I CSK 95/15 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CSK 95/15 POSTANOWIENIE Dnia 18 listopada 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tadeusz Wiśniewski w sprawie z powództwa Syndyka masy upadłości E. S.A. w upadłości likwidacyjnej w W. ‎przeciwko G. M. ‎o uznanie czynności prawnych za bezskuteczne, wydanie, ewentualnie zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 listopada 2015 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie‎z dnia 8 października 2014 r., sygn. akt VI ACa 1940/13, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; ‎zasądza od strony powodowej na rzecz pozwanej G. M. kwotę 3600 (trzy tysiące sześćset) zł tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek uzasadniających przyjęcie wniesionej skargi kasacyjnej do rozpoznania. Strona skarżąca opiera wniosek o przyjęcie skargi na jej oczywistej zasadności wynikającej z naruszenia prawa materialnego i procesowego.

Stanowiska skarżącego nie sposób jednak podzielić. W pierwszej kolejności należy wskazać, że obszerność uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania (ponad siedem stron) wskazuje na fakt, że nie sposób w tym wypadku mówić o oczywistej zasadności rozumianej jako zasadność możliwa do oceny już prima facie. Analiza treści skargi wskazuje zaś, że w istocie rzeczy strona skarżąca kwestionuje przebieg postępowania dowodowego i poczynione przez Sąd drugiej instancji ustalenia faktyczne związane z brakiem ustalenia, iż po stronie pozwanej istniała świadomość pokrzywdzenia strony powodowej.

Okoliczność ta jest jednak związana z poczynionymi ustaleniami faktycznymi, a te nie mogą być kwestionowane w toku postępowania kasacyjnego. Nie może tego zastąpić podniesiony w skardze zarzut dotyczący wadliwej wykładni treści umowy, gdyż kluczowe dla możliwości uwzględnienia powództwa ze skargi pauliańskiej jest wykazanie owej świadomości dłużnika (art. 527 § 1 k.c.), czego w stanie faktycznym sprawy zabrakło. Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c. a contrario).

O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 98 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c.