I CSK 4929/22 · Sąd Najwyższy

Powodowie M. K. i Z. K. wnieśli o ustalenie, że postanowienia umowne określone w § 4 ust. 2 Części Ogólnej Umowy (dalej: (...)) kredytu hipotecznego, zawartej przez nich w dniu 5 września 2008 r. z pozwaną (...) Bankiem (...) Spółką Akcyjną w W. oraz w § 22 ust. 2 pkt 1, pkt 2 ppkt b i pkt 3 tej umowy, nie wiążą ich, ponieważ stanowią niedozwolone postanowienia umowne oraz ustalenia, że powyższy kredyt został im udzielony w walucie polskiej i że są oni zobowiązani do jego spłaty w wysokości wynoszącej na dzień wniesienia pozwu 133.727,62 zł tytułem kapitału wraz z oprocentowaniem określonym w Rozdziale 3 (...) pt. Oprocentowanie kredytu. Powodowie twierdzili, że zakwestionowane przez nich postanowienia umowne nie były z nimi indywidualnie uzgodnione, lecz zostały przejęte z wzorca umowy zaproponowanego im przez pozwaną oraz że przed zawarciem umowy nie zostali poinformowani o ryzyku kursowym, znaczeniu mechanizmu denominacji kredytu według kursu franka szwajcarskiego (dalej: CHF), zasadach i kryteriach ustalania przez pozwaną kursów kupna i sprzedaży tej waluty, przy czym żadna ze stron w chwili zawarcia umowy nie przewidywała znacznego wzrostu kursu CHF i wpływu tej okoliczności na wysokość ich zobowiązania.