Legislator Case Law & Legislation
I CSK 444/13 AI generated

I CSK 444/13 · Sąd Najwyższy

Case Number I CSK 444/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

Postanowieniem z dnia 23 stycznia 2013 r. Sąd Okręgowy w W. oddalił apelację T. M. i Z. M. od postanowienia Sądu w W.. Orzeczeniem tym oddalono skargę o wznowienie postępowania w zakończonej prawomocnie sprawie o zasiedzenie, w której stwierdzono nabycie tą drogą własności nieruchomości przez Spółdzielnię […] w P.. Sądy obu instancji nie podzieliły twierdzeń skarżących, by zostali oni pozbawieni możliwości obrony swoich praw w tym postępowaniu, co prowadziłoby do jego nieważności. Sąd drugiej instancji, na skutek zarzutów podniesionych w apelacji, uzupełnił postępowanie dowodowe przez przesłuchanie Z.

Legislator headnote

AI generated

art. 172 k.c, art. 13 § 2 k.p.c, art. 3989 § 2 k.p.c; I CSK 444/13 · Sąd Najwyższy: M., dochodząc ostatecznie do konkluzji o braku istnienia w sprawie przyczyn uzasadniających wznowienie postępowania.Orzeczenie to zostało zaskarżone przez T. M. i Z. M. skargą kasacyjną, w której zarzucili oni naruszenie art. 172 k.c. oraz art. 217 § 1, art. 233 § 1, art. 378 § 1 i art. 382 w związku z art. 13 § 2 k.p.c., wnosząc na tej podstawie o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia Sądu Rejonowego i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów postępowania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:W sprawie nie występują przesłanki uzasadniające przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Keywords

AI generated
art. 172 k.c art. 13 § 2 k.p.c art. 3989 § 2 k.p.c

Cited Legislation

AI generated
art. 172 k.c
skargą kasacyjną, w której zarzucili oni naruszenie art. 172 k.c.
art. 13 § 2 k.p.c
art. 3989 § 2 k.p.c
1 k.p.c.Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
I CSK 496/11
Sygn. akt I CSK 496/11 POSTANOWIENIE Dnia 23 marca 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Jan Górowski w sprawie z powództwa ,,EEZ" Spółki z o.o. w Warszawie przeciwko Skarbowi Państwa - Ministrowi Gospodarki o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 marca 2012 r., na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 7 kwietnia 2011 r., odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od powódki na rzecz pozwanego Skarbu Państwa - Ministra Gospodarki zastępowanego przez Prokuratorię Generalną kwotę 3600 (trzy tysiące sześćset) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego. 2 Uzasadnienie Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania jeżeli: w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.).
IV CSK 53/13
Sygn. akt IV CSK 53/13 POSTANOWIENIE Dnia 21 maja 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Mirosława Wysocka w sprawie z powództwa T. K. przeciwko R. Bank Polska Spółce Akcyjnej z siedzibą w W. o ustalenie nieważności umowy oraz zwrot nienależnego świadczenia ewentualnie zasądzenie odszkodowania, ewentualnie rozwiązanie umowy i zwrot nienależnego świadczenia, ewentualnie o zmianę umowy i zwrot nienależnego świadczenia, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 maja 2013 r., na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 25 lipca 2012 r., I. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
II CSK 244/13
Zgodnie z art. 3983 § 3 k.p.c. podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 września 2005 r., III CSK 13/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 76), a skarga oparta na takich zarzutach podlega odrzuceniu. Strona pozwana oparła skargę kasacyjną na zarzucie naruszenia prawa materialnego oraz przepisów postępowania, z uzasadnienia skargi wynika jednak, że kwestionuje wyliczenie wartości nieruchomości, czyli podważa ustalenia Sądu drugiej instancji w tym zakresie.
I CSK 639/12
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 czerwca 2013 r.
II PK 300/12
Wyrokiem z dnia 19 kwietnia 2012 r.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I CSK 444/13 POSTANOWIENIE Dnia 15 kwietnia 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wojciech Katner w sprawie ze skargi T. M. i Z. M. o wznowienie postępowania‎zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego w W. z dnia 8 października 2007 r., sygn. akt II Ns […], ‎w sprawie z wniosku Spółdzielni […] w P.‎o stwierdzenie nabycia nieruchomości przez zasiedzenie,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 kwietnia 2014 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej skarżących od postanowienia Sądu Okręgowego w W.‎z dnia 23 stycznia 2013 r., sygn. akt V Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 23 stycznia 2013 r. Sąd Okręgowy w W. oddalił apelację T. M. i Z. M. od postanowienia Sądu w W.. Orzeczeniem tym oddalono skargę o wznowienie postępowania w zakończonej prawomocnie sprawie o zasiedzenie, w której stwierdzono nabycie tą drogą własności nieruchomości przez Spółdzielnię […] w P.. Sądy obu instancji nie podzieliły twierdzeń skarżących, by zostali oni pozbawieni możliwości obrony swoich praw w tym postępowaniu, co prowadziłoby do jego nieważności. Sąd drugiej instancji, na skutek zarzutów podniesionych w apelacji, uzupełnił postępowanie dowodowe przez przesłuchanie Z.

M., dochodząc ostatecznie do konkluzji o braku istnienia w sprawie przyczyn uzasadniających wznowienie postępowania.Orzeczenie to zostało zaskarżone przez T. M. i Z. M. skargą kasacyjną, w której zarzucili oni naruszenie art. 172 k.c. oraz art. 217 § 1, art. 233 § 1, art. 378 § 1 i art. 382 w związku z art. 13 § 2 k.p.c., wnosząc na tej podstawie o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia Sądu Rejonowego i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów postępowania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:W sprawie nie występują przesłanki uzasadniające przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Brak w niej zwłaszcza istotnego zagadnienia prawnego, na którego występowanie powołali się skarżący. Pod pojęciem tym, o którym mowa w art. 3989 § 1 pkt. 1 k.p.c., zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego, rozumieć należy problem z zakresu wykładni prawa o ogólnym charakterze, który nie został wyjaśniony w dotychczasowym orzecznictwie, a którego rozstrzygnięcie przez Sąd Najwyższy mogłoby przyczynić się do rozwoju prawa (por. m.in. postanowienia: z dnia 23 marca 2012 r., I CSK 496/11, nie publ., z dnia 21 maja 2013 r., IV CSK 53/13, nie publ., z dnia 5 grudnia 2013 r., II CSK 244/13, nie publ.).

Charakteru takiego nie posiada jednak kwestia możliwości przyjęcia za własne przez sąd odwoławczy ustaleń faktycznych sądu niższej instancji, w której skarżący upatrują istotnego zagadnienia prawnego. Problem ten był wielokrotnie wyjaśniany w dotychczasowym orzecznictwie Sądu Najwyższego i nie można przypisać mu charakteru kwestii precedensowej (por. m.in. wyroki: z dnia 10 września 1998 r., III CKN 650/98, nie publ. oraz z dnia 19 czerwca 2013 r., I CSK 639/12, nie publ.). Z utrwalonego sposobu rozumienia tej kwestii wynika znaczny zakres autonomii sądu odwoławczego w decydowaniu o uzupełnieniu podstawy faktycznej orzeczenia lub pozostania przy ustaleniach dokonanych w instancji niższej.

Zarazem jest jednak oczywiste, że w razie sformułowania w środku odwoławczym zarzutów co do sposobu dokonania ustaleń faktycznych na sądzie odwoławczym ciąży obowiązek dokonania ich weryfikacji i ujawnienia jej wyników w uzasadnieniu orzeczenia (por. m.in. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 10 czerwca 2013 r., II PK 300/12, nie publ.), zaś uzasadnienie zaskarżonego orzeczenia ani wywód zawarty w skardze kasacyjnej, nie ujawniły jakichkolwiek niejasności w tym zakresie. Także w tym, bardziej szczegółowym aspekcie wskazywanym przez skarżących, problem ten nie odpowiada więc przesłance istotnego zagadnienia prawnego w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt. 1 k.p.c.Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. orzeczono jak w postanowieniu.

Z uwagi na wniesienie odpowiedzi na skargę kasacyjną po terminie (niezależnie od braku odniesienia się w niej do problemu przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania) brak było podstaw do zasądzenia na rzecz Spółdzielni […] w P. kosztów postępowania kasacyjnego.[aw]