I CSK 520/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CSK 520/11

POSTANOWIENIE

Dnia 18 kwietnia 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Katarzyna Tyczka-Rote

w sprawie z powództwa E. S.A.

przeciwko D. Holding Budowy Dróg Spółce z o.o.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 kwietnia 2012 r.,

na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej

od wyroku Sądu Apelacyjnego

z dnia 26 maja 2011 r.,

odrzuca skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

Powodowy E.S.A. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego z

dnia 26 maja 2011 r., oddalającego jego apelację od wyroku Sądu Okręgowego z

dnia 26 maja 2011 r. Sąd Okręgowy oddalił powództwo o zapłatę kary umownej za

zwłokę w przekazaniu placu budowy przez pozwany D. Holding Budowy Dróg spółkę

z o.o. uznając, że obydwie strony umowy o roboty budowlane nienależycie

wykonywały swoje obowiązki, wobec czego obydwie ponoszą winę za niewykonanie

zobowiązania. Sąd Apelacyjny natomiast uznał, że kara umowna, której dochodzi

powód (za zwłokę w przekazaniu placu budowy) nie miała zastosowania w sytuacji,

kiedy w ogóle nie doszło do przekazania placu budowy, w takiej sytuacji mógł

on dochodzić jedynie kary za odstąpienie od umowy z winy pozwanego.

W skardze kasacyjnej powód podniósł zarzut naruszenia art. 483 § 1 k.c.

w zw. z art. 233 § 1 k.c. poprzez nieprawidłowe przyjęcie, że zastrzeżona kara

umowna może być stosowana w przypadku przekazania terenu z opóźnieniem,

natomiast jej stosowanie jest wyłączone w sytuacji nie przekazania terenu.

W uzasadnieniu skarżący powtórzył treść uzasadnienia apelacji, nie nawiązując

w ogóle do zarzutów zgłoszonych w skardze kasacyjne lecz polemizując z motywami

rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji, który oparł swoje rozstrzygnięcie na innej

zupełnie konstrukcji prawnej.

W art. 3984 § 1 k.p.c. ustawodawca określił wymagania konstrukcyjne

stawiane skardze kasacyjnej. Jednym z nich jest przytoczenie podstaw kasacyjnych i

ich uzasadnienie (punkt 2 powołanego przepisu). To wyodrębnienie oznacza,

że podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie stanowią osobny, kreatywny i konieczny

elementem skargi kasacyjnej (porównaj m.in. postanowienie Sądu Najwyższego

z dnia 15 grudnia 2006 r., III CZ 93/06, Lex nr 610093). Uzasadnienie, które odnosi

się zarzutów apelacyjnych, a nie do podstaw skargi kasacyjnej nie stanowi

wykonania obowiązku przewidzianego w art. 3984 § 1 pkt 2 k.p.c.

W konsekwencji skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 3986 § 2 i 3

k.p.c. w zw. z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.

jw