I CSK 652/09 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CSK 652/09

POSTANOWIENIE

Dnia 7 maja 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Katarzyna Tyczka-Rote

w sprawie z powództwa „(...) Radio” S.A. w W. przeciwko J. W.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 maja 2010 r.,

na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej

od wyroku Sądu Apelacyjnego

z dnia 6 sierpnia 2009 r., sygn. akt I ACa (…),

odrzuca skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 3 lutego 2009 r. Sąd Okręgowy w W. uchylił wyrok zaoczny

wydany przez ten Sąd w dniu 10 czerwca 2008 r. i oddalił powództwo (...) Radia S.A. w

W. skierowane przeciwko pozwanej J. W. o zapłatę kwoty 129 596 zł z odsetkami i

kosztami procesu, uznając że roszczenie jest przedawnione. W wyniku apelacji powoda

Sąd Apelacyjny wyrokiem z dnia 6 sierpnia 2009 r. częściowo zmienił orzeczenie Sądu I

instancji i utrzymał wyrok zaoczny w mocy co do kwoty 3 721,68 zł z odsetkami

ustawowymi od 14 grudnia 2007 r., uchylił go co do kwoty 95 491,54 zł z ustawowymi

odsetkami i w tej części powództwo oddalił. Co do kwoty 30.382,78 zł z odsetkami Sąd

Apelacyjny uchylił zaskarżone orzeczenie i przekazał sprawę do ponownego

rozpoznania, natomiast w pozostałym zakresie oddalił apelację.

Powodowe (...) Radio S.A. w W. wniosło skargę kasacyjną od części wyroku

Sądu Apelacyjnego, kwestionując trafność rozstrzygnięcia oddalającego powództwo o

zapłatę kwoty 95 491,84 zł. Jako zaskarżone wskazało rozstrzygniecie zawarte w

punkcie 1 tiret 2 tego wyroku, nie zaskarżyło natomiast orzeczenia zawartego w punkcie

3 wyroku – to znaczy oddalenia jego apelacji w pozostałym zakresie.

Tymczasem część orzeczenia objęta zaskarżeniem nie stanowi samodzielnego

rozstrzygnięcia sądu odwoławczego, lecz jedynie jest konsekwencją redakcyjnych

wymagań stawianych przez art. 347 k.p.c. wyrokowi wydawanemu w sprawie, w której

wcześniej zapadł wyrok zaoczny. Zgodnie z treścią tego przepisu po ponownym

rozpoznaniu sprawy sąd wydaje wyrok, którym wyrok zaoczny w całości lub części

utrzymuje w mocy albo uchyla go i orzeka o żądaniu pozwu, bądź też pozew odrzuca

lub postępowanie umarza. Ponieważ Sąd Apelacyjny – odmiennie niż Sąd I instancji uznał powództwo za zasadne w zakresie kwoty 3 721,68 zł, co do kwoty 95.491,54 zł

przyjął, że powództwo słusznie zostało oddalone, natomiast w pozostałej części uchylił

wyrok Sądu Okręgowego do ponownego rozpoznania – nadał swojemu wyrokowi formę

redakcyjną zapewniającą czytelność poszczególnych rozstrzygnięć. Dlatego w części

zmieniającej wyrok Sądu Okręgowego umieścił w punkcie 1 tiret 1 rozstrzygnięcie

rzeczywiście stanowiące zmianę w stosunku do orzeczenia Sądu I instancji, natomiast w

zaskarżonym przez powoda punkcie 1 tiret 2 nie wprowadził żadnych merytorycznych

zmian do treści rozstrzygnięcia Sądu Okręgowego – powództwo w tym zakresie zostało

oddalone przez Sąd Okręgowy i nadal pozostawało oddalone. Sąd Apelacyjny jedynie

przeredagował treść orzeczenia, określając jakiej konkretnie części roszczenia

oddalenie dotyczy. Rozstrzygnięcie merytoryczne o losach apelacji powoda dotyczącej

tej części powództwa znajduje się natomiast w punkcie 3 wyroku, oddalającym jego

apelację w pozostałym zakresie. Powód podważał bowiem w apelacji zasadność

oddalenia jego wszystkich roszczeń. W zakresie powództwa o zapłatę 95 491,54 zł jego

racje nie zostały podzielone, co skutkowało oddaleniem apelacji w tej części. Zatem

chcąc zwalczać skargą kasacyjną negatywne rozstrzygnięcie dotyczące tej części

roszczenia powód winien był skierować skargę przeciwko orzeczeniu o oddaleniu jego

apelacji. Zaskarżenie wyroku w części, która nie ma samodzielnej treści rozstrzygającej

apelację powoda jest niedopuszczalne. Skarga kasacyjna służy bowiem zaskarżaniu

wyroków sądu II instancji (art. 3981 § 1 k.p.c.). Kierując ją przeciwko orzeczeniu

zawartemu w punkcie 1 tiret 2 wyroku Sądu Apelacyjnego powód kwestionuje w istocie

wyrok Sądu I instancji. Orzeczenie Sądu II instancji dotyczące roszczenia opisanego w

zaskarżonym punkcie znajduje się bowiem w punkcie 3 wyroku.

Z przytoczonych względów skargę kasacyjną, jako niedopuszczalną należało

odrzucić na podstawie art. 3986 § 3 w zw. z § 2 k.p.c.