I CSK 93/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CSK 93/07

POSTANOWIENIE

Dnia 12 kwietnia 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Tadeusz Wiśniewski

w sprawie z wniosku A. K.

przy uczestnictwie G.W. i in. ,

o zmianę postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 kwietnia 2007 r.,

na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy

od postanowienia Sądu Okręgowego w W.

z dnia 6 lipca 2006 r.,

odrzuca skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 6 lipca 2006 r. Sąd Okręgowy w W. oddalił apelację

wnioskodawcy od postanowienia Sądu Rejonowego w G. z dnia 24 stycznia 2006

r.

W

skardze

kasacyjnej

opartej

na

obu

podstawach

kasacyjnych

wnioskodawca domagał się zmiany zaskarżonego postanowienia i stwierdzenia

nabycia przez niego spadku po Z. Z., ewentualnie uchylenia zaskarżonego

orzeczenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi drugiej

instancji.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c., skarga kasacyjna powinna zawierać

wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania i jego uzasadnienie. Wymaganie to

związane jest z instytucją tzw. przedsądu, uregulowaną w art. 398 9 k.p.c., a jego

spełnienie polega na wskazaniu, że w sprawie występuje istotne zagadnienie

prawne lub, że istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących

poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów lub,

że zachodzi nieważność postępowania lub, że skarga kasacyjna jest oczywiście

uzasadniona. Ponadto – co również nie jest bez znaczenia – w uzasadnieniu

wniosku

należy

przedstawić

odrębną,

pogłębioną

argumentację

prawną

wskazującą na zaistnienie powołanej okoliczności uzasadniającej przyjęcie skargi

kasacyjnej

do

rozpoznania.

Skarżący

tymczasem,

uzasadniając

wniosek

o przyjęcie skargi do rozpoznania, powołał się na okoliczności niewymienione art.

3989 k.p.c. Gdyby nawet uznać, że powołanie się przez wnioskodawcę na

„konieczność spetryfikowania” określonych w skardze poglądów miało w istocie

oznaczać wskazanie na potrzebę wykładni przepisów prawnych budzących

poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów,

stwierdzić trzeba, że skarżący zaniechał zamieszczenia w skardze jakiejkolwiek

argumentacji prawnej na poparcie przedmiotowego wniosku.

Skarga

kasacyjna

niezawierająca

któregokolwiek

z

elementów

konstrukcyjnych wymienionych w art. 3984 § 1 k.p.c. dotknięta jest nieusuwalnym

brakiem skutkującym jej odrzuceniem w myśl art. 3986 k.p.c.

Z podanych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.

jc