Legislator Case Law & Legislation
I CSK 799/19 AI generated

I CSK 799/19 · Sąd Najwyższy

Case Number I CSK 799/19
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

Pełnomocnik procesowy skarżącego T. N. wniósł zażalenie na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 czerwca 2020 r., wnosząc o jego uchylenie i orzeczenie co do istoty sprawy przez przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądzenie kosztów pomocy prawnej świadczonej powodowi z urzędu względnie o jego stosowną zmianę.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Sąd Najwyższy nie jest sądem drugiej instancji, toteż skarżąca nietrafnie upatrywała w art. 3941 § 1 k.p.c. dopuszczalności zażalenia na postanowienie Sądu Najwyższego odrzucające skargę kasacyjną. Orzeczenia Sądu Najwyższego, jako sądu ostatniego szczebla, sprawującego nadzór judykacyjny nad orzecznictwem sądów powszechnych, nie podlegają legis latae zaskarżeniu w drodze środków odwoławczych (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 lutego 2017 r., II PO 1/17, niepubl., i z dnia 12 stycznia 2018 r., II CO 104/17, niepubl.).Z tych względów, na podstawie art. 3941 a contrario k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji. jw

Legislator headnote

AI generated

art. 3941 § 1 k.p.c; I CSK 799/19 · Sąd Najwyższy: Sygn. akt I CSK 799/19 POSTANOWIENIE Dnia 28 sierpnia 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Paweł Grzegorczyk w sprawie z powództwa T. N.‎przeciwko Skarbowi Państwa - Prezesowi Sądu Rejonowego ‎[…] w W.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 sierpnia 2020 r.,‎na skutek zażalenia pełnomocnika powoda - radcy prawnego B. Z.‎na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 czerwca 2020 r., sygn. akt I CSK 799/19, odrzuca zażalenie.

Keywords

AI generated
absence of hardship decision not to raise objections lack of entitlement withdrawal of legal petition late objection to debt enforcement authorization to sue

Cited Legislation

AI generated
art. 3941 § 1 k.p.c
AI generated
III CZ 355/23
1.Postanowieniem z 14 września 2023 r.
I CSK 2303/24
Pozwani M. Ż. i J. Ż. wnieśli skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 23 stycznia 2024 r., zaskarżając ten wyrok w całości, wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący wskazali, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, gdyż opisane w skardze naruszenie przepisów prawa procesowego jest oczywiście uzasadnione, nie wymaga pogłębionej analizy, jest widoczne dla przeciętnego prawnika, a nawet osoby, która nie posiada prawniczego wykształcenia.
III CZ 497/22
Postanowieniem z 24 października 2022 r.
I CSK 5146/22
Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności‎w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.). Obowiązkiem skarżącego jest sformułowanie i uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania w nawiązaniu do przytoczonych przesłanek, a rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego‎w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania wynika z oceny, czy okoliczności powołane przez skarżącego odpowiadają tym,‎o których jest mowa w art. 3989 § 1 k.p.c.Pozwany wniósł o przyjęcie niniejszej skargi kasacyjnej do rozpoznania‎z powołaniem się na art. 3989 § 1 pkt 1, 3 i 4 k.p.c.O oczywistej zasadności skargi kasacyjnej – zdaniem skarżącego‎– decyduje naruszenie przez Sąd Apelacyjny art. 3271 § 1 pkt 2 k.p.c., w efekcie czego „doszło do zasądzenia należności, dla której nie istnieje podstawa prawna, co również uniemożliwiało podjęcie w tym zakresie obrony, wobec tego typu braku, np. w formie zgłoszenia zarzutu przedawnienia”.
V CZ 65/21
W dniu 16 czerwca 2021 r. Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej pozwanej J. B.. Skarżąca wniosła zażalenie na to postanowienie, zaskarżając je w całości. Postanowieniu zarzuciła naruszenie:- art. 233 § 1 w zw. z art. 3 k.p.c. poprzez dowolną ocenę zgromadzonego materiału dowodowego oraz zaniechanie przeprowadzenia stosownego dochodzenia i w konsekwencji poczynienie nieprawidłowych ustaleń faktycznych,- art. 227 w zw. z art. 217 § 1 k.p.c. poprzez ich niezastosowanie i zaniechanie przeprowadzenia dowodów wnioskowanych przez pozwaną,- art. 243 k.p.c. poprzez dowolne uznanie, że pozwana nie uprawdopodobniła przesłanek warunkujących rozpoznanie skargi kasacyjnej,- art. 3981 k.p.c. w zw. z art. 3982 k.p.c. § 1 i § 2 k.p.c. poprzez odmowę rozpoznania skargi kasacyjnej, w sytuacji w której zachodzą przesłanki pozytywne do jej rozpoznania oraz brak jest przesłanek negatywnych uniemożliwiających jej rozpoznanie.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I CSK 799/19 POSTANOWIENIE Dnia 28 sierpnia 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Paweł Grzegorczyk w sprawie z powództwa T. N.‎przeciwko Skarbowi Państwa - Prezesowi Sądu Rejonowego ‎[…] w W.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 sierpnia 2020 r.,‎na skutek zażalenia pełnomocnika powoda - radcy prawnego B. Z.‎na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 czerwca 2020 r., sygn. akt I CSK 799/19, odrzuca zażalenie.

UZASADNIENIE

Pełnomocnik procesowy skarżącego T. N. wniósł zażalenie na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 czerwca 2020 r., wnosząc o jego uchylenie i orzeczenie co do istoty sprawy przez przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądzenie kosztów pomocy prawnej świadczonej powodowi z urzędu względnie o jego stosowną zmianę.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Sąd Najwyższy nie jest sądem drugiej instancji, toteż skarżąca nietrafnie upatrywała w art. 3941 § 1 k.p.c. dopuszczalności zażalenia na postanowienie Sądu Najwyższego odrzucające skargę kasacyjną. Orzeczenia Sądu Najwyższego, jako sądu ostatniego szczebla, sprawującego nadzór judykacyjny nad orzecznictwem sądów powszechnych, nie podlegają legis latae zaskarżeniu w drodze środków odwoławczych (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 lutego 2017 r., II PO 1/17, niepubl., i z dnia 12 stycznia 2018 r., II CO 104/17, niepubl.).Z tych względów, na podstawie art. 3941 a contrario k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji. jw