia 29 sierpnia 2017 r.
IV CSK 506/17
Sąd Rejonowy w O. postanowieniem z dnia 29 sierpnia 2016 r., ustanowił na rzecz uczestniczki E. S.A. w G. opisaną służebność przesyłu na oznaczonej nieruchomości stanowiącej własność wnioskodawcy i uczestników H. P. (syna), G. P., P. P. i L. P., zasądził tytułem wynagrodzenia kwotę 33 467,50 zł na rzecz wnioskodawcy, a na rzecz wymienionych uczestników kwoty po 5 020,12 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 13 września 2016 r., oddalił żądanie ustanowienia służebności przesyłu w pozostałej części i orzekł o kosztach postępowania.Po rozpoznaniu apelacji wnioskodawcy oraz uczestników H.
AI generated
I CSK 592/20
J. J. w pozwie skierowanym przeciwko G. Spółce Akcyjnej w W., B. C., M.Ż. domagał się nakazania złożenia oświadczeń bliżej określonej treści oraz zasądzenia solidarnie kwoty 50 000 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie, z tytułu naruszenia dóbr osobistych w publikacji prasowej z 7 marca 2016 r.2. Wyrokiem z 28 lutego 2018 r. Sąd Okręgowy w W. uwzględnił powództwo częściowo, nakazując wszystkim pozwanym opublikowanie oświadczeń bliżej określonej treści (pkt 1-3) i oddalił powództwo w pozostałym zakresie (pkt 4).
II CSKP 1021/22
Wyrokiem z 21 lipca 2020 r.
I CSK 2752/23
W związku ze skargą kasacyjną powódki D.
I CSK 2491/22
Powód X.Y. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowie z 14 października 2021 r., I ACa 473/20, wskazując na potrzebę wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości oraz wywołujących rozbieżności w orzecznictwie, tj.:a) art. 23 k.c. i art. 24 § 1 k.c. w zw. z art. 111 kodeksu wyborczego poprzez dokonanie wykładni w zakresie dobra osobistego w postaci godności, dobrego imienia i wizerunku osoby kandydującej na stanowisko publiczne, piastującej jednocześnie stanowisko publiczne, w momencie tuż przed rozpoczęciem kampanii wyborczej, podczas gdy:- wymieniony moment (czas) naruszenia dóbr osobistych - w realiach niniejszej sprawy tuż przed rozpoczęciem kampanii, ma istotne znaczenie dla stwierdzenia naruszenia dobra osobistego i bezprawności tego naruszenia - kwestia czasu oraz momentu naruszenia dobra osobistego jako istotnych dla stwierdzenia naruszenia dobra osobistego oraz jego bezprawności była do tej pory przedmiotem zarysu oraz analizy w orzecznictwie Sądu Najwyższego jedynie w zakresie szczątkowym,- określenia uznawane w języku potocznym za jednoznacznie negatywne‎- w przypadku niniejszej sprawy sformułowania: […] i […] - nie powinny opisywać stanu faktycznego w postaci zgodnego z prawem, zasadnego i udzielonego w oparciu o art. 730 k.p.c. zabezpieczenia w postępowaniu cywilnym przed wszczęciem postępowania,b) art. 23 k.c. w zw. z art. 24 § 1 k.c. w zw. z art. 12 ust. 1 prawa prasowego w zakresie wyjaśnienia rozbieżności w orzecznictwie odnośnie do tego, czy sama sugestia zawarta w tytule artykułu może naruszać dobra osobiste osoby w nim opisywanej,c) art. 41 prawa prasowego poprzez dokonanie wykładni w zakresie:- przekroczenia granic krytyki w rozumieniu art. 41 prawa prasowego,- granic krytyki określonych w art. 41 prawa prasowego,- interpretacji kwestii podmiotowych art. 41 prawa prasowego - jednoczesne łączenie funkcji publicznej z kandydowaniem w wyborach,- określeń […] i […] jako przekraczających dozwoloną krytykę,d) art. 12 ust. 1 pkt. 1 prawa prasowego poprzez dokonanie wykładni w zakresie:- określeń […] i […] jako nierzetelnych oraz przekraczających dozwoloną krytykę,- odpowiedzialności wydawcy za anonimowych informatorów.Skarżący jednocześnie wskazał, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne dotyczące kwestii:- czy sądy winny badać faktyczny cel publikacji, i oceniać artykuł jako materiał wyborczy/agitacja wyborcza, jeśli osoba opisywana w materiale (negatywnie lub pozytywnie) ogłosiła wolę kandydowania w wyborach, a nie rozpoczęto jeszcze kampanii wyborczej i artykuł taki nie podlega normie wskazanej w art. 111 kodeksu wyborczego?- czy materiał prasowy publikowany przed oficjalną datą startu kampanii wyborczej, ale już po ogłoszeniu przez osobę opisywaną woli startu w wyborach, powinien być oceniany w świetle art. 111 kodeksu wyborczego w związku z art. 23 i 24 kodeksu cywilnego?Ponadto skarżący wskazał, że skarga jest oczywiście uzasadniona w zakresie zarzutów naruszenia przepisów prawa materialnego - bowiem:a) Sąd, stosując art. 41 prawa prasowego, zwrócił uwagę wyłącznie na przesłankę prowadzenia działalności publicznej przez Powoda jako […], podczas gdy powinna być ona brana pod uwagę jako jeden z wielu elementów podmiotowych i nie powinna być zastosowana jako samodzielna i samoistna podstawa dla uznania bezprawności naruszenia dóbr osobistych Powoda,b) czytelnie niewłaściwe zastosowanie przez Sąd II instancji art. 41 prawa prasowego przejawiło się również w postaci m.in. braku uwzględnienia szczególnego momentu (czasu) naruszenia dóbr osobistych Powoda.Strona pozwana w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniosła o odmowe przyjęcia skargi do rozpoznania, ewentualnie o jej oddalenie w całości jako oczywiście bezzasadnej oraz o zasądzenie od powoda zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego.
V CSK 71/21
W związku ze skargą kasacyjną powódki J.P.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I CSK 964/22 POSTANOWIENIE Dnia 9 września 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marcin Krajewski w sprawie z powództwa Gminy N.‎przeciwko W. M.‎o ochronę dóbr osobistych,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 września 2022 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 13 kwietnia 2021 r., sygn. akt I ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z 13 kwietnia 2021 r. Sąd Apelacyjny w […] zmienił wyrok Sądu Okręgowego w W. z 3 grudnia 2020 r. i oddalił powództwo o ochronę dóbr osobistych.Powódka wniosła o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, wskazując na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego i konieczność generalnego rozstrzygnięcia, czy na tle art. 23 k.c. w zw. z art. 43 k.c. należy uznawać za naruszenie dóbr osobistych (dobrego imienia, renomy) wypowiedzi formułowane jako pytające tytuły artykułów prasowych („[…]”), zestawiające konkretny podmiot z „medialnym” zdarzeniem o charakterze przestępczym, w sytuacji gdy w dalszej treści tekstu brak jest tego typu jednoznacznego powiązania czy zarzutu.

W ocenie powódki skarga kasacyjna jest jednocześnie oczywiście uzasadniona, gdyż już tylko tytuł artykułu „[…]” na pierwszy rzut oka pozwala stwierdzić naruszenie dobra osobistego (renomy) powódki, stawiając ją w wysoce negatywnym świetle.Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności ‎w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.).

Skarga kasacyjna stanowi nadzwyczajny środek zaskarżenia, którego rozpoznanie przez Sąd Najwyższy musi być uzasadnione względami o szczególnej doniosłości wykraczającymi poza indywidualny interes skarżącego, a mającymi swoje źródło w interesie publicznym, wyrażającym się w szczególności w konieczności zapewnienia jednolitej wykładni ‎i jednolitego stosowania prawa.Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. jest wyłącznie problem o charakterze prawnym, a nie faktycznym lub wynikającym ze stwierdzonych przez skarżącego uchybień Sądu.

Jego rozstrzygnięcie powinno stwarzać przy tym realne i poważne trudności, a także mieć znaczenie dla rozstrzygnięcia innych spraw. Skarżący winien jest w tym przypadku przedstawić pogłębioną argumentację prawną, bowiem zagadnienie prawne musi mieć charakter ściśle jurydyczny, powstały na tle konkretnego przepisu prawa. Nie może ono odnosić się do subiektywnej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego (zob. postanowienia SN z 16 maja 2018 r., II CSK 15/18; z 24 kwietnia 2018 r., IV CSK 552/17; z 19 kwietnia 2018 r., I CSK 709/17; z 10 kwietnia 2018 r., I CSK 733/17).Przedstawione przez skarżącego pytanie powiązane jest ściśle z okolicznościami faktycznymi niniejszej sprawy i nie przekonuje o występowaniu istotnego zagadnienia prawnego.

Mnogość możliwych do wyobrażenia stanów faktycznych, w tym treści publikacji prasowych, które mogą być przedmiotem oceny, przeczy uznaniu zasygnalizowanej przez powódkę kwestii za mającą abstrakcyjne znaczenie w kwestii wykładni norm. Uniemożliwia to jednocześnie sformułowanie uogólniającej tezy, która mogłaby rozstrzygać przedstawione zagadnienie prawne.Przesłanka w postaci oczywistego uzasadnienia skargi kasacyjnej byłaby spełniona, gdyby zaskarżone orzeczenie zapadło z oczywistym, rażącym naruszeniem przepisów prawa lub podstawowych zasad obowiązujących w praworządnym państwie, widocznym bez konieczności prowadzenia bardziej szczegółowej analizy.

Uznanie oczywistej wadliwości orzeczenia wymaga wykazania jego sprzeczności z przepisami prawa niepodlegającymi różnej wykładni i niepozostawiającymi sądowi swobody oceny albo z podstawowymi zasadami orzekania (zob. postanowienia SN: z 20 marca 2019 r., I CSK 475/18; z 11 kwietnia 2018 r., IV CSK 506/17; z 16 kwietnia 2018 r., IV CSK 529/17; z 18 kwietnia 2018 r., II CSK 728/17; z 15 maja 2018 r., II CSK 2/18; z 10 maja 2018 r., I CSK 798/17; z 23 maja 2018 r., I CSK 36/18; z 29 maja 2018 r., I CSK 42/18; z 13 czerwca 2018 r., II CSK 71/18; z 16 kwietnia 2018 r., IV CSK 534/17; z 12 marca 2018 r., III CSK 291/17; z 22 kwietnia 2016 r., V CSK 650/15).Dokonana przez Sąd Apelacyjny ocena spornego artykułu prasowego, aczkolwiek może budzić pewne wątpliwości, to nie daje jednak podstaw do uznania zaskarżonego orzeczenia za oczywiście wadliwe.

Zważyć przy tym należy, że twierdzenie skarżącego o oczywistym naruszeniu prawa wykluczało możliwość przyjęcia, że w ramach tej samej kwestii występuje istotne zagadnienie prawne.Z tych przyczyn należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).[as]