I CSK 515/15 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CSK 515/15 POSTANOWIENIE Dnia 14 października 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z powództwa A. J.‎przeciwko kuratorowi zmarłej M. J. - adwokatowi H. D. ‎i kuratorowi zmarłego B. J. – A. M.‎z udziałem interwenienta ubocznego po stronie pozwanej B. J.‎o ustalenie nieistnienia małżeństwa,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 października 2015 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej powoda ‎od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie‎z dnia 19 grudnia 2014 r., sygn. akt I ACa 1315/14, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną ‎do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, ‎istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne ‎wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, ‎zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest ‎oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie jako uzasadnienie wniosku ‎o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powołano się na oczywistą ‎zasadność skargi, występowanie na jej tle istotnego zagadnienia prawnego, ‎a także potrzebę wykładni przepisów mających zastosowanie w sprawie.

‎Pierwszy wskazany w skardze kasacyjnej problem dotyczy relacji powództw ‎z art. 2 k.r.o. i art. 20 dawnego pr.a.s.c. Wbrew twierdzeniom skarżącego, ‎choć rzeczywiście jest to kwestia problematyczna, to została już wprost ‎wyjaśniona w orzecznictwie Sądu Najwyższego, brak zaś w skardze kasacyjnej argumentów przekonujących za potrzebą odmiennej oceny problemu. ‎Dodać należy, że stanowisko przyjmowane w orzecznictwie jest zasadne, ‎gdy weźmie się pod uwagę szczególną moc dowodową aktów stanu cywilnego. ‎Bez unieważnienia aktu w inny sposób nie można zatem dowodzić, że fakt, ‎którego akt dotyczy, a w tym przypadku jest to złożenie oświadczeń woli ‎o zawarciu związku małżeńskiego, nie miał miejsca.

Dopuszczanie zaś ‎jako alternatywnego powództwa przewidzianego w art. 2 k.r.o. godziłoby ‎w szczególną moc dowodową aktów stanu cywilnego. Wszystkie kolejne ‎problemy wskazane w skardze kasacyjnej nie mają znaczenia w zakresie oceny zasadności przyjęcia jej do rozpoznania. Ich rozstrzygnięcie nie miałoby ‎bowiem znaczenia dla rozpatrzenia sprawy, skoro inna była podstawa ‎oddalenia powództwa. Z zaskarżonego orzeczenia jednoznacznie bowiem ‎wynika, że podstawą oddalenia powództwa było uznanie przez Sąd, iż ‎właściwe byłoby wystąpienie z wnioskiem w postępowaniu nieprocesowym o unieważnienie aktu małżeństwa.

Przesłanki zawarcia małżeństwa ‎określone w art. 1 k.r.o. w ogóle więc nie podlegają badaniu.W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. l.n