I CSK 490/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CSK 490/07

POSTANOWIENIE

Dnia 22 lutego 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Grzegorz Misiurek

w sprawie z powództwa A. J.

przeciwko

Agencji

Ochrony

Spółce

(...)

z

o.o.

w

W. i

(…)

Towarzystwu

Ubezpieczeniowemu „E.(...)” S.A. w S.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 lutego 2008 r.,

na skutek skargi kasacyjnej powoda

od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 13 kwietnia 2007 r., sygn. akt VI ACa (…),

odrzuca skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

Określone w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze

kasacyjnej wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania zostaje spełnione,

jeżeli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje

potrzeba

wykładni

przepisów

prawnych

budzących

poważne

wątpliwości

lub

wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania

lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w

art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i

uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które mogą

stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na

tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii

przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

We wniesionej skardze kasacyjnej wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania oparty

został na przesłance oczywistej zasadności tego środka zaskarżenia oraz nieważności

postępowania. Skarżący podniósł, że orzekający w niniejszej sprawie sędziowie zostali

delegowani do orzekania na podstawie delegacji, która nie została podpisana przez

Ministra Sprawiedliwości, co przesądza o jej nieskuteczności.

W niniejszej sprawie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie uzasadnia

nieważność postępowania. Zgodnie ze stanowiskiem Sądu Najwyższego wyrażonym w

uchwale pełnego składu Sądu Najwyższego z dnia 14 listopada 2007 r., BSA 1-41105/07, ustawowe uprawnienie Ministra Sprawiedliwości do delegowania sędziego do

pełnienia obowiązków sędziego w innym sądzie może być w jego zastępstwie albo z

jego upoważnienia wykonywane przez sekretarza stanu lub podsekretarza stanu.

Powołując się na oczywistą zasadność skargi kasacyjnej skarżący wskazał, że

argumenty

przemawiające

za

istnieniem

tej

przesłanki

przytoczone

zostały

w uzasadnieniu podstaw kasacyjnych. W orzecznictwie Sądu Najwyższego zostało już

wyjaśnione, że uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie

może zastąpić uzasadnienie podstaw kasacyjnych.

Z tych też względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 398 6 § 3 k.p.c. orzekł, jak

w sentencji.