Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
I CSK 5297/22 AI generated

I CSK 5297/22 · Sąd Najwyższy

Case Number I CSK 5297/22
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

Wnioskodawczyni K. K. wniosła skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w Poznaniu z 7 kwietnia 2022 r., którym, ‎w sprawie o stwierdzenie nabycia spadku oddalono jej apelację od postanowienia Sądu Rejonowego w Środzie Wielkopolskiej z 11 października 2021 r. W skardze kasacyjnej pełnomocnik wnioskodawczyni wniósł o jej przyjęcie do rozpoznania powołując się w uzasadnieniu po pierwsze, na potrzebę wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, w zakresie dotyczącym przesłanki możliwości sporządzenia testamentu ustnego, to jest: obawy rychłej śmierci, a po drugie na oczywistą zasadność skargi, która przejawiała się odnośnie do kwestii dotyczącej złożenia przez spadkodawczynię ustnego oświadczenia woli w obecności trzech świadków, w zakresie braku możliwości testowania w formie zwykłe oraz ‎w zakresie sposobu rozpoznania apelacji w części dotyczącej innych niż zamiar samobójczy źródeł obawy rychłej śmierci.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Skarga kasacyjna nie wypełnia ustawowych przesłanek koniecznych dla przyjęcia jej do rozpoznania.

Legislator headnote

AI generated

art. 3989 § 1 k.p.c, art. 952 § 1 k.c, art. 233 § 1 k.p.c, art. 39813 § 2 k.p.c, art. 3983 § 3 k.p.c, art. 3989 § 1 pkt 3 k.p.c; I CSK 5297/22 · Sąd Najwyższy: Należy jednak przytoczyć przykłady takich orzeczeń i wykazać istniejące między nimi rozbieżności (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z 13 czerwca 2008 r., III CSK 104/08; z 28 marca 2007 r., II CSK 84/07). Na skarżącym ciąży obowiązek przedstawienia wyodrębnionej i pogłębionej argumentacji prawnej, wyszczególniającej dostrzegane przez stronę poważne wątpliwości interpretacyjne (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z 8 lipca 2009 r., I CSK 111/09; z 12 grudnia 2008 r., II PK 220/08). Interpretacja pojęcia "obawa rychłej śmierci", zawartego w art. 952 § 1 k.c., jest przedmiotem stosunkowo licznych rozstrzygnięć Sądu Najwyższego.

Keywords

AI generated
validity of will favor testamenti determination of legal heir dismissal of testamentary executor implausible testimony arguable claim

Cited Legislation

AI generated
art. 3989 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli:1) w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne;
art. 952 § 1 k.c
Interpretacja pojęcia "obawa rychłej śmierci", zawartego w art. 952 § 1 k.c., jest przedmiotem stosunkowo licznych rozstrzygnięć Sądu Najwyższego.
art. 233 § 1 k.p.c
‎W ocenie skarżącego przesłanka ta przejawiała się w nieuzasadnionym uchylaniu się przez Sąd Okręgowy od kategorycznych ustaleń, czy też w dokonywaniu ustaleń w sposób marginalny, powierzchowny i z pogwałceniem reguł art. 233 § 1 k.p.c.
art. 39813 § 2 k.p.c
Sąd Najwyższy, rozpoznając nadzwyczajny środek odwoławczy w postaci skargi kasacyjnej, jest związany ustalonym stanem faktycznym sprawy (art. 39813 § 2 k.p.c.).
art. 3983 § 3 k.p.c
Z tego punktu widzenia każdy zarzut skargi kasacyjnej, który ma na celu polemikę z ustaleniami faktycznymi sądu drugiej instancji, chociażby pod pozorem błędnej wykładni lub niewłaściwego zastosowania określonych przepisów prawa materialnego, z uwagi na jego sprzeczność z art. 3983 § 3 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 3 k.p.c
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli:1) w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne;
art. 3989 § 2 k.p.c
3989 § 1 pkt 3 k.p.c.).Z tych względów w przedmiocie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania orzeczono, jak w treści postanowienia (art. 3989 § 2 k.p.c.).
art. 39821 k.p.c
391 § 1 i art. 39821 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
III CSK 104/08
Sygn. akt III CSK 104/08 POSTANOWIENIE Dnia 13 czerwca 2008 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Hubert Wrzeszcz w sprawie z powództwa Ochotniczej Straży Pożarnej w Ś. przeciwko Gminie Ś. o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 czerwca 2008 r., na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 9 października 2007 r., sygn. akt I ACa (…), odrzuca skargę kasacyjną i zasądza od powódki na rzecz pozwanej 3600 (trzy tysiące sześćset) zł kosztów postępowania kasacyjnego. Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 9 października 2007 r. Sąd Apelacyjny oddalił apelację powódki od wyroku Sądu Okręgowego w K. oddalającego powództwo o zobowiązanie pozwanej do złożenia oświadczenia woli o oddaniu powódce w użytkowanie wieczyste oznaczonego gruntu oraz przeniesienie własności położonego na nim budynku. Od tego wyroku powódka wniosła skargę kasacyjną.
II CSK 84/07
Sygn. akt II CSK 84/07 POSTANOWIENIE Dnia 28 marca 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Irena Gromska-Szuster w sprawie z powództwa U. M. przeciwko K. L. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 marca 2007 r., na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 10 października 2006 r., 1) odrzuca skargę kasacyjną 2) nie obciąża powódki kosztami postępowania kasacyjnego. 2 Uzasadnienie Skarga kasacyjna powódki podlega odrzuceniu na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. w związku z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. bowiem nie zawiera uzasadnienia wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania.
I CSK 111/09
Sygn. akt I CSK 111/09 POSTANOWIENIE Dnia 8 lipca 2009 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Marek Sychowicz w sprawie z powództwa Polskie Radio S.A. w Warszawie przeciwko Skarbowi Państwa reprezentowanemu przez Prezydenta m. st. Warszawy o ustalenie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 lipca 2009 r., na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 26 września 2008 r., odrzuca skargę kasacyjną; zasądza od Polskiego Radia S.A. w Warszawie na rzecz Skarbu Państwa - Prezydenta m. st.
II PK 220/08
w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, 2) istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, 3) zachodzi nieważność postępowania lub 4) skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. 4 Nie spełnia obowiązku określonego w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. powołanie się przez skarżącego na jakiekolwiek względy, które w jego ocenie uzasadniają przyjęcie skargi do rozpoznania. Argumentacja uzasadniająca taki wniosek powinna nawiązywać do wymienionych w art. 3989 § 1 k.p.c. przesłanek przedsądu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 11 kwietnia 2006 r., II CSK 65/06, LEX nr 189753).
III CRN 5/74
37; orzeczenie SN z 25.03.1974 r., III CRN 5/74, OSNCP 1975/3, poz.
I CSK 37/10
Sygn. akt I CSK 37/10 POSTANOWIENIE Dnia 3 grudnia 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Jan Górowski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Marta Romańska SSN Bogumiła Ustjanicz w sprawie z wniosku Andrzeja K. przy uczestnictwie Skarbu Państwa reprezentowanego przez Ministra Skarbu Państwa i Prezydenta Miasta Stołecznego Warszawy o stwierdzenie nabycia spadku, po rozpoznaniu na rozprawie w Izbie Cywilnej w dniu 3 grudnia 2010 r., skargi kasacyjnej uczestników postępowania od postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 18 maja 2009 r., oddala skargę kasacyjną i zasądza od Skarbu Państwa - Ministra Skarbu Państwa na rzecz wnioskodawcy kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
AI generated
I CSK 3806/23
G. – uczestniczka postępowania z wniosku L. R. o stwierdzenie nabycia spadku po T. G. – wniosła skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie z 20 kwietnia 2023 r., uzasadniając wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania występowaniem w sprawie dwóch zagadnień prawnych:1.Czy przy ustalaniu przez sąd, iż zachodzi obawa rychłej śmierci konieczne jest stwierdzenie, że spadkodawca publicznie wobec otoczenia wprost artykułował istnienie takiej obawy, a taki fakt został odnotowany w dokumentach w postaci dokumentacji medycznej, czy też wystarczające jest zgromadzenia dokumentacji medycznej, na podstawie której możliwe jest, poprzez domniemanie faktyczne, stwierdzenie iż w danym przypadku mogła zachodzić obawa rychłej śmierci w sensie obiektywnym, jako że w czasie poprzedzającym zgon spadkodawcy, w którym sporządził on testament ustny, zgon tej osoby mógł nastąpić w najbliższym, bliżej nieokreślony czasie? Czy obawa rychłej śmierci ma być ustalona w jednoznaczny sposób, czy też wystarczy stopień prawdopodobieństwa, a jeżeli tak, to jaki stopień to musi być?2.W jakim stanie zdrowia musi znajdować się testator, aby zasadne było przyjęcie, iż sporządzenie testamentu w formie zwykłej jest możliwe lub znacznie utrudnione? Czy dla ustalenia, iż testator mógł sporządzić testament holograficzny wystarczy ustalenie, że był w stanie utrzymać środek pisarski, na podstawie potwierdzonego faktu, że mógł samodzielnie napić się z kubka, czy też konieczne jest ustalenie, że stan zdrowia oraz inne okoliczności dotyczące osoby testatora, w tym odczuwalne dolegliwości wynikające z stanu zdrowia, zarówno ze sfery somatycznej jak i sfery psychicznej, pozwalały testatorowi na podjęcie decyzji o sporządzeniu testamentu zwykłego w miejsce szczególnego?Ponadto skarżąca powołała się na oczywistą zasadność skargi, wynikającą z wydania przez Sąd II instancji orzeczenia sprzecznego z wnioskami płynącymi z treści łącznej opinii biegłych z zakresu onkologii i psychiatrii w oparciu o błędną ocenę innych dowodów zgromadzonych w sprawie.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Istotne zagadnienie prawne należy postawić w sposób ogólny i abstrakcyjny tak, by mogło być rozpatrywane w oderwaniu od konkretnego stanu faktycznego, a wątpliwości z nim związane muszą mieć charakter wyłącznie prawny, czyli nie mogą obejmować elementów stanu faktycznego sprawy (zob. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z 16 maja 2012 r., III CZP 14/12, z 9 kwietnia 2015 r., V CSK 547/14, z 2 grudnia 2014 r., II CSK 376/14).
I CSK 1236/22
Wnioskodawczyni G. D. wniosła skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w Szczecinie z 27 kwietnia 2021 r., którym zmieniono postanowienie Sądu Rejonowego Szczecin-Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie o stwierdzenie nabycia spadku. Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania uzasadniła potrzebą wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości, tj. art. 60 k.c., art. 948 § 1 k.c. oraz art. 952 § 1 k.c. oraz wystąpieniem istotnego zagadnienia prawnego (art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c.), sprowadzającego się do ustalenia: 1.czy w przypadku, gdy spadkodawca przed sporządzeniem testamentu ustnego w trybie określonym w art. 952 § 1 k.c., tj. przed dniem testowania przedstawił analogiczną wolę rozrządzenia na wypadek śmierci, dyskwalifikuje to możliwość przyjęcia, że powtarzając taką wolę w dniu testowania sporządził testament ustny; 2.czy do przyjęcia obawy rychłej śmierci zgodnie z art. 952 § 1 k.c. konieczne jest, aby testator obiektywnie był poinformowany o swoim złym stanie zdrowia, czy wystarczająca jest jego ogólna wiedza o chorobie, a jednocześnie przekonanie, że znajduje się w stanie zagrażającym jego życiu;3.czy dla obiektywnego przyjęcia obawy rychłej śmierci niezbędna jest bliskość czasowa śmierci (krótsza aniżeli 7 dni) lub nagłe pogorszenie stanu zdrowia, czy nie wystarczy, że pogorszenie stanu zdrowia ma charakter ciągły; 4.czy rozrządzenie w testamencie ustnym musi być poprzedzone poinformowaniem świadków, że są świadkami testamentu ustnego i że spadkodawca ma zamiar sporządzić testament, czy też wystarczające jest wyrażenie ostatniej woli wobec co najmniej 3 świadków.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga kasacyjna ukształtowana została w przepisach kodeksu postępowania cywilnego jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa i jednolitości orzecznictwa oraz prawidłowej wykładni, a także w celu usunięcia z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia orzeczeń umożliwiający rozpoznanie sprawy w kolejnej instancji sądowej.
II CSKP 551/24
II CSKP 551/24 POSTANOWIENIE 24 lipca 2024 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Monika Koba (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Karol Weitz‎SSN Marta Romańska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 24 lipca 2024 r. w Warszawie‎skarg kasacyjnych O. N. i R. W.‎od postanowienia Sądu Okręgowego w Gdańsku‎z 23 grudnia 2019 r., III Ca 742/19,‎w sprawie z wniosku A. N. i M. N. - następców prawnych L. N. z udziałem I. V., J. L. , O. N. i R. W.‎o stwierdzenie nabycia spadku, uchyla zaskarżone postanowienie i przekazuje sprawę Sądowi Okręgowemu w Gdańsku do ponownego rozpoznania oraz rozstrzygnięcia o kosztach postępowania kasacyjnego.
III Ns 82/20
Wnioskiem z dnia 18 lutego 2020 roku Ł.
III Ca 584/20
Postanowieniem z dnia 4 sierpnia 2015 roku Sąd Rejonowy w Zgierzu w sprawie z wniosku G.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

I CSK 5297/22 POSTANOWIENIE Dnia 29 marca 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Widło w sprawie z wniosku K. K.‎z udziałem M. R. i H. R.‎o stwierdzenie nabycia spadku,‎na posiedzeniu niejawnym 29 marca 2023 r. w Izbie Cywilnej w Warszawie,‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyni‎od postanowienia Sądu Okręgowego w Poznaniu ‎z 7 kwietnia 2022 r., sygn. akt XV Ca 256/22, 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. ustala, że każdy z uczestników ponosi koszty postępowania kasacyjnego związane ze swoim udziałem w sprawie.

UZASADNIENIE

Wnioskodawczyni K. K. wniosła skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w Poznaniu z 7 kwietnia 2022 r., którym, ‎w sprawie o stwierdzenie nabycia spadku oddalono jej apelację od postanowienia Sądu Rejonowego w Środzie Wielkopolskiej z 11 października 2021 r. W skardze kasacyjnej pełnomocnik wnioskodawczyni wniósł o jej przyjęcie do rozpoznania powołując się w uzasadnieniu po pierwsze, na potrzebę wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, w zakresie dotyczącym przesłanki możliwości sporządzenia testamentu ustnego, to jest: obawy rychłej śmierci, a po drugie na oczywistą zasadność skargi, która przejawiała się odnośnie do kwestii dotyczącej złożenia przez spadkodawczynię ustnego oświadczenia woli w obecności trzech świadków, w zakresie braku możliwości testowania w formie zwykłe oraz ‎w zakresie sposobu rozpoznania apelacji w części dotyczącej innych niż zamiar samobójczy źródeł obawy rychłej śmierci.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Skarga kasacyjna nie wypełnia ustawowych przesłanek koniecznych dla przyjęcia jej do rozpoznania.

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli:1) w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne;

2) istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów;3) zachodzi nieważność postępowania lub4) skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.Skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, którego rozpoznanie przez Sąd Najwyższy musi być uzasadnione względami o szczególnej doniosłości, wykraczającymi poza indywidualny interes skarżącego, a mającymi swoje źródło w interesie publicznym, w szczególności przez zapewnienie jednolitej wykładni i jednolitego stosowania prawa.W skardze zawarto wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania z uwagi na to że zachodzi między innymi potrzeba wykładni przesłanki możliwości sporządzenia testamentu ustnego, to jest obawy rychłej śmierci testatora.

Pełnomocnik wnioskodawczyni zaprezentował obszerny wywód prawny, którym opisał poglądy zawarte w orzecznictwie (przywołał szereg rozstrzygnięć Sądu Najwyższego) i nauce prawa odnośnie do rozumienia tej przesłanki, również w aspekcie historycznym. Tymczasem powołanie się przez skarżącego na tę przesłankę przedsądu wymaga wykazania, że określony przepis prawa, mimo że budzi poważne kontrowersje, nie doczekał się jeszcze wykładni lub jego niejednolita interpretacja prowadzi do wydawania przez sądy odmiennych rozstrzygnięć w sprawach o identycznym lub zbliżonym stanie faktycznym.

Należy jednak przytoczyć przykłady takich orzeczeń i wykazać istniejące między nimi rozbieżności (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z 13 czerwca 2008 r., III CSK 104/08; z 28 marca 2007 r., II CSK 84/07). Na skarżącym ciąży obowiązek przedstawienia wyodrębnionej i pogłębionej argumentacji prawnej, wyszczególniającej dostrzegane przez stronę poważne wątpliwości interpretacyjne (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z 8 lipca 2009 r., I CSK 111/09; z 12 grudnia 2008 r., II PK 220/08). Interpretacja pojęcia "obawa rychłej śmierci", zawartego w art. 952 § 1 k.c., jest przedmiotem stosunkowo licznych rozstrzygnięć Sądu Najwyższego.

W konsekwencji nie zachodzi potrzeba kolejnej wypowiedzi Sądu Najwyższego w tym przedmiocie. Tytułem przykładu można wskazać na następujące rozstrzygnięcia tego Sądu: orzeczenie SN z 4.07.1952 r., C 1321/52,; orzeczenie SN z 6.08.1958 r., I CR 512/58, OSP 1960/2, poz. 37; orzeczenie SN z 25.03.1974 r., III CRN 5/74, OSNCP 1975/3, poz. 42; postanowienie SN z 18.04.2002 r., II CKN 15/00,z 3 grudnia 2010 r., I CSK 37/10; z 27 lutego 2013 r., IV CSK 380/12; z dnia 29 czerwca 2012 r., I CSK 575/11; z 8 lutego 2006 r., II CSK 128/05), w których wyjaśniono, iż przez istnienie obawy rychłej śmierci należy rozumieć poczucie testatora o rychłym zgonie, oparte jednak na rzeczywistych zdarzeniach, zagrażających bezpośrednio życiu.

Obawa rychłej śmierci musi zachodzić w chwili składania oświadczenia woli na wypadek śmierci, a jej późniejsze odpadnięcie nie ma większego znaczenia (por. postanowienie SN z 29.06.2012 r., I CSK 575/11). Sam fakt śmierci spadkodawcy w krótkim czasie po sporządzeniu testamentu nie będzie oznaczać, że przesłanka obawy rychłej śmierci została spełniona. Przy czym testament ustny, sporządzony w warunkach zamiaru samobójczego, nie może być uznany za sporządzony w okolicznościach uzasadniających obawę rychłej śmierci (postanowienie SN z 20.11.2003 r., III CZP 7/02, OSP 2004/10, poz. 124; co do zasady postanowienie SN z 5.07.2006 r., IV CSK 74/06 ).Nie została wykazana też przesłanka oczywistej zasadności skargi.

‎W ocenie skarżącego przesłanka ta przejawiała się w nieuzasadnionym uchylaniu się przez Sąd Okręgowy od kategorycznych ustaleń, czy też w dokonywaniu ustaleń w sposób marginalny, powierzchowny i z pogwałceniem reguł art. 233 § 1 k.p.c. odnośnie do tej okoliczności, czy istniała obawa rychłej śmierci i jakie było jej źródło, jak też odnośnie do kwestii dotyczącej złożenia przez spadkodawczynię ustnego oświadczenia woli w obecności trzech świadków, w zakresie braku możliwości testowania w formie zwykłe oraz w zakresie sposobu rozpoznania apelacji w części dotyczącej innych niż zamiar samobójczy źródeł obawy rychłej śmierci.

Tymczasem jak wynika z ugruntowanego orzecznictwa Sądu Najwyższego dla uznania skargi kasacyjnej za oczywiście uzasadnioną nie wystarczy wskazać kwalifikowaną postać naruszenia przepisów prawa, lecz należy także wykazać, że doszło do takiego właśnie naruszenia – oczywistego i widocznego prima facie przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej oraz wynikającej już z treści skargi (tak w szczególności postanowienia SN: z 4 lipca 2019 r., V CSK 80/19; z 29 marca 2019 r., V CSK 321/18; z 13 czerwca 2018 r., II CSK 71/18; z 26 lutego 2016 r., V CSK 518/15; z 3 grudnia 2014 r., III PK 75/14; z 18 września 2012 r., II CSK 179/12; z 8 marca 2012 r., III SK 36/11; z 3 lutego 2010 r., II PK 304/09).

Oczywiste naruszenie prawa zachodzi wówczas, gdy błąd w interpretacji lub stosowaniu prawa jest widoczny bez pogłębionej analizy wchodzących w grę przepisów (tak postanowienia SN: z 26 lutego 2008 r., II UK 317/07; z 5 października 2007 r., III CSK 216/07; z 19 marca 2004 r., II PK 4/04; z 17 października 2001 r., I PKN 157/01). Dodatkowo należy stwierdzić, że dla spełnienia podstawy oczywistej zasadności skargi kasacyjnej nie jest wystarczające, aby sąd w sposób oczywisty naruszył prawo, naruszenie to musi mieć oczywisty wpływ na rozstrzygnięcie, i to w taki sposób, aby orzeczenie mogło być uznane za bezprawne (tak SN w postanowieniach: z 10 kwietnia 2018 r., I CSK 730/17; z 22 marca 2018 r., III CSK 296/17; z 29 września 2017 r., V CSK 162/17; z 9 maja 2017 r., I CSK 686/16; z 25 stycznia 2017 r., IV CSK 384/16; z 2 czerwca 2016 r., III CSK 113/16).Skarżąca nie wykazała, aby podnoszone w skardze kasacyjnej uchybienia niewątpliwie wystąpiły, czy też aby miały one wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia albo też podniesione zarzuty oczywiście uzasadniały wniesioną skargę.

Skarżąca celem dowiedzenia przesłanki oczywistej zasadności skargi kwestionuje ustalenia faktyczne którymi Sąd Najwyższy jest związany (w szczególności wskazuje błędy w ustaleniach stanu faktycznego oraz oceny dowodów dokonanej przez Sąd Okręgowy). Sąd Najwyższy, rozpoznając nadzwyczajny środek odwoławczy w postaci skargi kasacyjnej, jest związany ustalonym stanem faktycznym sprawy (art. 39813 § 2 k.p.c.). Związanie to wyklucza nie tylko przeprowadzenie w jakimkolwiek zakresie dowodów, lecz także badanie, czy sąd drugiej instancji nie przekroczył granic swobodnej ich oceny.

Z tego punktu widzenia każdy zarzut skargi kasacyjnej, który ma na celu polemikę z ustaleniami faktycznymi sądu drugiej instancji, chociażby pod pozorem błędnej wykładni lub niewłaściwego zastosowania określonych przepisów prawa materialnego, z uwagi na jego sprzeczność z art. 3983 § 3 k.p.c. jest a limine niedopuszczalny (zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z 12 czerwca 2006 r., IV CSK 100/06; z 10 sierpnia 2006 r., V CSK 211/06).Sąd Najwyższy nie dopatrzył się również okoliczności, które determinowałyby nieważność postępowania, a którą to przesłankę Sąd ten bierze pod uwagę z urzędu (art. 3989 § 1 pkt 3 k.p.c.).Z tych względów w przedmiocie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania orzeczono, jak w treści postanowienia (art. 3989 § 2 k.p.c.).

O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art.520 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. [SOP][ms]