I CSK 654/12 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CSK 654/12

POSTANOWIENIE

Dnia 13 czerwca 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Kazimierz Zawada

w sprawie z powództwa J. J.

przeciwko Skarbowi Państwa - Ministrowi Sprawiedliwości

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 czerwca 2013 r.,

na skutek skargi kasacyjnej powoda

od wyroku Sądu Okręgowego w W.

z dnia 28 marca 2012 r.,

1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,

2) zasądza od powoda na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii

Generalnej

Skarbu

Państwa

kwotę

2700

(dwa

tysiące

siedemset) zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego

w postępowaniu kasacyjnym,

3) przyznaje od Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego w W.

adwokatowi K. P. kwotę 120 (sto dwadzieścia) zł, powiększoną

o należny podatek od

towarów i usług, tytułem zwrotu

kosztów pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu w

postępowaniu kasacyjnym.

Uzasadnienie

Według art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do

rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje

potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub

wywołujących

rozbieżności

w

orzecznictwie

sądów,

zachodzi

nieważność

postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten

pozostaje w zgodzie z zaleceniami Rady Europy zezwalającymi na wprowadzanie

środków ograniczających dostęp do sądu najwyższego szczebla.

Powód uzasadnił wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania

nieważnością postępowania.

Wniosek powoda nie zasługuje na uwzględnienie.

Nie zachodzi zarzucana nieważność postępowania z powodu pozbawienia

powoda możliwości obrony swych praw (art. 379 pkt 5 k.p.c.). Według

dominującego w orzecznictwie poglądu, nieważność postępowania z powodu

pozbawienia strony możności obrony swych praw zachodzi wtedy, gdy strona nie

mogła brać udziału w postępowaniu sądowym lub jego istotnej części na skutek

naruszenia przepisów postępowania przez sąd lub przeciwnika w sporze,

a w niniejszej sprawie taka sytuacja w odniesieniu do powoda, jak trafnie

wskazano w odpowiedzi na skargę kasacyjną, nie wystąpiła.

Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do

rozpoznania, a o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnął zgodnie z art.

98 w związku z art. 108 § 1 i art. 39821 k.p.c. oraz w związku z art. 11 ust. 3 ustawy

z dnia 8 lipca 2005 r. o Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa (Dz. U nr 169, poz.

1417 ze zm.) i art. 99 k.p.c. oraz § 6 pkt 6 i § 13 ust. 4 rozporządzenia Ministra

Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności

adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy

prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 2013.461); podstawę zaś orzeczenia

o kosztach pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu w postępowaniu

kasacyjnym stanowiły przepisy § 2 ust. 3, § 11 ust. 1 pkt 25 i § 13 ust. 4

wymienionego rozporządzenia.