I CSK 430/12 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CSK 430/12

POSTANOWIENIE

Dnia 25 lutego 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Kazimierz Zawada

w sprawie z powództwa Gminy J.

przeciwko Skarbowi Państwa - Ministrowi Transportu, Budownictwa i Gospodarki

Morskiej

z udziałem interwenienta ubocznego po stronie pozwanej – S. Autostrada

Małopolska S.A. z siedzibą w M.

o udostępnienie informacji publicznej,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 lutego 2013 r.,

na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej

od wyroku Sądu Okręgowego

z dnia 29 grudnia 2011 r.,

1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,

2) zasądza od strony powodowej na rzecz Skarbu Państwa Prokuratorii

Generalnej

Skarbu

Państwa

kwotę

(sto dwadzieścia) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania

kasacyjnego,

3) zasądza od strony powodowej na rzecz interwenienta

ubocznego kwotę 120 (sto dwadzieścia) zł tytułem zwrotu

kosztów postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

Według art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do

rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje

potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub

wywołujących

rozbieżności

w

orzecznictwie

sądów,

zachodzi

nieważność

postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten

pozostaje w zgodzie z zaleceniami Rady Europy zezwalającymi na wprowadzanie

środków ograniczających dostęp do sądu najwyższego szczebla.

Strona powodowa uzasadniła wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej

do rozpoznania występowaniem w sprawie istotnego zagadnienia prawnego

w postaci konieczności rozstrzygnięcia o sposobie dokonywania kontroli sądowej

odmowy

udostępnienia

informacji

publicznej

ze

względu

na

tajemnice

przedsiębiorcy, w szczególności o rodzaju dopuszczanych w tych sprawach

dowodów.

Wniosek strony powodowej o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie

zasługuje na uwzględnienie.

Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 398 9 § 1 pkt 1 k.p.c. jest

objęte podstawami kasacyjnymi zagadnienie nierozwiązane dotąd w orzecznictwie,

doniosłe z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy, którego wyjaśnienie może się

przyczynić do rozwoju prawa. Wskazana przez stronę powodową kwestia nie jest

zagadnieniem tego rodzaju. Można ją odnieść tylko do tych podstaw kasacyjnych,

które zarzucają naruszenie przepisów o postępowaniu dowodowym, tj. do przepisu

art. 299 i do przepisu art. 233 § 1 k.p.c. Nie bardzo jednak wiadomo - ze skargi

kasacyjnej jasno to nie wynika - jakiego rodzaju ograniczenia w zakresie

dowodzenia w sprawach o dostęp do informacji publicznej - rozpoznawanych do

dnia 29 grudnia 2011 r. przez sądy powszechne - mogłyby wchodzić w grę na tle

tych przepisów. W każdym razie nie ma żadnych podstaw do pozbawienia w tych

sprawach doniosłości, co zdaje się sugerować skarżący, dowodów pośrednich na

fakty istotne dla rozstrzygnięcia sprawy (art. 227 k.p.c.).

Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do

rozpoznania.

Podstawę prawną rozstrzygnięcia o kosztach procesu na rzecz strony

pozwanej stanowiły przepisy art. 98 w związku z art. 108 § 1 i art. 39821 k.p.c. oraz

art. 11 ust. 3 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o Prokuratorii Generalnej Skarbu

Państwa (Dz. U. nr 169, poz. 1417 ze zm.) i art. 99 k.p.c. oraz 13 ust. 4

rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie

opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów

nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1348

ze zm.), a o kosztach procesu na rzecz interwenienta ubocznego po stronie

pozwanej – przepisy art. 107 w związku z art. 98, 108 §1 i art. art. 39821 k.p.c. oraz

§ 12 ust. 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.

w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb

Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowione

z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1349 ze zm.).