I CSK 489/15 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CSK 489/15 POSTANOWIENIE Dnia 20 kwietnia 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wojciech Katner w sprawie z powództwa A. K.‎przeciwko T. […] Spółce z o.o. w K.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej ‎w dniu 20 kwietnia 2016 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 26 lutego 2015 r., sygn. akt I ACa […], ‎odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza ‎od powódki na rzecz strony pozwanej kwotę 1800,- (jeden tysiąc osiemset) złotych z tytułu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 26 marca 2014 r. Sąd Okręgowy Sąd Gospodarczy w R. zasądził na rzecz powódki A. K. od pozwanego T. […] Sp. z o.o. w K. kwotę 91 627,58 złotych z odsetkami jako zapłatę za roboty budowlane objęte umową podwykonawczą zawartą dnia 7 listopada 2011 r. z […] B. S.A. w R.. Podstawą prawną rozstrzygnięcia był art. 6471 § 5 k.c.W wyniku rozpoznania apelacji strony pozwanej Sąd Apelacyjny w […] wyrokiem z dnia 26 lutego 2015 r. zmienił wyrok Sądu Okręgowego i oddalił powództwo z zasądzeniem kosztów postępowania.

Po uzupełnieniu postępowania dowodowego uznał, że nie zostały spełnione przesłanki określone w art. 6471 § 5 k.c., szczegółowo to uzasadniając. W skardze kasacyjnej powódka zarzuciła Sądowi Okręgowemu naruszenie w zaskarżonym wyroku przepisów postępowania, tj. art. 382 w związku z art. 391 § 1 k.p.c. Naruszenie prawa materialnego dotyczy art. 6471 § 2 w związku z art. 60 k.c. przez niewłaściwą ich wykładnię; art. 6471 § 2 w związku z art. 60 i art. 65 k.c. przez niewłaściwą ich wykładnię i art. 5 k.c. przez niezastosowanie.

Skarżąca wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku i orzeczenie zgodnie z żądaniem pozwu, ewentualnie o uchylenie tego wyroku oraz wyroku Sądu pierwszej instancji z ustaleniem solidarnej odpowiedzialności pozwanego i rozstrzygnięcie o kosztach postępowania. W odpowiedzi na skargę strona pozwana wniosła o nie przyjmowanie skargi do rozpoznania, ewentualnie o jej oddalenie i zasądzenie kosztów postępowania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga kasacyjna nie mogła zostać przyjęta do rozpoznania ze względu na nie spełnienie przesłanek określonych w art. 3989 § 1 k.p.c.We wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania powódka powołała się na potrzebę wykładni art. 6471 § 2 w związku z art. 60 k.c. odnośnie do określenia, czy wskazane przepisy pozwalają na przeprowadzenie dowodu „w zakresie uzyskania wiedzy przez inwestora o należnym podwykonawcy wynagrodzeniu, co statuuje odpowiedzialność inwestora i generalnego wykonawcy”.

Ponadto „w sprawie istnieją zagadnienia prawne” w zakresie stosowania art. 6471 § 2 w związku z art. 60 k.c., „a to, czy zapis w umowie pomiędzy inwestorem i generalnym wykonawcą o zakazie zlecania prac budowlanych podwykonawcom może stanowić podstawę ochrony prawnej inwestora i zwalnia go od odpowiedzialności solidarnej, w sytuacji gdy nie podjął żadnych działań w związku z posiadaną wiedzą o wykonywanych pracach przez podwykonawców, a zwłaszcza nie wyraził nawet jednorazowo sprzeciwu w zakresie wykonywanych prac” i „czy takie działanie (zaniechanie) inwestora jest objęte ochroną prawną”.

Niestety, zgłoszone przez skarżącą wątpliwości i zagadnienia prawne, wprawdzie bez odwołania się wprost, ale jak można przypuszczać oparte o przesłanki określone w art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c., nie zostały ani prawidłowo sformułowane, ani należycie uzasadnione. W odpowiedzi na skargę trafnie przywołuje się utrwalone poglądy orzecznictwa Sądu Najwyższego (podobne są twierdzenia doktryny), wskazujące na to, kiedy ma się do czynienia z zagadnieniem prawnym wymagającym rozważenia przez Sąd Najwyższy w wyniku wniesienia skargi kasacyjnej, a kiedy chodzi o wątpliwości interpretacyjne konkretnych przepisów.

Należy wykazać, że rozważenie to ma znaczenie dla rozpoznania danej sprawy, a także dla rozwoju prawa. Skarżący tego nie uczynił, w sytuacji, gdy jest bogate orzecznictwo i piśmiennictwo odnoszące się do art. 6471 k.c. oraz do art. 60 k.c. Treść umowy nazwana przez pełnomocnika powódki słowem „zapis” między inwestorem a generalnym wykonawcą nie decyduje o współodpowiedzialności inwestora, gdyż o tym decyduje spełnienie przesłanek określonych w art. 6471 k.c. Jak wynika z ustaleń faktycznych nie zostały wykonane żadne czynności, które sprawiałyby włączenie inwestora do podmiotów odpowiedzialnych wobec podwykonawców na podstawie powołanego przepisu.

Skarga kasacyjna opiera się na ustaleniach faktycznych i ocenie dowodów dokonanych przez sądy w toku instancji, zarzuty z nimi związane nie mogą być przedmiotem skargi kasacyjnej (art. 3983 § 3 k.p.c.), a ustalenia faktyczne wiążą Sąd Najwyższy (art. 39813 § 2 k.p.c.). Odpowiedzialność solidarna inwestora z wykonawcą (generalnym wykonawcą) wobec podwykonawców ma charakter szczególny, w sytuacji gdy umowa o roboty budowlane jest zawierana bez udziału podwykonawców, a dodatkowo, jak w niniejszej sprawie podwykonawstwo zostało w umowie wyłączone.W tym stanie rzeczy należało na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. orzec jak w postanowieniu, rozstrzygając o kosztach postępowania na podstawie art. 98 w związku z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. awjw