I CSK 7/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CSK 7/07

POSTANOWIENIE

Dnia 16 lutego 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

Prezes SN Tadeusz Ereciński

w sprawie z powództwa M.S.

przeciwko "E." S.A.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 lutego 2007 r.,

na skutek skargi kasacyjnej powódki

od wyroku Sądu Apelacyjnego

z dnia 21 września 2006 r., sygn. akt [...],

odrzuca skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 21 września 2006 r. Sąd Apelacyjny oddalił apelację

powódki od wyroku Sądu Okręgowego w R.

W skardze kasacyjnej powódka zarzuciła naruszenie prawa materialnego –

art. 6 k.c., naruszenie przepisów postępowania – art. 245, 233 § 1, art. 253, 232,

213 § 1 oraz art. 328 § 2 k.p.c. i wnosiła o uchylenie zaskarżonego wyroku

i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3983 § 3 k.p.c. podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być

zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów (por. postanowienie Sądu

Najwyższego z dnia 23 września 2005 r., III CSK 13/05, OSNC 2006, nr 4, poz.

76). Wskazane przez skarżąca jako podstawa skargi art. 6 k.c. jak i przepisy

kodeksu postępowania cywilnego dotyczą oceny przez sąd dowodów i ustaleń

sądu. Przyznała to zresztą skarżąca, dopatrując się naruszenia wskazanych

przepisów przez odmówienie dokumentom prywatnym waloru dowodu w sprawie,

przez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów polegające na całkowitym

pominięciu przy ustalaniu stanu faktycznego i prawnego treści dokumentów

prywatnych

dopuszczonych

jako

dowód

w

sprawie

oraz

przez

brak

wszechstronnego rozważenia materiału dowodowego.

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu (art. 3986 § 3

k.p.c.).