I CSK 949/14 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedWyrokiem z dnia 18 marca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie zmienił w części wyrok Sądu Okręgowego Warszawa - Praga w Warszawie, w sprawie z powództwa M. D. przeciwko R. D. , o zapłatę.Pozwana wniosła skargę kasacyjną, w której żądała uchylenia zaskarżonego wyroku i orzeczenie co do istoty sprawy przez oddalenie powództwa, ewentualnie uchylenia zaskarżonego wyroku i orzeczenie co do istoty sprawy przez uwzględnienie powództwa w części, ewentualnie uchylenia zaskarżonego wyroku w części i orzeczenie co do istoty sprawy przez oddalenie powództwa o zapłatę odsetek ustawowych w zakresie podanym w skardze.
Legislator headnote
AI generatedart. 3984 § 2 k.p.c, art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c, art.39813 § 1 k.p.c, art.3989 § 2 k.p.c; I CSK 949/14 · Sąd Najwyższy: Jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania wskazała, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.Określone w art. 3984 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I CSK 949/14 POSTANOWIENIE Dnia 25 czerwca 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marian Kocon w sprawie z powództwa M. D.przeciwko R. D.o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 czerwca 2015 r.,na skutek skargi kasacyjnej pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawiez dnia 18 marca 2014 r., sygn. akt I ACa 1029/13, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; przyznaje adw. P.R. od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego w Warszawie kwotę 3.600 zł (trzy tysiące sześćset) powiększoną o stawkę podatku od towarów i usług tytułem kosztów pomocy prawnej udzielonej pozwanej w postępowaniu kasacyjnym.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 18 marca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie zmienił w części wyrok Sądu Okręgowego Warszawa - Praga w Warszawie, w sprawie z powództwa M. D. przeciwko R. D. , o zapłatę.Pozwana wniosła skargę kasacyjną, w której żądała uchylenia zaskarżonego wyroku i orzeczenie co do istoty sprawy przez oddalenie powództwa, ewentualnie uchylenia zaskarżonego wyroku i orzeczenie co do istoty sprawy przez uwzględnienie powództwa w części, ewentualnie uchylenia zaskarżonego wyroku w części i orzeczenie co do istoty sprawy przez oddalenie powództwa o zapłatę odsetek ustawowych w zakresie podanym w skardze.
Jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania wskazała, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.Określone w art. 3984 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia takich przesłanek, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.We wniesionej skardze kasacyjnej wniosek o przyjęcie do rozpoznania oparty został na art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Szczegółowa analiza uzasadnienia tego wniosku nie pozwala na stwierdzenie, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
W sprawie nie zachodzi nieważność postępowania, którą Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę - w granicach zaskarżenia - z urzędu (art.39813 § 1 k.p.c.).Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art.3989 § 2 k.p.c.).