I CSK 938/14 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedW skardze kasacyjnej wniesionej przez powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 20 grudnia 2013 r. wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania oparty został na przesłance oczywistej zasadności skargi. Skarga kasacyjna jest kwalifikowanym środkiem prawnym, którego rozpoznanie przez Sąd Najwyższy musi być uzasadnione względami o szczególnej doniosłości, wykraczającymi poza indywidualny interes skarżącego, a leżącymi w interesie powszechnym. Rozpoznanie skargi kasacyjnej powinno służyć ochronie obowiązującego porządku prawnego przed dowolnością orzekania, oraz zapewnieniu jednolitości orzecznictwa sądowego w takich sprawach, w których możliwe jest dokonanie zasadniczej wykładni przepisu prawa, mającej walor generalny i abstrakcyjny (postanowienie SN z dnia 7 kwietnia 2009 r., II CSK 13/09, wyrok SN z dnia 23 lutego 2006 r.
Legislator headnote
AI generatedart. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c, art. 3989 § 2 k.p.c, art. 98 § 1 k.p.c, art. 39821 k.p.c; I CSK 938/14 · Sąd Najwyższy: Sygn. akt I CSK 938/14 POSTANOWIENIE Dnia 30 czerwca 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Iwona Koper w sprawie z powództwa A. K. przeciwko M. M., J. P. , S. P . i M. Z.o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 czerwca 2015 r.,na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawiez dnia 20 grudnia 2013 r., sygn. akt VI ACa 231/13, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; zasądza od powoda A. K. na rzecz pozwanych J. P. i S. P. kwotę 1800 (jeden tysiąc osiemset) zł tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I CSK 938/14 POSTANOWIENIE Dnia 30 czerwca 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Iwona Koper w sprawie z powództwa A. K. przeciwko M. M., J. P. , S. P . i M. Z.o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 czerwca 2015 r.,na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawiez dnia 20 grudnia 2013 r., sygn. akt VI ACa 231/13, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; zasądza od powoda A. K. na rzecz pozwanych J. P. i S. P. kwotę 1800 (jeden tysiąc osiemset) zł tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
W skardze kasacyjnej wniesionej przez powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 20 grudnia 2013 r. wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania oparty został na przesłance oczywistej zasadności skargi. Skarga kasacyjna jest kwalifikowanym środkiem prawnym, którego rozpoznanie przez Sąd Najwyższy musi być uzasadnione względami o szczególnej doniosłości, wykraczającymi poza indywidualny interes skarżącego, a leżącymi w interesie powszechnym. Rozpoznanie skargi kasacyjnej powinno służyć ochronie obowiązującego porządku prawnego przed dowolnością orzekania, oraz zapewnieniu jednolitości orzecznictwa sądowego w takich sprawach, w których możliwe jest dokonanie zasadniczej wykładni przepisu prawa, mającej walor generalny i abstrakcyjny (postanowienie SN z dnia 7 kwietnia 2009 r., II CSK 13/09, wyrok SN z dnia 23 lutego 2006 r.
II CSK 126/05, postanowienie SN z dnia 4 lutego 2000 r., nie publ.).Pojęcie „oczywistej zasadności skargi”, jako przesłanki jej przyjęcia do rozpoznania (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.) nie jest tożsame z zasadnością skargi. Skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.), jeżeli bez wątpliwości nastąpiły podnoszone w niej uchybienia lub gdy jest pewne, że miały one wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, albo też podniesione zarzuty oczywiście uzasadniają wniesioną skargę. Argumentacja uzasadnienia wniosku o przyjęcie wniesionej skargi kasacyjnej do rozpoznania, oparta na przytoczeniu uzasadnienia jej podstaw, nie daje podstaw do takiej oceny.W sprawie nie zachodzi nieważność postępowania przed Sądem Apelacyjnym, którą Sąd Najwyższy bierze po rozwagę z urzędu.Z tych przyczyn na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c., a w zakresie kosztów postępowania na podstawie art. 98 § 1 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c., orzeczono jak w sentencji.