I CSK 443/10 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CSK 443/10

POSTANOWIENIE

Dnia 28 września 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Tadeusz Wiśniewski

w sprawie z powództwa J. B.

przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowej P.(...) w W.

o stwierdzenie nieważności uchwały,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 września 2010 r.,

na skutek skargi kasacyjnej powoda

od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 22 grudnia 2009 r., sygn. akt VI ACa (…),

odrzuca skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 22 grudnia 2009 r. Sąd Apelacyjny oddalił apelację powoda J. B.

od wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 6 lipca 2009 r. oddalającego powództwo

przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowej „P.(...)” w W. o zapłatę.

Od wyroku Sądu Apelacyjnego powód złożył skargę kasacyjną, w której wniósł o

uchylenie tego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania ewentualnie o

orzeczenie co do istoty sprawy przez uwzględnienie powództwa w całości.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Stosownie do art. 3985 § 1 k.p.c., skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który

wydał zaskarżone orzeczenie, w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia

orzeczenia z uzasadnieniem stronie skarżącej.

W niniejszej sprawie uzasadnienie zaskarżonego wyroku Sądu Apelacyjnego

zostało doręczone pełnomocnikowi powoda adw. L. M. w dniu 11 lutego 2010 r. Skarga

kasacyjna została złożona przez powoda w dniu 23 kwietnia 2010 r., a więc po upływie

wskazanego terminu.

Okoliczności procesowe sprawy wymagają jednak szerszego wyjaśnienia. Jak

wynika z akt sprawy, uzasadnienie wyroku Sądu drugiej instancji zostało doręczone

pełnomocnikowi powoda adw. L. M. w dniu 11 lutego 2010 r., natomiast w dniu 15 lutego

2010 r. powód wniósł sporządzoną osobiście skargę kasacyjną, która została odrzucona

postanowieniem Sądu Apelacyjnego z dnia 22 lutego 2010 r. Postanowienie to zostało

doręczone pełnomocnikowi powoda w dniu 3 marca 2010 r. Po dokonaniu tego

doręczenia powód wypowiedział pełnomocnictwo adw. L. M., po czym postanowieniem z

dnia 11 marca 2010 r. ustanowiono na rzecz powoda pełnomocnika z urzędu w osobie

adw. W. P. Wraz z tym postanowieniem Okręgowej Radzie Adwokackiej w W. przesłano

zawiadomienie,

w

którym

zawarto

błędną

informację,

że odpis

orzeczenia

z

uzasadnieniem został doręczony stronie w dniu 3 marca 2010 r. (pismo z dnia 12 marca

2010 r.), gdyż w tej dacie doręczono postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej

wniesionej osobiście przez powoda. W konsekwencji wniesienie przez pełnomocnika

powoda adw. W. P. skargi kasacyjnej dopiero w dniu 23 kwietnia 2010 r. było dokonane

z przekroczeniem ustawowego terminu.

W związku z nowelizacją kodeksu postępowania cywilnego z dniem 19 kwietnia

2010 r., podkreślić należy, że zgodnie z art. 124 § 3 k.p.c., w brzmieniu obowiązującym

od dnia 19 kwietnia 2010 r., w razie ustanowienia adwokata lub radcy prawnego na

wniosek zgłoszony przed upływem terminu do wniesienia skargi kasacyjnej przez

stronę, która prawidłowo zażądała doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem, sąd doręcza

ustanowionemu adwokatowi lub radcy prawnemu orzeczenie z uzasadnieniem z urzędu,

a termin do wniesienia skargi kasacyjnej biegnie od dnia doręczenia pełnomocnikowi

orzeczenia z uzasadnieniem. Przepis ten nie miał jednak zastosowania w niniejszej

sprawie, gdyż odpis orzeczenia z uzasadnieniem został doręczony profesjonalnemu

pełnomocnikowi powoda, a zatem nie powodowi osobiście, jeszcze przed wejściem tego

przepisu w życie. W związku z tym nie było potrzeby ponownego doręczania odpisu

wyroku z uzasadnieniem ustanowionemu pełnomocnikowi z urzędu. Doręczenie

dokonane w dniu 11 lutego 2010 r. należało uznać za skuteczne.

Nie sposób jednak nie zauważyć, że pełnomocnik ustanowiony z urzędu wniósł

skargę kasacyjną w terminie dwóch miesięcy od błędnie wskazanego, w zawiadomieniu

o jego ustanowieniu, terminu doręczenia zaskarżonego orzeczenia z uzasadnieniem.

Kwestia ta pozostaje jednak bez wpływu dla oceny dochowania terminu do złożenia

skargi i nie może zmienić faktu, że termin ten upłynął w rzeczywistości z dniem 11

kwietnia 2010 r. Skarga kasacyjna tym samym jako złożona po terminie podlegała

odrzuceniu. Uchybienie Sądu polegające na wprowadzeniu pełnomocnika powoda w

błąd co do daty rozpoczęcia biegu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nie mogło

natomiast mieć znaczenia z punktu widzenia dopuszczalności tej skargi w aspekcie

zachowania terminu, gdyż tego rodzaju okoliczności mogą być rozważane jedynie w

ramach postępowania wywołanego złożeniem wniosku o przywrócenie terminu.

Z przytoczonych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji (art. 398 6 § 2 i 3

k.p.c.).