I CSK 5863/22 · Sąd Najwyższy

Powodowie A. D. i M. D. wnieśli o zasądzenie od pozwanego Banku (...) S.A. w G. kwoty 76.000 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz kosztami postępowania i zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu wskazali, że zawarta przez strony w dniu 17 lutego 2005 r. umowa kredytu, indeksowanego do franka szwajcarskiego, winna zostać uznana za nieważną jako zawarta z wykorzystaniem niekonsultowanego z nimi indywidualnie wzorca oraz niedozwolonych klauzul waloryzacyjnych (§ 1 ust. 1, § 7 ust. 2, § 10 ust. 8 i § 17 umowy), umożliwiających pozwanemu kształtowanie wysokości zobowiązania kredytowego, zarówno w zakresie kapitału, jak i jego ratalnej spłaty, w niczym nieograniczony i dowolny sposób, co pozostaje w sprzeczności z dobrymi obyczajami i narusza ich interesy jako konsumentów.