I CSK 499/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CSK 499/07

POSTANOWIENIE

Dnia 28 lutego 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Grzegorz Misiurek

w sprawie z powództwa Towarzystwa Ubezpieczeń na Życie "Polisa-Życie"

S.A.

przeciwko J.K.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 lutego 2008 r.,

na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej

od wyroku Sądu Apelacyjnego […]

z dnia 25 czerwca 2007 r.,

odrzuca skargę kasacyjną i zasądza od powódki na rzecz

pozwanego 1.800 (tysiąc osiemset) zł tytułem zwrotu kosztów

postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

Skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem odwoławczym, a zarazem

kwalifikowanym pismem procesowym o ściśle określonej przez ustawę treści.

Zgodnie z art. 3984 k.p.c. powinna ona czynić zadość wymaganiom przewidzianym

dla pisma procesowego w ogólności, wymaganiom formalnym samej skargi,

a ponadto zawierać tzw. elementy konstrukcyjne.

Konieczne elementy budowy skargi - według art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. stanowią wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania oraz jego uzasadnienie.

Wymaganie to związane jest z instytucją tzw. przedsądu, uregulowaną w art. 398 9

k.p.c. Czyniąc zadość temu wymaganiu skarżący powinien w sposób stanowczy

przedstawić żądanie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, a ponadto

wskazać, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne lub, że istnieje

potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub

wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, albo że zachodzi nieważność

postępowania, lub że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (por.

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 października 2005 r. l CZ 124/05, nie

publ.; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 października 2005 r., II CZ

89/05, OSNC nr 7-8, poz. 135; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia

26 października 2005 r., III CSK 23/05, nie publ.; postanowienie Sądu Najwyższego

z dnia 11 kwietnia 2006 r., II CSK 65/06, nie publ.; postanowienie Sądu

Najwyższego z dnia 26 kwietnia 2006 r., II CZ 28/06, nie publ.).

Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznanie nie

może ograniczyć się do samego wskazania konkretnej przyczyny, czy też

przytoczenia dowolnych argumentów, istotnych w odczuciu skarżącego. Wnoszący

skargę powinien bowiem w formie wyodrębnionego wywodu prawnego przedstawić

szczegółową argumentację celem wykazania, że - na gruncie danej sprawy - ta

konkretna przyczyna uzasadniająca przyjęcie skargi do rozpoznania faktycznie

istnieje (por. postanowienie SN z dnia 20 października 2005 r., II CZ 89/05, OSNC

2006 nr 7-8, poz. 135 oraz postanowienie SN z dnia 14 lipca 2005 r., III CZ 61/05,

OSNC 2006, nr 4, poz. 75).

Skarga kasacyjna powoda nie spełnia wymagania przewidzianego w art.

398 § 1 pkt 3 k.p.c., gdyż nie przytacza - w nawiązaniu do przesłanek określonych

w art. 3989 § 1 k.p.c. - argumentacji usprawiedliwiającej wniosek o przyjęcie jej do

rozpoznania. Skarżący zasadności powyższego wniosku upatruje w oczywistej

zasadności skargi kasacyjnej odwołując się do uzasadnienia podstaw kasacyjnych.

W orzecznictwie Sądu Najwyższego zostało już wyjaśnione, że nie jest spełnieniem

wymagania uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania

nawiązanie, czy też wyraźne odwołanie się do uzasadnienia podstaw kasacyjnych

(por. m.in. uzasadnienia powołanych wyżej postanowień z dnia 26 kwietnia 2006 r.,

II CZ 28/06 oraz z dnia 11 kwietnia 2006 r., II CSK 65/06). Sąd Najwyższy - poza

sytuacją określoną w art. 3989 § 1 pkt 3 k.p.c. - nie ma obowiązku wyręczania

skarżącego i poszukiwania argumentów przemawiających za przyjęciem skargi

kasacyjnej do rozpoznania.

Skoro skarga kasacyjna powoda nie spełnia wymagania przewidzianego

w przepisie art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c., tj. nie zawiera uzasadnienia wniosku o jej

przyjęcie do rozpoznania, to podlega odrzuceniu a limine.

Z przytoczonych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 398 6

§ 3 k.p.c.).

/tp/

kg