I CSK 489/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CSK 489/07

POSTANOWIENIE

Dnia 22 lutego 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Grzegorz Misiurek

w sprawie z powództwa K. B.

przeciwko R. K. i E. B.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 lutego 2008 r.,

na skutek skargi kasacyjnej pozwanych

od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 28 marca 2007 r.,

odrzuca skargę kasacyjną i zasądza od pozwanych na rzecz

powódki 3.600 (trzy tysiące sześćset) zł tytułem zwrotu kosztów

postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

Skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem odwoławczym, a zarazem

kwalifikowanym pismem procesowym o ściśle określonej przez ustawę treści.

Zgodnie z art. 3984 k.p.c. powinna ona czynić zadość wymaganiom przewidzianym

dla pisma procesowego w ogólności, wymaganiom formalnym samej skargi,

a ponadto zawierać tzw. elementy konstrukcyjne. Elementy konstrukcyjne skargi

stanowią m.in. wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania oraz jego uzasadnienie

(art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.). Konieczność ich zamieszczenia w skardze kasacyjnej

związana jest z instytucją tzw. przedsądu, uregulowaną w art. 398 9 k.p.c.

Czyniąc zadość temu wymaganiu, skarżący powinien nie tylko w sposób

stanowczy przedstawić żądanie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, ale

wskazać ponadto, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, lub

że istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości

bądź wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, albo że zachodzi

nieważność postępowania, lub że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona

(art. 3989 § 1 pkt 1-4 k.p.c.).

Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznanie nie

może ograniczyć się do samego wskazania konkretnej przyczyny, czy też

przytoczenia

dowolnych

Wnoszący skargę

argumentów,

powinien

w

formie

istotnych

w

odczuciu

wyodrębnionego

skarżącego.

wywodu

prawnego

przedstawić szczegółową argumentację celem wykazania, że na gruncie danej

sprawy ta konkretna przyczyna uzasadniająca przyjęcie skargi do rozpoznania

faktycznie istnieje (por. postanowienie SN z dnia 20 października 2005 r., II CZ

89/05, OSNC 2006 nr 7-8, poz. 135 oraz postanowienie SN z dnia 14 lipca 2005 r.,

III CZ 61/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 75).

Skarga

kasacyjna

wniesiona

przez

pozwanych

nie

czyni

zadość

wymaganiom stawianym w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. Nie zawiera bowiem

wyodrębnionego

wywodu

jurydycznego

nawiązującego

do

przesłanek

usprawiedliwiających - zgodnie z art. 3989 § 1 pkt 1-4 k.p.c. - przyjęcie jej do

rozpoznania.

Przytacza

jedynie

zarzuty

naruszenie

prawa

materialnego

i procesowego bez przeprowadzenia nawet próby wykazania kwalifikowanego

charakteru tych uchybień.

Uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie

może zastąpić uzasadnienie podstaw kasacyjnych.

Z tych też względów Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną jako

dotkniętą brakiem nieusuwalnym (art. 3986 § 3 k.p.c.).

/tp/

jz