Legislator Case Law & Legislation
I CSK 592/19 AI generated

I CSK 592/19 · Sąd Najwyższy

Case Number I CSK 592/19
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

Postanowieniem z dnia 29 marca 2019 r. Sąd Okręgowy w W. w sprawie o stwierdzenie spadku oddalił apelację wnioskodawcy od postanowienia Sądu Rejonowego w W. z dnia 27 lipca 2016 r.Wnioskodawca wniósł skargę kasacyjną, wskazując, że potrzeba przyjęcia skargi do rozpoznania jest w sposób oczywisty uzasadniona, a uchybienia sądów pierwszej i drugiej instancji są oczywiste.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Przewidziane w art. 3984 § 2 k.p.c. wymaganie złożenia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania oraz jego uzasadnienie zmusza skarżącego do przedstawienia argumentów przemawiających za tym, że – oprócz podstaw do zaskarżenia orzeczenia – są także przyczyny kasacyjne, a więc powody wykraczające poza indywidualny, prywatny interes skarżącego.

Legislator headnote

AI generated

art. 3984 § 2 k.p.c, art. 3989 k.p.c, art. 3983 § 1 k.p.c, art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c, art. 3989 § 2 k.p.c; I CSK 592/19 · Sąd Najwyższy: Wynika to z ogólnego założenia systemowego, że skarga kasacyjna jako nadzwyczajny środek zaskarżenia od orzeczeń prawomocnych uwzględnia także szeroko rozumiany interes publiczny, ujęty w art. 3989 k.p.c.Wnosząc skargę kasacyjną, wnioskodawca – podniósłszy podstawy przewidziane w art. 3983 § 1 k.p.c. – w uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania podniósł, że „potrzeba przyjęcia niniejszej skargi kasacyjnej wynika z faktu, że jest ona w sposób oczywisty uzasadniona, zaś uchybienia sądów tak pierwszej, jak i drugiej instancji wykazane w skardze – oczywiste”.

Keywords

AI generated
multi-stage procedure grounds for cassation staged action action for reduction in succession partial claim amendment of the claim

Cited Legislation

AI generated
art. 3984 § 2 k.p.c
z dnia 27 lipca 2016 r.Wnioskodawca wniósł skargę kasacyjną, wskazując, że potrzeba przyjęcia skargi do rozpoznania jest w sposób oczywisty uzasadniona, a uchybienia sądów pierwszej i drugiej instancji są oczywiste.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Przewidziane w art. 3984 § 2 k.p.c.
art. 3989 k.p.c
Wynika to z ogólnego założenia systemowego, że skarga kasacyjna jako nadzwyczajny środek zaskarżenia od orzeczeń prawomocnych uwzględnia także szeroko rozumiany interes publiczny, ujęty w art. 3989 k.p.c.Wnosząc skargę kasacyjną, wnioskodawca – podniósłszy podstawy przewidziane w art.
art. 3983 § 1 k.p.c
3989 k.p.c.Wnosząc skargę kasacyjną, wnioskodawca – podniósłszy podstawy przewidziane w art. 3983 § 1 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
To uzasadnienie formalnie spełnia wymagania przewidziane w 3984 § 2 k.p.c., tkwi w nim bowiem element motywacyjny, w istocie jednak sprowadza się tylko do nieco rozbudowanego leksykalnie powtórzenia treści art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c
Wynika to z ogólnego założenia systemowego, że skarga kasacyjna jako nadzwyczajny środek zaskarżenia od orzeczeń prawomocnych uwzględnia także szeroko rozumiany interes publiczny, ujęty w art. 3989 k.p.c.Wnosząc skargę kasacyjną, wnioskodawca – podniósłszy podstawy przewidziane w art.
AI generated
I CSK 941/23
Postanowieniem z 13 stycznia 2022 r.
II CSKP 1820/22
Postanowieniem z 3 lipca 2020 r.
I CSK 1910/24
Postanowieniem z 5 listopada 2019 r.
I CSK 969/23
S. – uczestniczka postępowania z wniosku P. B. o stwierdzenie nabycia spadku po R. B. wywiodła skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w Tarnowie z 14 lipca 2022 r. Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania uzasadniła jej oczywistą zasadnością, wskazując, że orzeczenia sadów pierwszej i drugiej instancji zapadły z rażącym naruszeniem zasad obowiązujących w praworządnym państwie, jak również z naruszeniem przepisów prawa.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Dla skutecznego powołania w skardze przesłanki określonej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. skarżący powinien w wyodrębnionym wywodzie prawnym wykazać, że w sprawie doszło do kwalifikowanego, a zatem oczywistego naruszenia prawa widocznego od razu, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej, bez potrzeby głębszej analizy oraz że w wyniku takiego naruszenia prawa zapadło w drugiej instancji orzeczenie oczywiście wadliwe, niewątpliwie sprzeczne z zasadniczymi i niepodlegającymi różnej wykładni przepisami prawa. (zob. np. postanowienia z dnia 23 grudnia 2021, I CSK 142/21; z dnia 22 grudnia 2021, II CSK 390/21; z dnia 9 grudnia 2021, IV CSK 365/21 oraz z dnia 26 listopada 2021, III CSK 119/21).
I CSK 164/26
J.Ł. – uczestnik postępowania z wniosku J.D. o stwierdzenie nabycia spadku po J. i B.Ł. wywiódł skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w Tarnobrzegu z 26 czerwca 2025 r., opierając wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania na przesłance oczywistej zasadności (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.).Skarżący uzasadnił, że zaskarżone orzeczenie zostało wydane z rażącym naruszeniem przepisów dotyczących właściwości miejscowej sądu spadku, tj. art. 628 k.p.c. Wskazał również, że postanowienie zostało wydane z naruszeniem przepisów o legitymacji czynnej w postępowaniu o stwierdzenie nabycia spadku, jako że wnioskodawca nie jest ani spadkobiercą, ani wierzycielem spadku.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I CSK 592/19 POSTANOWIENIE Dnia 31 stycznia 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z wniosku M. C.‎przy uczestnictwie T. C.‎o stwierdzenie nabycia spadku,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 31 stycznia 2020 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w W.‎z dnia 29 marca 2019 r., sygn. akt IV Ca (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 29 marca 2019 r. Sąd Okręgowy w W. w sprawie o stwierdzenie spadku oddalił apelację wnioskodawcy od postanowienia Sądu Rejonowego w W. z dnia 27 lipca 2016 r.Wnioskodawca wniósł skargę kasacyjną, wskazując, że potrzeba przyjęcia skargi do rozpoznania jest w sposób oczywisty uzasadniona, a uchybienia sądów pierwszej i drugiej instancji są oczywiste.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Przewidziane w art. 3984 § 2 k.p.c. wymaganie złożenia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania oraz jego uzasadnienie zmusza skarżącego do przedstawienia argumentów przemawiających za tym, że – oprócz podstaw do zaskarżenia orzeczenia – są także przyczyny kasacyjne, a więc powody wykraczające poza indywidualny, prywatny interes skarżącego.

Wynika to z ogólnego założenia systemowego, że skarga kasacyjna jako nadzwyczajny środek zaskarżenia od orzeczeń prawomocnych uwzględnia także szeroko rozumiany interes publiczny, ujęty w art. 3989 k.p.c.Wnosząc skargę kasacyjną, wnioskodawca – podniósłszy podstawy przewidziane w art. 3983 § 1 k.p.c. – w uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania podniósł, że „potrzeba przyjęcia niniejszej skargi kasacyjnej wynika z faktu, że jest ona w sposób oczywisty uzasadniona, zaś uchybienia sądów tak pierwszej, jak i drugiej instancji wykazane w skardze – oczywiste”.

To uzasadnienie formalnie spełnia wymagania przewidziane w 3984 § 2 k.p.c., tkwi w nim bowiem element motywacyjny, w istocie jednak sprowadza się tylko do nieco rozbudowanego leksykalnie powtórzenia treści art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. W tym uzasadnieniu nie można odnaleźć żadnego istotnego argumentu przemawiającego za przyjęciem skargi do rozpoznania, w tej konkretnej sprawie i w stosunku do zaskarżonego orzeczenia. Wprawdzie oczywista zasadność skargi w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. nie wymaga szerokiej motywacji, musi jednak mieć wsparcie w mocnych, jednoznacznych i dla każdego oczywistych stwierdzeniach i argumentach.

Takich argumentów skarżący w uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania nie przedstawił; także takich, które mogłyby być podłożem oceny jego pokrzywdzenia (gravaminis).W tej sytuacji wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania należy uznać za bezzasadny, dlatego Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).aj