I CSK 464/10 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CSK 464/10

POSTANOWIENIE

Dnia 12 stycznia 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Marek Sychowicz (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Wojciech Katner

SSN Marian Kocon

w sprawie z wniosku A. B.

przy uczestnictwie Gminy Miasto R.

o założenie księgi wieczystej i wpis prawa własności,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 12 stycznia 2011 r.,

skargi kasacyjnej uczestnika postępowania

od postanowienia Sądu Okręgowego

z dnia 16 marca 2010 r.,

uchyla

zaskarżone

postanowienie,

postanowienie

Sądu

Rejonowego z dnia 30 grudnia 2009 r., sygn. akt Dz.Kw. 26621/09

oraz wpis referendarza sądowego w Sądzie Rejonowym z dnia 6

października 2009 r., sygn. akt

wniosek.

Dz.Kw. 19161/09 i odrzuca

Uzasadnienie

W dniu 10 lipca 2009 r. A. B., działając przez pełnomocnika, wniosła

o założenie księgi wieczystej dla nieruchomości położonej w R., R. nr […], o pow.

0.0595

ha,

stanowiącej

działkę

nr

1005

i wpisanie

jej

jako

właściciela

nieruchomości.

W dniu 6 października 2009 r. referendarz sądowy w Sądzie Rejonowym

dokonał żądanego wpisu, postanowieniem z dnia 30 grudnia 2009 r. Sąd Rejonowy

uchylił ten wpis i oddalił wniosek, a postanowieniem z dnia 16 marca 2010 r. Sąd

Okręgowy zmienił to postanowienie i utrzymał wpis dokonany przez referendarza

sądowego.

Postanowienie Sądu Okręgowego zostało zaskarżone skargą kasacyjną

przez uczestnika postępowania Gminę Miasta R. W

toku postępowania

kasacyjnego uczestnik ten złożył odpis świadectwa zgonu wnioskodawczyni

wystawione przez Wydział Ewidencji Ludności Departamentu Zdrowia Stanu

Pensylwania (USA), z którego wynika, że zmarła ona w dniu 13 września 2008 r.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Złożony w sprawie odpis świadectwa zgonu wnioskodawczyni nie nasuwa

wątpliwości

co

do

jego

zgodności

z

oryginałem

i uzasadnia

przyjęcie,

że wnioskodawczyni zmarła w dniu wskazanym w tym dokumencie. Okoliczność,

że wnioskodawca lub inny uczestnik postępowania wieczystoksięgowego zmarł

po złożeniu wniosku, stosownie do art. 6261 § 3 k.p.c. nie stanowi przeszkody

do dokonania wpisu. Skoro jednakże wnioskodawczyni nie żyła już w chwili

złożenia wniosku, zachodziła przeszkoda procesowa do rozpoznania wniosku

w postaci braku zdolności sądowej wnioskodawcy i wniosek powinien zostać

odrzucony (art. 199 § 1 pkt 3 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.). Okoliczność ta ujawniona

w postępowaniu kasacyjnym powoduje, że na podstawie art. 398 19 w zw.

z art. 13 § 2 k.p.c. Sąd Najwyższy uchylił wydane w sprawie postanowienia

oraz wpis dokonany przez referendarza sądowego i odrzucił wniosek.