Legislator Case Law & Legislation
I CSK 5104/22 AI generated

Supreme Court dismisses cassation appeal as no legal issue exists regarding inheritance waiver timing.

Case Number I CSK 5104/22
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal against the district court's refusal to accept the inheritance. The appellant argued that waiving inheritance before the heir rejects the estate excludes them from the heirship circle. The court ruled that this is not a legal issue requiring Supreme Court review because the law clearly defines the effects of such waivers. Consequently, the appeal was rejected as it did not meet the statutory criteria for cassation under the Code of Civil Procedure.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 1049 § 1, 2 k.c.: A cassation appeal is admissible only if it raises a significant legal issue or serious interpretative doubts; a waiver of inheritance is a mortis causa act that excludes the waiverer and their descendants from statutory inheritance upon the decedent's death, regardless of timing relative to the heir's rejection.

Keywords

AI generated
cassation appeal admissibility waiver of inheritance statutory heirship mortis causa act significant legal issue Code of Civil Procedure Civil Code provisions

Cited Legislation

AI generated
art. 3989 § 1 k.p.c.
1050 k.c.).Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 3989 § 1 k.p.c., orzeczono jak w postanowieniu.
art. 3983 § 3 k.p.c.
Skoro jednak skarga kasacyjna jest wnoszona w konkretnej sprawie, to zarówno charakter rozpoznawanego roszczenia, jak i ustalony przez sądy meriti stan faktyczny, którym Sąd Najwyższy byłby związany (art. 3983 § 3 i art.
art. 39813 § 2 k.p.c.
3983 § 3 i art. 39813 § 2 k.p.c.), musi pozostawać w związku z przedstawionym przez skarżącego zagadnieniem‎i pozwalać na jego rozstrzygnięcie.
art. 1049 § 1 k.c.
art. 1049 § 2 k.c.
1049 § 1 k.c.), którzy zostają wyłączeni od dziedziczenia tak, jakby nie dożyli śmierci spadkodawcy (art. 1049 § 2 k.c.).
art. 1050 k.c.
art. 1050 k.c.).Mając powyższe na uwadze, na podstawie art.
art. 3989 § 1 k.p.c
1050 k.c.).Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 3989 § 1 k.p.c., orzeczono jak w postanowieniu.
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
3989 § 1 k.p.c.Uczestnik wniósł o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania z uwagi na konieczność rozstrzygnięcia zagadnienia prawnego (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.), które przedstawił w formie pytania:
art. 39813 § 2 k.p.c
3983 § 3 i art. 39813 § 2 k.p.c.), musi pozostawać w związku z przedstawionym przez skarżącego zagadnieniem‎i pozwalać na jego rozstrzygnięcie.
art. 1049 § 1 k.c

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

I CSK 5104/22 POSTANOWIENIE 12 września 2023 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Marta Romańska na posiedzeniu niejawnym 12 września 2023 r. w Warszawie‎w sprawie z wniosku G.z udziałem E.J., K.K., K.G., U.P., W.K., J.K., T.M., K.S., S.S., T.S., A.S., J.B., M.P., A.B., C.B., B.M., E.F., R.W., S.L., L.S. i B.F. o stwierdzenie nabycia spadku po A.M., na skutek skargi kasacyjnej A.B.od postanowienia Sądu Okręgowego w Zielonej Górze z 24 września 2020 r., VI Ca 438/20, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności‎w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.). Obowiązkiem skarżącego jest sformułowanie i uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania w nawiązaniu do przytoczonych przesłanek, a rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego‎w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania wynika z oceny, czy okoliczności powołane przez skarżącego odpowiadają tym,‎o których jest mowa w art. 3989 § 1 k.p.c.Uczestnik wniósł o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania z uwagi na konieczność rozstrzygnięcia zagadnienia prawnego (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.), które przedstawił w formie pytania:

„czy zawarcie umowy o zrzeczenie się dziedziczenia z osobą dziedziczącą po zmarłej, w terminie poprzedzającym odrzucenie spadku przez osobę dziedziczącą, powoduje wykluczenie z kręgu spadkobierców?”Zgodnie z ustaloną linią orzecznictwa, powołanie się na występowanie‎w sprawie istotnego zagadnienia prawnego jako na przesłankę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania wymaga wskazania na problem o charakterze abstrakcyjnym, nierozstrzygnięty w dotychczasowym orzecznictwie i wymagający pogłębionej wykładni. Skarżący powinien to zagadnienie sformułować oraz przedstawić argumentację jurydyczną uzasadniającą tezę o możliwości rozbieżnych ocen prawnych w związku ze stosowaniem przepisów, na tle których ono powstało.

Zagadnienie powinno być ponadto „istotne” z uwagi na wagę problemu interpretacyjnego, którego dotyczy dla systemu prawa. Skoro jednak skarga kasacyjna jest wnoszona w konkretnej sprawie, to zarówno charakter rozpoznawanego roszczenia, jak i ustalony przez sądy meriti stan faktyczny, którym Sąd Najwyższy byłby związany (art. 3983 § 3 i art. 39813 § 2 k.p.c.), musi pozostawać w związku z przedstawionym przez skarżącego zagadnieniem‎i pozwalać na jego rozstrzygnięcie. Pytanie sformułowane przez uczestnika w skardze kasacyjnej nie ma cech zagadnienia prawnego w znaczeniu przytoczonym wyżej, gdyż w nauce nie ma kontrowersji co do tego, że skutkiem prawnym umowy o zrzeczenie się dziedziczenia jest wyłączenie spadkobiercy od dziedziczenia ustawowego po spadkodawcy, przy czym, w braku odmiennego zastrzeżenia, wyłączenie to rozciąga się na jego zstępnych (art. 1049 § 1 k.c.), którzy zostają wyłączeni od dziedziczenia tak, jakby nie dożyli śmierci spadkodawcy (art. 1049 § 2 k.c.).

Umowa o zrzeczenie się dziedziczenia wywołuje jednak skutki prawne dopiero z chwilą śmierci spadkodawcy, jest więc czynnością prawną mortis causa. Dotyczy ona dziedziczenia po tym spadkodawcy, z którym spadkobierca dokonał czynności, nie zaś innego spadkobiercy, w szczególności takiego, do dziedziczenia po którym spadkobierca doszedł w następstwie odrzucenia spadku przez dziedziczącego‎w bliższej kolejności (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 15 czerwca 2016 r., II CSK 529/15). Zrzeczenie się dziedziczenia może być uchylone przez zawartą‎w formie aktu notarialnego umowę między tym, kto zrzekł się dziedziczenia, a tym, po kim się dziedziczenia zrzeczono (zob. art. 1050 k.c.).Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 3989 § 1 k.p.c., orzeczono jak w postanowieniu.

A.W.[ms]