Legislator Case Law & Legislation
I CSK 765/24 AI generated

I CSK 765/24 · Sąd Najwyższy

Case Number I CSK 765/24
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

I CSK 765/24 POSTANOWIENIE 10 czerwca 2025 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Agnieszka Piotrowska na posiedzeniu niejawnym 10 czerwca 2025 r. w Warszawie‎w sprawie z powództwa M.G.‎przeciwko P.B.‎o ustalenie i zapłatę,‎na skutek skargi kasacyjnej P.B.‎od wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowie‎z 3 listopada 2023 r., I ACa 1188/20, 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2) zasądza od pozwanego na rzecz powódki koszty postępowania kasacyjnego w kwocie 2700 (dwa tysiące siedemset) zł z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego za czas od doręczenia orzeczenia zobowiązanemu do dnia zapłaty.

Legislator headnote

AI generated

art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c, art.233 k.p.c, art. 374 k.p.c, art.390 k.p.c, art. 39821 k.p.c; I CSK 765/24 · Sąd Najwyższy: Oznacza to, że skarżący nie wypełnił pierwszej przyczyny kasacyjnej. Niezależnie od tego należy zauważyć, że twierdzeniu o braku pouczenia skarżącego o sposobie i terminie wniesienia apelacji przeczy pisemne pouczenie doręczone mu wraz z odpisem uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego (k.348 akt). Z obszernego uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynika ponadto, że Sąd Apelacyjny odniósł się do zarzutów procesowych apelacji dotyczących oceny dowodów i ustaleń faktycznych Sądu Okręgowego (zob. k. 647-650), zaś akceptacja przez Sąd odwoławczy tych ustaleń stanowiła konsekwencję nieuwzględnienia wskazanych zastrzeżeń pozwanego.

Keywords

AI generated
remission of procedural costs dispute settlement unpaid security deposit recovery of collection costs time limits for seeking redress withdrawal of civil claim

Cited Legislation

AI generated
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
Pozwany wniósł skargę kasacyjną od tego orzeczenia, opierając wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania na przyczynie kasacyjnej objętej art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
art.233 k.p.c
art. 374 k.p.c
z art. 374 k.p.c., polegającego na niepouczeniu pozwanego występującego bez fachowego pełnomocnika o warunkach i sposobie wniesienia apelacji, w tym zgłoszenia wniosku o rozpoznania sprawy na rozprawie.W nawiązaniu do tej przyczyny kasacyjnej należy podnieść, że istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art.
art.390 k.p.c
art. 39821 k.p.c

Cited Case Law

AI generated
I ACa 1188/20
II CSK 180/12
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do Uczestnik postępowania, Syndyk masy upadłości „T. Al” spółki z o.o. i „V.M.” S.A., jako interwenient uboczny po stronie uczestnika, złożyli skargi kasacyjne
II CSK 376/14
Skarga kasacyjna ukształtowana została w przepisach kodeksu postępowania cywilnego jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa i jednolitości wykładni oraz usunięcie z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia orzeczeń nie satysfakcjonujących stron. Koniecznej selekcji skarg pod kątem realizacji tego celu służy instytucja tzw. przedsądu, ustanowiona w art. 3989 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny sprawy przedstawionej mu ze skargą kasacyjną.
V CSK 547/14
2 Określone w art. 3984 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które – zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. - będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.
AI generated
I CSK 3170/23
Wyrokiem z 7 marca 2023 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu, na skutek apelacji pozwanej i zażalenia powoda, częściowo zmienił wyrok Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z 29 kwietnia 2022 r. i oddalił powództwo ponad zasądzoną w nim kwotę 180 025 zł z odsetkami oraz zmienił zawarte w wyroku nim rozstrzygnięcie o kosztach (punkt 1), a w pozostałej części oddalił apelację pozwanej (punkt 2) i zażalenie powoda (punkt 3). Pozwana wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego, zaskarżając go w całości. Powołała się na oczywistą zasadność skargi (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.), wskazując na naruszenie art. 675 § 1 k.c. w zw. z § 12 ust. 1 umowy z 28 lipca 2014 r., art. 471 oraz art. 361 § 1 k.c. W odpowiedzi powód wniósł m.in. o odmowę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania oraz o zasądzenie od pozwanej na jego rzecz kosztów zastępstwa procesowego.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Jedną z przesłanek dopuszczalności środka zaskarżenia jest interes prawny w zaskarżeniu.
XV Ca 1807/22
punktów 1. i 2. wyroku z dnia 3 marca 2023r. Pozwem złożonym 3.10.2019r. powód Miasto P. wystąpił o zasądzenie od pozwanej S. S. kwot: 14.989,36zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 1.09.2019r. i 1.746,90zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie o dnia wniesienia pozwu – do dnia zapłaty oraz kosztami procesu według norm przepisanych. W uzasadnieniu powód podniósł, że strony łączyła umowa najmu lokalu mieszkalnego w P. przy ul. (...), powód wypowiedział umowę ze skutkiem na 30.06.2009r., natomiast po wygaśnięciu tytułu prawnego do lokalu pozwana nie opuściła go i nie wydała powodowi, nie uiszczała też odszkodowania przysługującego powodowi na podstawie art. 18 ust. 1 i 2 u.o.p.l.
II Ca 1951/15
Zaskarżonym wyrokiem Sąd I instancji zasądził od strony pozwanej Gminy Miejskiej K.
I CSK 1828/25
I CSK 1828/25 POSTANOWIENIE 21 maja 2026 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Roman Trzaskowski na posiedzeniu niejawnym 21 maja 2026 r.
II CSKP 347/22
Powodowie A. D. i D. B. w pozwie z 28 listopada 2013 r. domagali się zasądzenia solidarnie na ich rzecz od pozwanej P. w P. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P. kwoty 76 000 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty tytułem odszkodowania za spadek wartości ich nieruchomości oraz konieczności poniesienia nakładów akustycznych. Na rozprawie w dniu 1 lipca 2015 r. powodowie sprecyzowali, że z tytułu spadku wartości nieruchomości domagają się kwoty 55 200 zł wraz z odsetkami od dnia wytoczenia powództwa do dnia zapłaty i w tym zakresie domagają się wydania wyroku częściowego.Wyrokiem częściowym z 13 lipca 2015 r.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

I CSK 765/24 POSTANOWIENIE 10 czerwca 2025 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Agnieszka Piotrowska na posiedzeniu niejawnym 10 czerwca 2025 r. w Warszawie‎w sprawie z powództwa M.G.‎przeciwko P.B.‎o ustalenie i zapłatę,‎na skutek skargi kasacyjnej P.B.‎od wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowie‎z 3 listopada 2023 r., I ACa 1188/20, 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2) zasądza od pozwanego na rzecz powódki koszty postępowania kasacyjnego w kwocie 2700 (dwa tysiące siedemset) zł z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego za czas od doręczenia orzeczenia zobowiązanemu do dnia zapłaty.

‎ Uzasadnienie Wyrokiem z 3 listopada 2022 r., Sąd Apelacyjny w Krakowie oddalił apelację pozwanego P.B. wniesioną od wyroku Sądu Okręgowego w Kielcach z 7 sierpnia 2020 r., w którym Sąd pierwszej instancji uznał za bezskuteczne oświadczenie pozwanego z 17 sierpnia 2018 r. o rozwiązaniu bez zachowania okresu wypowiedzenia z dniem 16 i 17 sierpnia 2018 r. umowy najmu bliżej opisanego lokalu użytkowego z 31 sierpnia 2015 r. oraz umowy najmu bliżej opisanego lokalu użytkowego z 27 lutego 2017 r., zawartych przez strony, a także zasądził od pozwanego na rzecz powódki odszkodowanie w kwocie 151.666,64 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie i kosztami procesu.

Pozwany wniósł skargę kasacyjną od tego orzeczenia, opierając wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania na przyczynie kasacyjnej objętej art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia przysługującym od prawomocnych orzeczeń sądu drugiej instancji, służącym ochronie interesu publicznego przez zapewnienie jednolitości wykładni i stosowania prawa, wkład Sądu Najwyższego w rozwój orzecznictwa i nauki prawa oraz eliminowanie z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu nieważnym lub orzeczeń oczywiście niezgodnych z prawem. Stosownie do 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania w razie wykazania przez stronę, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Z punktu widzenia funkcji oraz założeń skargi kasacyjnej jako nadzwyczajnego środka zaskarżenia, rolą „przedsądu” jest wstępna selekcja skarg pod kątem spełniania wymienionych wyżej kryteriów (przyczyn kasacyjnych) kwalifikujących skargę do jej przedstawienia Sądowi Najwyższemu w celu merytorycznego rozpoznania.Pozwany podniósł, że w sprawie zachodzi konieczność rozważenia istotnego zagadnienia prawnego, tj. istnieje konieczność rozpatrzenia naruszenia przepisów prawa procesowego, zwłaszcza art. 378 § 1, art. 385 w zw. z art 391, art. 378 § 1 i art. 382 w zw z art.233 k.p.c., polegającego na przyjęciu przez sąd drugiej instancji za własne ustaleń faktycznych sądu pierwszej instancji bez jakichkolwiek merytorycznych rozważań w tej kwestii, w sytuacji gdy zarzuty apelacji obejmowały przede wszystkim sprzeczność ustaleń sądu pierwszej instancji ze zgromadzonym materiałem dowodowym, a także art. 327 § 1 w zw. z art. 374 k.p.c., polegającego na niepouczeniu pozwanego występującego bez fachowego pełnomocnika o warunkach i sposobie wniesienia apelacji, w tym zgłoszenia wniosku o rozpoznania sprawy na rozprawie.W nawiązaniu do tej przyczyny kasacyjnej należy podnieść, że istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. jest problem nowy i dotychczas niewyjaśniony, dotyczący ważnego abstrakcyjnego zagadnienia jurydycznego, którego rozstrzygnięcie przez Sąd Najwyższy przy okazji rozpoznania skargi kasacyjnej przyczyni się do rozwoju orzecznictwa i nauki prawa oraz będzie miało znaczenie nie tylko dla tej konkretnej, jednostkowej sprawy, ale także dla innych podobnych spraw (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 18 września 2012 r., II CSK 180/12. oraz z 2 grudnia 2014 r., II CSK 376/14).

Rozstrzygnięcie przedstawionego przez skarżącego istotnego zagadnienia prawnego musi być przy tym niezbędne dla oceny skargi kasacyjnej i oceny zgodności z prawem zaskarżonego nią orzeczenia, a zatem musi pozostawać w związku z podstawami skargi kasacyjnej oraz przedmiotem sprawy.Wniosek pozwanego o przyjęcie skargi nie spełnia przedstawionych wymagań, albowiem skarżący nie sformułował tego zagadnienia w sposób przyjęty przy zwracaniu się przez sąd powszechny z pytaniem prawnym do Sądu Najwyższego na podstawie art.390 k.p.c., nie zawarł we wniosku pogłębionego wywodu prawnego usprawiedliwiającego zgłoszone wątpliwości, nie wykazał także argumentami ściśle jurydycznymi zasadności proponowanego sposobu ich rozstrzygnięcia, a także wadliwości rozwiązania przez Sąd drugiej instancji przedstawionego problemu prawnego w sposób rzutujący na wynik sprawy (zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, Nr 1, poz. 11; z 2 grudnia 2014 r., II CSK 376/14 oraz z 9 kwietnia 2015 r., V CSK 547/14).

Oznacza to, że skarżący nie wypełnił pierwszej przyczyny kasacyjnej. Niezależnie od tego należy zauważyć, że twierdzeniu o braku pouczenia skarżącego o sposobie i terminie wniesienia apelacji przeczy pisemne pouczenie doręczone mu wraz z odpisem uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego (k.348 akt). Z obszernego uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynika ponadto, że Sąd Apelacyjny odniósł się do zarzutów procesowych apelacji dotyczących oceny dowodów i ustaleń faktycznych Sądu Okręgowego (zob. k. 647-650), zaś akceptacja przez Sąd odwoławczy tych ustaleń stanowiła konsekwencję nieuwzględnienia wskazanych zastrzeżeń pozwanego.

W tym stanie rzeczy orzeczono, jak w sentencji. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania kasacyjnego na rzecz powódki, która wniosła odpowiedź na skargę kasacyjną, znajduje oparcie w art. art. 98 § 1 i 3 w zw. z art. 99, i art. 39821 k.p.c. oraz § 10 ust.4 pkt 2 w zw. z § 2 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (jedn. tekst: Dz.U. z 2023 r., poz.11964) ‎ (A.D.)SOP]