Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
I CSK 75/24 AI generated

I CSK 75/24 · Sąd Najwyższy

Case Number I CSK 75/24
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

Wyrokiem z 29 czerwca 2023 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie, na skutek apelacji pozwanego, zmienił zaskarżony wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z 20 grudnia 2021 r., skracając okres, za który należały się powodowi odsetki ustawowe za opóźnienie i uwzględniając podniesiony przez pozwanego zarzut zatrzymania (pkt I), a w pozostałym zakresie oddalił apelację (pkt II) i rozstrzygnął o kosztach postępowania (pkt III).Pozwany wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego, zaskarżając go w całości. We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powołał się na jej oczywistą zasadność (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.) przejawiającą się w zastosowaniu przez Sąd drugiej instancji art. 3851 § 1 k.c. do umowy kredytu walutowego, z pominięciem tego, że umowa zawierała postanowienia umożliwiające wypłatę i spłatę kredytu – według wyboru kredytobiorcy – w walucie obcej albo walucie polskiej.

Legislator headnote

AI generated

art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c, art. 3851 § 1 k.c, art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c, art. 3989 § 1 k.p.c, art. 3851 § 2 k.c, art. 3989 § 2 k.p.c; I CSK 75/24 · Sąd Najwyższy: Wskazał ponadto, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.), w ramach którego pyta, czy w razie wyeliminowania z umowy postanowień odsyłających do tabeli kursów banku, możliwe byłoby jej utrzymanie i wykonywanie w oparciu o postanowienia umożliwiające wypłatę i spłatę kredytu bezpośrednio w walucie obcej.W odpowiedzi na skargę kasacyjną powód wniósł o jej odrzucenie w zakresie punktu pierwszego wyroku Sądu Apelacyjnego oraz o odmowę przyjęcia skargi do rozpoznania w pozostałym zakresie, a także o zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych oraz opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.

Keywords

AI generated
conversion of currencies banking law disputed claim objection to debt enforcement loan write-off withdrawal following settlement

Cited Legislation

AI generated
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powołał się na jej oczywistą zasadność (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.) przejawiającą się w zastosowaniu przez Sąd drugiej instancji art.
art. 3851 § 1 k.c
3989 § 1 pkt 4 k.p.c.) przejawiającą się w zastosowaniu przez Sąd drugiej instancji art. 3851 § 1 k.c.
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
Sąd II instancji szczegółowo uzasadnił, dlaczego w rzeczywistości tak nie jest, a wywodowi temu nie można odmówić racjonalności.Przechodząc do sformułowanego przez skarżącego zagadnienia prawnego, wskazać należy, że art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
art. 3989 § 1 k.p.c
We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powołał się na jej oczywistą zasadność (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.) przejawiającą się w zastosowaniu przez Sąd drugiej instancji art.
art. 3851 § 2 k.c
Obecnie nie budzi żadnych wątpliwości, że konsumenta nie wiążą postanowienia uprawniające bank do jednostronnego określania kursu waluty, w oparciu o który wyliczano rozmiar zobowiązań kredytobiorcy (art. 3851 § 2 k.c.).
art. 3989 § 2 k.p.c
We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powołał się na jej oczywistą zasadność (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.) przejawiającą się w zastosowaniu przez Sąd drugiej instancji art.
art. 99 k.p.c
98 § 1, 11, 3 i 4 oraz art. 99 k.p.c.
art. 98 § 1 k.p.c
Sąd Najwyższy nie zasądził zwrotu kosztów poniesionych na opłatę skarbową od pełnomocnictwa, gdyż nie można ich uznać za koszt niezbędny w rozumieniu art. 98 § 1 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
V ACa 459/22
w Warszawie‎w sprawie z powództwa M.P.‎przeciwko Bankowi spółce akcyjnej w W.‎o ustalenie i zapłatę,‎na skutek skargi kasacyjnej Banku spółki akcyjnej w W.‎od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie‎z 29 czerwca 2023 r., V ACa 459/22, 1.
I CSK 4912/22
Pozwany Bank S.A. w W. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 22 grudnia 2021 r., zaskarżając ten wyrok w całości i wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości oraz uchylenie wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z 21 sierpnia 2020 r. w całości i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania.W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący powołał się na potrzebę wykładni przepisów prawa wywołujących istotne rozbieżności w orzecznictwie, tj. art. 58 § 1 k.c. i możliwości ustalenia nieważności całej umowy kredytu indeksowanego do waluty obcej w oparciu o ten przepis wyłącznie na tej podstawie, że umowa zawiera postanowienia odwołujące się do ustalania kursu wymiany walut na podstawie tabel kursowych ustalanych przez banki, co ma oparcie w ustawie Prawo bankowe, jednak bez formalnego określenia w umowie kredytu kryteriów, na podstawie których kursy te są ustalane.
I CSK 2735/22
Sygn. akt I CSK 2735/22 POSTANOWIENIE Dnia 30 listopada 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Monika Koba w sprawie z powództwa "A." spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w A. ‎przeciwko K. L. ‎o uznanie czynności prawnej za bezskuteczną,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 listopada 2022 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego w Lublinie‎z dnia 29 czerwca 2021 r., sygn. akt II Ca 825/20, 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2) zasądza od pozwanej na rzecz powódki kwotę 2700 ‎(dwa tysiące siedemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
I CSK 1612/23
Wyrokiem z 21 października 2022 r.
I CSK 76/23
Wyrokiem z 17 sierpnia 2022 r.
I CSK 4805/22
Wyrokiem z 30 listopada 2021 r.
AI generated
I CSK 5267/22
Pozwany Bank spółka akcyjna w W.
I CSK 4128/23
Wyrokiem z 12 lipca 2023r. Sąd Apelacyjny w Gdańsku, w sprawie ‎z powództwa E.S i P.S. przeciwko Bank w W., o ustalenie i zapłatę, na skutek apelacji pozwanego od wyroku Sądu Okręgowego w Gdańsku z 3 października 2022r., oddalił apelację (pkt I) oraz rozstrzygnął o kosztach postępowania (pkt II).Skarga kasacyjna została wniesiona przez stronę pozwaną. Jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania strona pozwana wskazała, że w sprawie występują istotne zagadnienia prawne:1) Czy w przypadku uznania w wyniku kontroli incydentalnej obecnych w umowie ‎o kredyt indeksowany kursem waluty obcej klauzul spreadowych nieokreślających głównego przedmiotu umowy, za niedozwolone (nieuczciwe) warunki umowne, prawidłowym jest przyjęcie nieważności całej umowy, skoro klauzule ryzyka walutowego, określające - zgodnie z jednolitym orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej - główny przedmiot tej umowy, nie stanowią niedozwolonych (nieuczciwych) warunków umownych;2) Czy w przypadku uznania w wyniku kontroli incydentalnej obecnych w umowie ‎o kredyt indeksowany do waluty obcej klauzul odnoszących się do indeksacji kredytu kursem waluty obcej za niedozwolone (nieuczciwe) warunki umowne ‎i w konsekwencji przyjęcia upadku umowy jako konsekwencji wyeliminowania z niej mechanizmu indeksacji, kierując się zasadą utrzymania umowy w mocy oraz mając na uwadze postulat przywrócenia sytuacji prawnej i faktycznej konsumenta, w jakiej znajdowałby się on w przypadku braku nieuczciwych warunków umownych, prawidłowe jest odwołanie się, jako do podstawy dla określenia oprocentowania zobowiązań kredytowych wyrażonych w walucie polskiej, do stawki referencyjnej WIBOR, skoro w umowie wiążącej strony stawka ta występuje i jest ona definiowana jako odnosząca się do kredytów nieindeksowanych, wyrażonych ‎w walucie polskiej;3) Czy wobec umożliwienia kredytobiorcom posiadającym kredyty denominowane lub indeksowane do waluty innej niż waluta polska dokonywania spłaty rat kapitałowo-odsetkowych oraz dokonania przedterminowej spłaty pełnej lub częściowej kwoty kredytu bezpośrednio w tej walucie na podstawie wyżej powołanego art. 69 ust. 3 Prawa bankowego, wziąwszy pod uwagę aksjomat racjonalności krajowego ustawodawcy, uzasadnione jest przyjęcie, że kredyty denominowane lub indeksowane do waluty innej niż waluta polska są kredytami udzielonymi w złotych polskich, skoro dokonanie przez kredytobiorcę spłaty raty kapitałowo- odsetkowej albo dokonanie przedtem spłaty pełnej lub częściowej kwoty kredytu bezpośrednio w walucie, do której denominowany lub indeksowany jest kredyt, prowadzi do skutecznego spełnienia świadczenia wynikającego ze stosunku zobowiązaniowego w postaci umowy kredytu oraz zaspokojenia wierzyciela w osobie kredytodawcy, bez konieczności dokonywania jakichkolwiek przeliczeń bądź innych operacji walutowych wpłacanych przez kredytobiorcę środków w walucie innej, niż waluta krajowa.
I CSK 917/24
Bank z siedzibą w W. wywiódł skargę kasacyjną od wyroku Sądu apelacyjnego w Białymstoku z 9 listopada 2023 r., wydanego w sprawie z powództwa Z. i E. O. o ustalenie.Potrzebę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący uzasadnił występowaniem w sprawie następujących zagadnień prawnych:1.Czy możliwe jest ustalenie nieważności umowy kredytu indeksowanego do waluty obcej wskutek uznania przez sąd za niedozwolone postanowień umowy kredytu dotyczących sposobu ustalania kursu waluty obcej poprzez odesłanie do tabeli kursowej stosowanej przez bank, jeżeli po ich usunięciu treść umowy nie wykracza poza granice swobody umów w rozumieniu art. 3531 k.c. ani nie jest sprzeczna z treścią art. 69 ust. 1 i 2 Prawa bankowego w brzmieniu sprzed nowelizacji ustawą z dnia 29 lipca 2011 roku o zmianie ustawy - Prawo bankowe oraz niektórych innych ustaw?2.Czy w świetle art. 3852 k.c., możliwe jest uznanie przez sąd za niedozwolone postanowień umowy kredytu odniesionego do waluty obcej, dotyczących stosowanego do przeliczeń kursu waluty obcej poprzez odesłanie do tabeli kursowej stosowanej przez bank, jeżeli w chwili jej zawarcia stanowi ona dla kredytobiorcy-konsumenta rozwiązanie korzystniejsze ekonomicznie aniżeli to, które wiąże się z zawarciem tzw. umowy kredytu złotowego;3.Czy okoliczności, od których zależy uznanie postanowień umowy kredytu dotyczących sposobu ustalania kursu waluty obcej poprzez odesłanie do tabeli kursowej stosowanej przez bank za sprzeczne z dobrymi obyczajami, są tożsame z okolicznościami prowadzącymi do uznania ich za rażąco naruszające interesy konsumenta, a w konsekwencji, czy postanowienia te, uznane przez sąd za sprzeczne z dobrymi obyczajami, mogą zostać automatycznie (ipso facto) uznane za rażąco naruszające interesy konsumenta?4.Czy art. 358 k.c. w brzmieniu obowiązującym w dacie zawarcia umowy (tj. w brzmieniu z dnia 23 marca 2010 r.) na zasadzie art. 56 k.c. może zostać zastosowany jako przepis dyspozytywny, wprowadzający w miejsce postanowień umowy i regulaminu wyeliminowanych ze stosunku prawnego z powodu nieważności, postanowienia wynikające z ogólnych przepisów Kodeksu cywilnego?Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Istotne zagadnienie prawne, jako podstawa przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania musi mieć charakter doniosły z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy i nie może być rozwiązane w świetle dotychczasowego orzecznictwa.
I CSK 1035/23
Pozwany bank wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego ‎we Wrocławiu z 28 października 2022 r.W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej skarżący wniósł ‎o jej przyjęcie do rozpoznania z uwagi na występowanie istotnych zagadnień prawnych, sprowadzających się do następujących pytań: 1.czy wobec umożliwienia kredytobiorcom posiadającym kredyty denominowane lub indeksowane do waluty innej niż waluta polska dokonywania spłaty rat kapitałowo-odsetkowych oraz dokonania przedterminowej spłaty pełnej lub częściowej kwoty kredytu bezpośrednio w tej walucie na podstawie art. 69 ust. 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
I CSK 3731/23
Wyrokiem z 31 maja 2023 r. Sąd Apelacyjny w Rzeszowie zmienił zaskarżone orzeczenie Sądu Okręgowego w Tarnobrzegu w zakresie rozstrzygnięcia o kosztach postępowania (pkt I.), oddalił apelację pozwanego w pozostałym zakresie (pkt II.) i orzekł o kosztach postępowania (pkt III.).Skargę kasacyjną od powyższego orzeczenia złożył pozwany Bank, zaskarżając je w zakresie punktu II. i III. Wniósł o jej przyjęcie do rozpoznania na podstawie art. 3989 § 1 pkt 1 i 4 k.p.c. Istotne zagadnienie prawne występujące w niniejszej sprawie sprowadza się zdaniem skarżącego do pytania: czy istnieje prawna możliwość wydzielenia z Klauzuli Ryzyka Walutowego (rozumianej jako klauzula waloryzacyjna, w znaczeniu podstawy określenia salda zobowiązania kredytowego po dokonaniu indeksacji oraz jako klauzula waloryzacyjna przy określaniu wysokości zobowiązań z tytułu spłaty poszczególnych rat kredytu części abuzywnej, a co za tym idzie utrzymanie w mocy Umowy kredytu, po wyeliminowaniu z niej tych części postanowień uznanych za abuzywne (mechanizmu stosowania Klauzuli Indeksacyjnej w oparciu o Klauzulę Kursową), jako zgodnej z przepisami prawa krajowego.Oczywista zasadność skargi wynika natomiast zdaniem skarżącego z faktu błędnego ustalenia przez Sąd Apelacyjny, że umowa kredytu na cele mieszkaniowe łącząca powoda i pozwanego jest nieważna, podczas gdy powództwo o stwierdzenie nieważności umowy kredytu - na skutek innych przesłanek niż bezwzględna nieważność w związku z naruszeniem obowiązujących przepisów prawa - winno zostać oddalone z uwagi na fakt, iż żądanie oparte o dyspozycję przepisu art. 189 k.p.c. w zw. z art. 3851 § 1 i 2 k.c. winno być nakierowane na to, aby sąd dokonał wiążącego strony ustalenia istnienia/nieistnienia stosunku prawnego, prawa, a nie stwierdzenia nieważności całej umowy (stwierdzenie nieważności umowy nie mieści się w ramach dyspozycji art. 189 k.p.c.).Powodowie wnieśli o odmowę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i orzeczenie o kosztach.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

I CSK 75/24 POSTANOWIENIE 19 grudnia 2025 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Marcin Krajewski na posiedzeniu niejawnym 19 grudnia 2025 r. w Warszawie‎w sprawie z powództwa M.P.‎przeciwko Bankowi spółce akcyjnej w W.‎o ustalenie i zapłatę,‎na skutek skargi kasacyjnej Banku spółki akcyjnej w W.‎od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie‎z 29 czerwca 2023 r., V ACa 459/22, 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; 2 zasądza od Banku spółki akcyjnej w W. na rzecz M.P. 5400 zł zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego z odsetkami ustawowymi za opóźnienie za czas po upływie tygodnia od dnia doręczenia orzeczenia zobowiązanemu do dnia zapłaty.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z 29 czerwca 2023 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie, na skutek apelacji pozwanego, zmienił zaskarżony wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z 20 grudnia 2021 r., skracając okres, za który należały się powodowi odsetki ustawowe za opóźnienie i uwzględniając podniesiony przez pozwanego zarzut zatrzymania (pkt I), a w pozostałym zakresie oddalił apelację (pkt II) i rozstrzygnął o kosztach postępowania (pkt III).Pozwany wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego, zaskarżając go w całości. We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powołał się na jej oczywistą zasadność (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.) przejawiającą się w zastosowaniu przez Sąd drugiej instancji art. 3851 § 1 k.c. do umowy kredytu walutowego, z pominięciem tego, że umowa zawierała postanowienia umożliwiające wypłatę i spłatę kredytu – według wyboru kredytobiorcy – w walucie obcej albo walucie polskiej.

Wskazał ponadto, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.), w ramach którego pyta, czy w razie wyeliminowania z umowy postanowień odsyłających do tabeli kursów banku, możliwe byłoby jej utrzymanie i wykonywanie w oparciu o postanowienia umożliwiające wypłatę i spłatę kredytu bezpośrednio w walucie obcej.W odpowiedzi na skargę kasacyjną powód wniósł o jej odrzucenie w zakresie punktu pierwszego wyroku Sądu Apelacyjnego oraz o odmowę przyjęcia skargi do rozpoznania w pozostałym zakresie, a także o zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych oraz opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.

Postanowieniem z 16 października 2023 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną w odniesieniu do punktu pierwszego wyroku Sądu Apelacyjnego.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.).

Skargę kasacyjną można uznać za oczywiście uzasadnioną w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. tylko wtedy, gdy zasadność zarzutów podniesionych w skardze jest dostrzegalna prima facie, bez głębszej analizy prawnej. Dotyczy to zatem jedynie uchybień przepisom prawa materialnego albo procesowego o charakterze elementarnym, polegających w szczególności na oparciu rozstrzygnięcia na wykładni przepisu oczywiście sprzecznej z jednolitą i ugruntowaną jego wykładnią przyjmowaną w orzecznictwie i nauce prawa (zob. postanowienia SN: z 29 listopada 2022 r., I CSK 4912/22; z 30 listopada 2022 r., I CSK 2735/22; z 20 października 2023 r., I CSK 1612/23; z 26 października 2023 r., I CSK 76/23, i z 31 października 2023 r., I CSK 4805/22).Skargi kasacyjnej nie można uznać za oczywiście uzasadnioną, co wykazał sam skarżący, poświęcając aż 31 punktów skargi (5 stron) dla udowodnienia tezy przeciwnej.

Gdyby skarga w rzeczywistości była rzeczywiście uzasadniona, nie byłoby konieczne prowadzenie w tej mierze obszernego wywodu, a wystarczałoby jedno krótkie stwierdzenie. Argument skarżącego co do oczywistego uzasadnienia skargi opiera się na założeniu, że zawarta umowa była umową kredytu walutowego a nie denominowanego albo indeksowanego. Sąd II instancji szczegółowo uzasadnił, dlaczego w rzeczywistości tak nie jest, a wywodowi temu nie można odmówić racjonalności.Przechodząc do sformułowanego przez skarżącego zagadnienia prawnego, wskazać należy, że art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. odnosi się wyłącznie do problemu o charakterze prawnym, którego rozstrzygnięcie stwarza realne i poważne trudności.

Jego rozstrzygnięcie powinno przyczynić się do rozwoju prawa (zob. np. postanowienia SN: z 10 kwietnia 2018 r., I CSK 733/17; z 19 kwietnia 2018 r., I CSK 709/17; z 24 kwietnia 2018 r., IV CSK 552/17; z 16 maja 2018 r., II CSK 15/18, i z 29 stycznia 2025 r., I CSK 1655/24; z 10 czerwca 2025 r., I CSK 711/24). Obecnie nie budzi żadnych wątpliwości, że konsumenta nie wiążą postanowienia uprawniające bank do jednostronnego określania kursu waluty, w oparciu o który wyliczano rozmiar zobowiązań kredytobiorcy (art. 3851 § 2 k.c.). Ich wyeliminowanie czyni niemożliwym dokonanie odpowiednich przeliczeń celem wyznaczenia wysokości zobowiązań z umowy kredytu.

W punkcie drugim uchwały pełnego składu Izby Cywilnej z 25 kwietnia 2024 r., III CZP 25/22 (OSNC 2024, nr 12, poz. 118), Sąd Najwyższy wskazał, że w razie niemożliwości ustalenia wiążącego strony kursu waluty obcej w umowie kredytu indeksowanego lub denominowanego umowa nie wiąże także w pozostałym zakresie. Na podstawie art. 87 § 1 ustawy o Sądzie Najwyższym uchwała ta ma moc zasady prawnej i wiąże Sąd Najwyższy w niniejszej sprawie.Formułując zagadnienie prawne, skarżący przyjmuje, że możliwa była wypłata kwoty kredytu w walucie obcej, co odbiega od ustaleń co do treści stosunku prawnego między stronami przyjętych przez Sąd Apelacyjny.

Podzielić trzeba jednak te ostatnie ustalenia, z których wynika, że wypłacana przez bank kwota kredytu miała zostać przelana na rachunek bankowy dewelopera w walucie, w jakiej był prowadzony, czyli – jak wynika z umowy – w złotych. To przesądza, że zamiarem pozwanego było wypłacenie powodom kwoty kredytu w złotych i czyni sformułowane zagadnienie prawne nieprzydatnym dla rozstrzygnięcia sprawy.Z tych przyczyn należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania w pozostałym zakresie (art. 3989 § 2 k.p.c.).O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1, 11, 3 i 4 oraz art. 99 k.p.c. w zw. z § 10 ust. 4 pkt 2, § 2 pkt 7 oraz § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych.

Sąd Najwyższy nie zasądził zwrotu kosztów poniesionych na opłatę skarbową od pełnomocnictwa, gdyż nie można ich uznać za koszt niezbędny w rozumieniu art. 98 § 1 k.p.c. Pełnomocnik, który złożył odpowiedź na skargę kasacyjną, był umocowany do reprezentowania powoda przed Sądem Najwyższym już na podstawie pełnomocnictwa dołączonego do pozwu. Marcin Krajewski‎ (E.M.)[SOP]