I CSK 563/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CSK 563/11

POSTANOWIENIE

Dnia 5 kwietnia 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Iwona Koper

w sprawie z wniosku K. M.

przy uczestnictwie Miasta Stołecznego Warszawy, M. J. i innych,

o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 5 kwietnia 2012 r.,

na skutek skargi kasacyjnej uczestnika Miasta Stołecznego Warszawy

od postanowienia Sądu Okręgowego

z dnia 21 stycznia 2011 r.,

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

oddala wniosek wnioskodawczyni i uczestników […] o

zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.

Uzasadnianie

W

sprawie

o

stwierdzenie

nabycia

przez

zasiedzenie

własności

nieruchomości, Sąd Okręgowy zaskarżonym postanowieniem oddalił apelację

uczestnika Skarbu Państwa - Prezydenta m.st. Warszawy od postanowienia Sądu

Rejonowego uwzględniającego wniosek.

W skardze kasacyjnej uczestnika postępowania Miasta Stołecznego

Warszawa

skarżący

uzasadnił

wniosek

o

jej

przyjęcie

do

rozpoznania

występowaniem przesłanek określonych w art. 398 § 1 pkt 1 i 4 k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga

kasacyjna

jest

kwalifikowanym

środkiem

prawnym,

którego

rozpoznanie przez Sąd Najwyższy musi być uzasadnione względami o szczególnej

doniosłości, wykraczającymi poza indywidualny interes skarżącego, a leżącymi

w interesie powszechnym. Rozpoznanie skargi kasacyjnej powinno służyć ochronie

obowiązującego

porządku

prawnego

przed

dowolnością

orzekania,

oraz

zapewnieniu jednolitości orzecznictwa sądowego w takich sprawach, w których

możliwe jest dokonanie zasadniczej wykładni przepisu prawa, mającej walor

generalny i abstrakcyjny (post. SN z dnia 7 kwietnia 2009 r., II CSK 13/09,

wyrok SN z dnia 23 lutego 2006 r. II CSK 126/05, post. SN z dnia 4 lutego 2000 r.,

nie publ.). Dlatego też przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania ze względu

na przesłankę z art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. wymaga, by przedstawione w niej

zagadnienie prawne było istotne, co wyraża się w jego znaczeniu dla rozwoju

prawa

lub

precedensowym

charakterze.

Sformułowane

przez

skarżącego

zagadnienie prawne pozbawione jest cech kwalifikujących je jako istotne

w przyjętym rozumieniu.

Skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 398 9 § 1 pkt 4),

jeżeli bez wątpliwości nastąpiły podnoszone w niej uchybienia lub gdy jest pewne,

że miały one wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, albo też podniesione

zarzuty oczywiście uzasadniają wniesioną skargę. Argumentacja uzasadnienia

wniosku o przyjęcie wniesionej skargi do rozpoznania ze względu na tę przesłankę,

na tle jej podstaw oraz motywów zaskarżonego postanowienia nie daje podstaw

do takiej oceny.

W

sprawie

nie

zachodzi

nieważność

postępowania

przed

Sądem

Okręgowym, którą Sąd Najwyższy, w granicach zaskarżenia bierze pod uwagę

z urzędu.

Z tych przyczyn na podstawie art. 3989 § 2 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c

orzeczono jak w sentencji. Z braku przesłanek do odstąpienia od zasady

wynikającej z art. 520 § 1 k.p.c. oddaleniu podlegał wniosek wnioskodawczyni

i uczestników postępowania o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.