Legislator Case Law & Legislation
I CSK 455/25 AI generated

I CSK 455/25 · Sąd Najwyższy

Case Number I CSK 455/25
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

Strona pozwana – C. S.A. z siedzibą w W. wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z 9 października 2024 r., wydanego w sprawie z powództwa Miasta Opole – Miejskiego Ośrodka [...] w Opolu o zapłatę.Skarżący uzasadnił wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania występowaniem w sprawie następujących zagadnień prawnych:1.Czy możliwe jest skuteczne uzupełnienie na etapie sądowym zgłoszonego uprzednio wadliwego formalnie żądania zapłaty z gwarancji ubezpieczeniowej/bankowej wyłącznie poprzez złożenie brakujących oświadczeń czy dokumentów czy też beneficjent powinien złożyć jeszcze raz nowe – kompletne i poprawne żądanie zapłaty?2.Czy w świetle zasady swobody umów (art. 3531 k.c.) możliwe jest ograniczenie odpowiedzialności gwaranta z tytułu gwarancji ubezpieczeniowej/bankowej poprzez umieszczenie w jej treści postanowienia, zgodnie z którym gwarant zobowiązuje się do wypłaty „bezspornej kwoty” czy też „bezspornego roszczenia”? Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Sąd Najwyższy wielokrotnie wskazywał już, że zagadnienie prawne musi opisywać problem nowy, nierozwiązany dotychczas w orzecznictwie, a którego wyjaśnienie może przyczynić się do rozwoju prawa.

Legislator headnote

AI generated

art. 3531 k.c, art. 39813 § 2 k.p.c; I CSK 455/25 · Sąd Najwyższy: Zadane pytania dotyczą wykładni postanowień umownych dokonywanej w indywidualnej sprawie, pozbawione są zatem charakteru uniwersalnego. Odpowiedź na tak sformułowane zagadnienia musiałaby w istocie polegać na powtórnym ustaleniu stanu faktycznego sprawy oraz dokonaniu subsumpcji okoliczności tej konkretnej sprawy. Tymczasem zagadnienie prawne jako przyczyna przyjęcia skargi do rozpoznania nie może przybierać formy kazusu opartego na jednostkowych okolicznościach rozpatrywanej sprawy. (zob. m.in. postanowienia SN z 4 grudnia 2024 r., III PSK 75/23; z 11 października 2024 r., I CSK 3260/23).

Keywords

AI generated
occurrence of the guarantee event right to higher insurance cover outstanding insurance premiums statutory insurance obligation insurer reimbursement claim security for party costs

Cited Legislation

AI generated
art. 3531 k.c
art. 39813 § 2 k.p.c
Natomiast wszelkiego rodzaju zarzuty zmierzające do dokonania powtórnej oceny stanu faktycznego sprawy są niedopuszczalne na etapie postępowania kasacyjnego w myśl art. 39813 § 2 k.p.c.Dlatego Sąd Najwyższy na podstawie art.

Cited Case Law

AI generated
I ACa 1383/23
spółki akcyjnej w W.‎od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu‎z 9 października 2024 r., I ACa 1383/23, 1.
I CSK 1972/23
I CSK 1972/23 POSTANOWIENIE 29 maja 2024 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Roman Trzaskowski na posiedzeniu niejawnym 29 maja 2024 r.
I CSK 3902/23
Postanowieniem z 24 lutego 2023 r.
I CSK 3877/23
Powód T. K. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z 6 marca 2023 r., zaskarżając ten wyrok w całości, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący powołał się na zachodząca w sprawie nieważność postępowania na podstawie art. 379 pkt 4 k.p.c. z uwagi na to, że skład Sądu drugiej instancji był sprzeczny z przepisami prawa oraz wskazał, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne: Czy w sytuacji, gdy organ władzy publicznej wykonuje uprawnienia przyznane mu decyzją administracyjną, a jednocześnie nie wykonuje obowiązków tą decyzją na niego nałożonych, to jego działanie w zakresie korzystania z uprawnień jest niezgodne z prawem? W odpowiedziach na skargę pozwany i interwenient uboczny wnosili o odmowę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, względnie o jej oddalenie oraz zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga kasacyjna w części, w jakiej dotyczy zawartego w wyroku Sądu Apelacyjnego sprostowania wyroku Sądu pierwszej instancji (pkt I. zaskarżonego wyroku) podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
I CSK 1797/23
Wyrokiem z 15 grudnia 2022 r.
I CSK 3806/23
G. – uczestniczka postępowania z wniosku L. R. o stwierdzenie nabycia spadku po T. G. – wniosła skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie z 20 kwietnia 2023 r., uzasadniając wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania występowaniem w sprawie dwóch zagadnień prawnych:1.Czy przy ustalaniu przez sąd, iż zachodzi obawa rychłej śmierci konieczne jest stwierdzenie, że spadkodawca publicznie wobec otoczenia wprost artykułował istnienie takiej obawy, a taki fakt został odnotowany w dokumentach w postaci dokumentacji medycznej, czy też wystarczające jest zgromadzenia dokumentacji medycznej, na podstawie której możliwe jest, poprzez domniemanie faktyczne, stwierdzenie iż w danym przypadku mogła zachodzić obawa rychłej śmierci w sensie obiektywnym, jako że w czasie poprzedzającym zgon spadkodawcy, w którym sporządził on testament ustny, zgon tej osoby mógł nastąpić w najbliższym, bliżej nieokreślony czasie? Czy obawa rychłej śmierci ma być ustalona w jednoznaczny sposób, czy też wystarczy stopień prawdopodobieństwa, a jeżeli tak, to jaki stopień to musi być?2.W jakim stanie zdrowia musi znajdować się testator, aby zasadne było przyjęcie, iż sporządzenie testamentu w formie zwykłej jest możliwe lub znacznie utrudnione? Czy dla ustalenia, iż testator mógł sporządzić testament holograficzny wystarczy ustalenie, że był w stanie utrzymać środek pisarski, na podstawie potwierdzonego faktu, że mógł samodzielnie napić się z kubka, czy też konieczne jest ustalenie, że stan zdrowia oraz inne okoliczności dotyczące osoby testatora, w tym odczuwalne dolegliwości wynikające z stanu zdrowia, zarówno ze sfery somatycznej jak i sfery psychicznej, pozwalały testatorowi na podjęcie decyzji o sporządzeniu testamentu zwykłego w miejsce szczególnego?Ponadto skarżąca powołała się na oczywistą zasadność skargi, wynikającą z wydania przez Sąd II instancji orzeczenia sprzecznego z wnioskami płynącymi z treści łącznej opinii biegłych z zakresu onkologii i psychiatrii w oparciu o błędną ocenę innych dowodów zgromadzonych w sprawie.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Istotne zagadnienie prawne należy postawić w sposób ogólny i abstrakcyjny tak, by mogło być rozpatrywane w oderwaniu od konkretnego stanu faktycznego, a wątpliwości z nim związane muszą mieć charakter wyłącznie prawny, czyli nie mogą obejmować elementów stanu faktycznego sprawy (zob. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z 16 maja 2012 r., III CZP 14/12, z 9 kwietnia 2015 r., V CSK 547/14, z 2 grudnia 2014 r., II CSK 376/14).
AI generated
I CSK 910/23
Wyrokiem z 31 sierpnia 2022 r.
II CSK 240/20
Powód M. R. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…), którym oddalono jego apelację od wyroku Sądu Okręgowego w G. zapadłego w sprawie przeciwko M. Z., z udziałem interwenienta ubocznego po stronie pozwanej Towarzystwa Ubezpieczeń (…) S.A. z siedzibą w W., o zapłatę bliżej określonej kwoty. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga kasacyjna to nadzwyczajny środek zaskarżenia o celu przede wszystkim publicznoprawnym. Celem tym jest zapewnienie jednolitości orzecznictwa oraz spójności i prawidłowości wykładni prawa.
I CSK 1126/23
Powodowie A. K., M. K. i E. K. wnieśli skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 26 października 2022 r., zaskarżając ten wyrok w całości, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i zasądzenie od pozwanego na rzecz powodów 896 105 zł wraz z odsetkami.W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący wskazali, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona wobec rażącego naruszenia przez Sąd Apelacyjny art. 65 § 1 i 2 k.c. w zw. z § 1 ust. 1-2, § 3 ust. 1-4, § 4 ust. 1 OWU, art. 822 § 1 k.c. oraz art. 361 § 1 i 2 w zw. z art. 65 § 1 i 2 k.c. w zw. z § 1 ust. 1-2, § 3 ust. 1-4, § 4 ust. 1 OWU, art. 6 w zw. z art. 65 § 1 i 2 k.c. w zw. z § 1 ust. 1 -2, § 3 ust. 1-4, § 4 ust. 1 OWU, art. 361 § 1 i 2 k.c.W odpowiedzi na skargę pozwany wnosił o odmowę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, względnie o jej oddalenie oraz zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, jeżeli zaskarżone nią orzeczenie zapadło wskutek oczywistego naruszenia prawa, zaś oczywiste naruszenie prawa powinno być rozumiane jako widoczna, bez potrzeby dokonywania pogłębionej analizy jurydycznej, sprzeczność wykładni lub stosowania prawa z jego brzmieniem albo powszechnie przyjętymi regułami interpretacji (zob. postanowienia SN z 26 lutego 2001 r., I PKN 15/01, i z 17 października 2001 r., I PKN 157/01).
I ACa 728/12
Powód Skarb Państwa – D.
II Ca 1310/21
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 6 października 2022r.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

I CSK 455/25 POSTANOWIENIE 15 kwietnia 2025 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Mariusz Załucki na posiedzeniu niejawnym 15 kwietnia 2025 r. w Warszawie‎w sprawie z powództwa Miasta Opole - Miejskiego Ośrodka [...] w Opolu‎przeciwko C. spółce akcyjnej w W.‎z udziałem interwenienta ubocznego E. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w O.‎o zapłatę,‎na skutek skargi kasacyjnej C. spółki akcyjnej w W.‎od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu‎z 9 października 2024 r., I ACa 1383/23, 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 2 700 (dwa tysiące siedemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie za czas po upływie tygodnia od dnia doręczenia niniejszego postanowienia pozwanemu do dnia zapłaty.

UZASADNIENIE

Strona pozwana – C. S.A. z siedzibą w W. wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z 9 października 2024 r., wydanego w sprawie z powództwa Miasta Opole – Miejskiego Ośrodka [...] w Opolu o zapłatę.Skarżący uzasadnił wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania występowaniem w sprawie następujących zagadnień prawnych:1.Czy możliwe jest skuteczne uzupełnienie na etapie sądowym zgłoszonego uprzednio wadliwego formalnie żądania zapłaty z gwarancji ubezpieczeniowej/bankowej wyłącznie poprzez złożenie brakujących oświadczeń czy dokumentów czy też beneficjent powinien złożyć jeszcze raz nowe – kompletne i poprawne żądanie zapłaty?2.Czy w świetle zasady swobody umów (art. 3531 k.c.) możliwe jest ograniczenie odpowiedzialności gwaranta z tytułu gwarancji ubezpieczeniowej/bankowej poprzez umieszczenie w jej treści postanowienia, zgodnie z którym gwarant zobowiązuje się do wypłaty „bezspornej kwoty” czy też „bezspornego roszczenia”? Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Sąd Najwyższy wielokrotnie wskazywał już, że zagadnienie prawne musi opisywać problem nowy, nierozwiązany dotychczas w orzecznictwie, a którego wyjaśnienie może przyczynić się do rozwoju prawa.

Zagadnienie powinno odwoływać się w sposób generalny i abstrakcyjny do treści przepisu, który nie podlega jednoznacznej wykładni, nie może mieć charakteru kazuistycznego i służyć uzyskaniu przez skarżącego odpowiedzi odnośnie do kwalifikacji prawnej pewnych szczegółowych elementów podstawy faktycznej zaskarżonego rozstrzygnięcia. Przedstawiony problem powinien być bowiem zagadnieniem wyłącznie prawnym, nie zaś faktycznym (zob. np. postanowienia SN z 29 maja 2024 r., I CSK 1972/23; z 28 maja 2024 r., I CSK 3902/23; z 22 maja 2024 r., I CSK 3877/23; z 21 marca 2024 r., I CSK 1797/23; z 13 marca 2024 r., I CSK 3806/23; z 25 stycznia 2024 r., I CSK 110/23; z 11 stycznia 2024 r., I CSK 3937/23).Zagadnienia sformułowane przez skarżącego nie mają charakteru jurydycznego.

Zadane pytania dotyczą wykładni postanowień umownych dokonywanej w indywidualnej sprawie, pozbawione są zatem charakteru uniwersalnego. Odpowiedź na tak sformułowane zagadnienia musiałaby w istocie polegać na powtórnym ustaleniu stanu faktycznego sprawy oraz dokonaniu subsumpcji okoliczności tej konkretnej sprawy. Tymczasem zagadnienie prawne jako przyczyna przyjęcia skargi do rozpoznania nie może przybierać formy kazusu opartego na jednostkowych okolicznościach rozpatrywanej sprawy. (zob. m.in. postanowienia SN z 4 grudnia 2024 r., III PSK 75/23; z 11 października 2024 r., I CSK 3260/23).

Natomiast wszelkiego rodzaju zarzuty zmierzające do dokonania powtórnej oceny stanu faktycznego sprawy są niedopuszczalne na etapie postępowania kasacyjnego w myśl art. 39813 § 2 k.p.c.Dlatego Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 i 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania, o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnął zaś na podstawie § 10 ust. 4 pkt 2 i § 2 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych.[a.ł] Mariusz Załucki ‎