I CSK 667/13 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CSK 667/13 POSTANOWIENIE Dnia 8 lipca 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tadeusz Wiśniewski w sprawie z powództwa S. […] Spółki z o.o. w W.‎przeciwko Miastu W.‎o ustalenie,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 lipca 2014 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 10 czerwca 2013 r., sygn. akt I ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek uzasadniających przyjęcie wniesionej skargi kasacyjnej do rozpoznania. Skarżący opiera wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej na potrzebie wykładni przepisów prawnych budzących wątpliwości oraz występowaniu istotnego zagadnienia prawnego.

Stanowiska skarżącego nie sposób jednak podzielić. Analiza wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej wskazuje, że skarżący upatruje jej przyjęcia w konieczności wykładni art. 162 k.p.c. Niestety jednak istota tego zagadnienia została przedstawiona w sposób niezwykle rozwlekły (wniosek wraz z uzasadnieniem zajmuje 10 stron) i niesyntetyczny. Powoduje to, że gubi się sedno problemu. Sąd Najwyższy ze swej strony nie dostrzega zaś żadnych przesłanek uzasadniających potrzebę wyjaśnienia zakresu stosowania art. 162 k.p.c., zwłaszcza w celu udzielenia generalnej odpowiedzi co do jego stosowania w odniesieniu do poszczególnych wchodzących w grę uchybień Sądu.

Zagadnienie to powinno być rozstrzygane ad casu, nie może zaś być przedmiotem abstrakcyjnej wypowiedzi Sądu Najwyższego. Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c. a contrario).aw