I CSK 4403/23 · Sąd Najwyższy

I CSK 4403/23 POSTANOWIENIE 13 lipca 2026 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Adam Doliwa na posiedzeniu niejawnym 13 lipca 2026 r. w Warszawie‎w sprawie z powództwa syndyka masy upadłości Banku spółki akcyjnej ‎w upadłości w W.‎przeciwko M.M. i K.M.‎o zapłatę,‎na skutek skargi kasacyjnej syndyka masy upadłości Banku spółki akcyjnej w upadłości w W.‎od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu‎z 6 lipca 2023 r., I ACa 1544/22, uzupełnia postanowienie Sądu Najwyższego ‎z 24 czerwca 2025 r., wydane w sprawie o sygnaturze akt ‎I CSK 4403/23, w ten sposób, że dodaje punkt 2 o treści: „zasądza od powoda na rzecz każdego z pozwanych po ‎1350 (tysiąc trzysta pięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego".

UZASADNIENIE

Pismem z 28 lipca 2025 r. pełnomocnik pozwanych M.M. ‎i K.M. wniósł o uzupełnienie postanowienia Sądu Najwyższego z 24 czerwca 2025 r. w sprawie o sygn. akt I CSK 4403/23 przez wydanie rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów postępowania kasacyjnego.Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Wniosek należało uznać za zasadny.Pełnomocnik pozwanych w terminie wniósł odpowiedź na skargę kasacyjną, w której zawarł wniosek o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.Wartość przedmiotu zaskarżenia w postępowaniu kasacyjnym wywołanym wniesieniem skargi kasacyjnej przez powoda wynosiła 197 473 zł.

Zgodnie ‎z § 2 ust. 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2026 r., poz. 118 ze zm.) wynagrodzenie pełnomocnika w stawce minimalnej wynosi 5400 zł.W niniejszej sprawie pozwani przed Sądem Najwyższym byli reprezentowani przez tego samego pełnomocnika, co przed Sądem drugiej instancji. W konsekwencji koszty pozwanych wyniosły po 1350 zł i należało orzec na podstawie art. 98 § 1, 11 i 3 k.p.c. w zw. z § 2 ust. 6 w zw. z § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców pranych (Dz.

U. z 2026 r., poz. 118 ze zm.).Należało zatem uzupełnić wyrok na podstawie art. 351 § 3 w zw. ‎z art. 391 § 1 w zw. z art. 39821 k.p.c. i orzec jak w sentencji niniejszego orzeczenia. (P.H.)[SOP]