Legislator Case Law & Legislation
I CSK 569/23 AI generated

I CSK 569/23 · Sąd Najwyższy

Case Number I CSK 569/23
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

Wyrokiem z 12 września 2022 r. Sąd Apelacyjny w Katowicach oddalił apelację R.S. od wyroku Sądu Okręgowego w Gliwicach z 5 lutego 2020 r., w którym Sąd zasądził od pozwanego na rzecz powodów 100 000 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie.Pozwany wniósł skargę kasacyjną od wyroku z 12 września 2022 r., powołując się na występowanie w sprawie istotnych zagadnień prawnych (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.), potrzebę wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów (art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.) oraz oczywistą zasadność skargi kasacyjnej (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.).

Legislator headnote

AI generated

art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c, art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c, art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c, art. 3989 § 1 k.p.c, art. 506 § 1 k.c, art. 3989 § 2 k.p.c; I CSK 569/23 · Sąd Najwyższy: Wyrokiem z 12 września 2022 r. Sąd Apelacyjny w Katowicach oddalił apelację R.S. od wyroku Sądu Okręgowego w Gliwicach z 5 lutego 2020 r., w którym Sąd zasądził od pozwanego na rzecz powodów 100 000 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie.Pozwany wniósł skargę kasacyjną od wyroku z 12 września 2022 r., powołując się na występowanie w sprawie istotnych zagadnień prawnych (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.), potrzebę wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów (art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.) oraz oczywistą zasadność skargi kasacyjnej (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.).

Keywords

AI generated
value in dispute appealable interlocutory decision arguable claim provisional enforceability substantive res judicata non-renewal of contract

Cited Legislation

AI generated
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
w postaci zobowiązania do spełnienia innego świadczenia.Ze wskazanych przyczyn należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).(E.M.)[ms] ‎
art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c
3989 § 1 pkt 1 k.p.c.), potrzebę wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów (art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.) oraz oczywistą zasadność skargi kasacyjnej (art.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
3989 § 1 pkt 2 k.p.c.) oraz oczywistą zasadność skargi kasacyjnej (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.).
art. 3989 § 1 k.p.c
w postaci zobowiązania do spełnienia innego świadczenia.Ze wskazanych przyczyn należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).(E.M.)[ms] ‎
art. 506 § 1 k.c
Jedynie na marginesie można zauważyć, że gdyby strony rzeczywiście uzgodniły przedmiot świadczenia rzeczowego, które miałoby zostać spełnione zamiast zwrotu pożyczki, stanowiłoby to klasyczny przypadek odnowienia w rozumieniu art. 506 § 1 k.c.
art. 3989 § 2 k.p.c
w postaci zobowiązania do spełnienia innego świadczenia.Ze wskazanych przyczyn należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).(E.M.)[ms] ‎

Cited Case Law

AI generated
V ACa 193/20
i A.L.‎przeciwko R.S.‎o zapłatę,‎na skutek skargi kasacyjnej R.S.‎od wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach‎z 12 września 2022 r., V ACa 193/20, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.(E.M.)
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

I CSK 569/23 POSTANOWIENIE 22 marca 2024 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Marcin Krajewski na posiedzeniu niejawnym 22 marca 2024 r. w Warszawie‎w sprawie z powództwa Z.L. i A.L.‎przeciwko R.S.‎o zapłatę,‎na skutek skargi kasacyjnej R.S.‎od wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach‎z 12 września 2022 r., V ACa 193/20, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.(E.M.)

UZASADNIENIE

Wyrokiem z 12 września 2022 r. Sąd Apelacyjny w Katowicach oddalił apelację R.S. od wyroku Sądu Okręgowego w Gliwicach z 5 lutego 2020 r., w którym Sąd zasądził od pozwanego na rzecz powodów 100 000 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie.Pozwany wniósł skargę kasacyjną od wyroku z 12 września 2022 r., powołując się na występowanie w sprawie istotnych zagadnień prawnych (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.), potrzebę wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów (art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.) oraz oczywistą zasadność skargi kasacyjnej (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.).

Wszystkie wskazane podstawy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania koncentrują się wokół kwestii skuteczności lub ważności paragrafu 2 pkt 7 porozumienia z 4 lipca 2014 r., w którym przewidziano, że pozwany spełni świadczenie o wartości 100 000 zł w postaci przeniesienia własności mebli zabytkowych, które zostaną zaoferowane w przyszłości przez pozwanego i zaakceptowane przez wierzyciela.Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.).

Skarga kasacyjna stanowi nadzwyczajny środek zaskarżenia prawomocnych orzeczeń, którego celem jest ochrona interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa, jednolitości orzecznictwa, usunięcie z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwych. Ograniczenie przesłanek do czterech ma zapewnić, że przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest uzasadnione jedynie w tych sprawach, w których mogą być zrealizowane te funkcje, a skarga kasacyjna nie stanie się instrumentem wykorzystywanym w każdej sprawie.W sprawie nie wystąpiły żadne ze wskazanych przez pozwanego przesłanek przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, gdyż bezskuteczność, ewentualnie nieważność, postanowienia, wokół którego się one koncentrują, nie budzi żadnych wątpliwości.

W postanowieniu tym strony uzgodniły spełnienie świadczenia, którego przedmiot miał być między nimi uzgodniony dopiero w przyszłości. Oznacza to, że strony nie osiągnęły minimalnego zakresu konsensu, który jest konieczny do uznania, że doszło do zawarcia umowy w tym zakresie. Każda czynność prawna, w tym umowa zobowiązująca, musi określać elementy konieczne wskazujące, do czego strony się zobowiązały, w jaki sposób powinien zachować się dłużnik, aby spełnić świadczenie. Pozostawienie elementów koniecznych do przyszłych ustaleń oznacza w istocie, że do zawarcia umowy w tym zakresie nie doszło.

Wyjątek może stanowić jedynie sytuacja, w której jednocześnie zostałby przewidziany zobiektywizowany mechanizm określenia przedmiotu świadczenia na wypadek, gdyby stronom nie udało się osiągnąć porozumienia. W niniejszej sprawie takiego mechanizmu nie ustalono.W tym stanie rzeczy zbędne były rozważania, czy wskazane powyżej postanowienie stanowiło odnowienie dotychczasowego zobowiązania, gdyż w ogóle nie mogło ono wywołać skutków prawnych. Jedynie na marginesie można zauważyć, że gdyby strony rzeczywiście uzgodniły przedmiot świadczenia rzeczowego, które miałoby zostać spełnione zamiast zwrotu pożyczki, stanowiłoby to klasyczny przypadek odnowienia w rozumieniu art. 506 § 1 k.c. w postaci zobowiązania do spełnienia innego świadczenia.Ze wskazanych przyczyn należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).(E.M.)[ms] ‎