I CSK 6037/22 · Sąd Najwyższy

Powódka E. J. w pozwie skierowanym przeciwko (...) Bankowi (...) spółce akcyjnej z siedzibą w W. domagała się zasądzenie na jej rzecz kwoty 31 945,05 franków szwajcarskich tytułem zwrotu nienależnego świadczenia spełnionego przez nią w okresie od 01 sierpnia 2012 roku do 02 listopada 2021 roku na podstawie nieważnej umowy kredytu budowlanego w walucie wymienialnej z dnia 02 czerwca 2006 roku wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 08.09.2020roku do dnia zapłaty. Wniosła także o zasądzenie na jej rzecz od pozwanego zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu pozwu powódka wskazała, że umowa kredytu jest nieważna, bo zawarto w niej abuzywne postanowienia (klauzule przeliczeniowe), a ich eliminacja nie pozwala na utrzymanie umowy kredytu w pozostałym zakresie. Podała, że skutkiem tej nieważności jest zwrot na jej rzecz wszystkich dokonanych przez nią świadczeń na rzecz Banku, czyli rat kapitałowo – odsetkowych.