I CSK 685/16 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CSK 685/16 POSTANOWIENIE Dnia 9 maja 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Maria Szulc w sprawie z wniosku I. S.‎przy uczestnictwie E. K., R. K. i K. S.‎o zmianę postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 maja 2017 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyni ‎od postanowienia Sądu Okręgowego w W.‎z dnia 6 maja 2016 r., sygn. akt IV Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Skarga kasacyjna jest szczególnym środkiem odwoławczym, którego wymogi określa art. 3984 k.p.c. wskazując na cechy konstrukcyjne skargi i nakładając na skarżącego obowiązek zawarcia w skardze wniosku o przyjęcie do rozpoznania oraz jego uzasadnienia (art. 3984 § 2 k.p.c.). Sąd Najwyższy w ramach przedsądu bada tylko wskazane w skardze kasacyjnej okoliczności uzasadniające jej przyjęcie do rozpoznania, a nie podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie, zaś cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie przez skarżącego istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym.

Dla skutecznego powołania w skardze przesłanki określonej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. konieczne jest wykazanie przez skarżącego kwalifikowanej postaci naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego mającej charakter oczywisty, widoczny prima facie przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej. Skarga jest oczywiście uzasadniona, jeżeli bez wątpliwości nastąpiły podnoszone w niej uchybienia lub gdy jest pewne, że miały one wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia lub też podniesione zarzuty oczywiście uzasadniają wniesioną skargę.

Skarżąca powołując się na oczywistą zasadność skargi odwołuje się przede wszystkim do naruszenia przez Sąd drugiej instancji art. 378 § 1 w zw. z 382 k.p.c. poprzez naruszenie art. 679 § 1 k.p.c. oraz naruszenia art. 5 k.c. i przedstawia krótki i ogólny wywód na uzasadnienie zarzucanych uchybień zmierzając do konkluzji, że Sąd drugiej instancji mimo obowiązku stwierdzenia nabycia spadku przez wszystkich spadkobierców i mimo wskazania przyczyny złożenia wniosku o zmianę postanowienia o stwierdzenie nabycia spadku , takiej zmiany nie dokonał.

Oczywista zasadność skargi kasacyjnej zachodzi wówczas, gdy z samej jej treści wynika w sposób jednoznaczny, że wskazane w skardze podstawy zasługują na uwzględnienie. Oznacza to, że z argumentów przedstawionych we wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania, bez konieczności dokonywania pogłębionej analizy prawnej lub czynności procesowych sądu, wynika jaskrawa sprzeczność wyroku z przepisami prawa niepodlegającymi różnej wykładni i niepozostawiającymi sądowi swobody oceny albo z podstawowymi zasadami orzekania obowiązującymi w demokratycznym państwie prawa.

O ile bowiem do uwzględnienia skargi wystarczy, że jej podstawy są usprawiedliwione, o tyle do przyjęcia skargi do rozpoznania niezbędna jest jej oczywista zasadność w wyżej przedstawionym rozumieniu. Nie budzi wątpliwości wadliwość postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku, w którym nie uwzględniono wnioskodawczyni jako spadkobiercy ustawowego, jednak w obecnym postępowaniu analizie podlegają przesłanki dopuszczalności zmiany postanowienia określone w art. 679 § 1 k.p.c. Argumenty zawarte we wniosku nie odnoszą się do zasadniczej przyczyny rozstrzygnięcia Sądu drugiej instancji powiązanej z utrwalonym stanowiskiem Sądu Najwyższego co do charakteru uprawnienia osoby uczestniczącej w pierwszym postępowaniu i jego poważnego ograniczenia w zakresie wymaganych podstaw żądania oraz niedopuszczalności jego wykorzystania jako środka do usunięcia błędów uczestników postępowania lub sądu (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 13 października 2004 r.

III CK 82/03 i z dnia 6 czerwca 2007 r. III CSK 19/07, nie publ.). Analiza wniosku nie pozwala na stwierdzenie, że zachodzi wskazana przesłanka, bo twierdzenia skarżącej nie pozwalają na przyjęcie, że nastąpiły uchybienia przepisom postępowania o charakterze elementarnym, mającym charakter oczywisty i widoczny prima facie.Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 w zw. z 13 § 2 k.p.c.). awjw