Legislator Case Law & Legislation
I CSK 4299/23 AI generated

I CSK 4299/23 · Sąd Najwyższy

Case Number I CSK 4299/23
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

P.P., uczestnik postępowania z wniosku J.P. o podział majątku wspólnego, złożył skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w Kielcach z 16 czerwca 2023 r., uzasadniając wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania oczywistą zasadnością, wynikającą z naruszenia art. 278 § 1 w zw. ‎z art. 286 k.p.c., art. 382 i art. 391 § 1 k.p.c.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z orzecznictwem Sądu Najwyższego skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., jeżeli zachodzi niewątpliwa, widoczna na pierwszy rzut oka, tj. bez konieczności głębszej analizy, sprzeczność orzeczenia z przepisami prawa nie podlegającymi różnej wykładni,‎i w wyniku takiego naruszenia prawa zapadło w drugiej instancji orzeczenie oczywiście wadliwe.

Legislator headnote

AI generated

art. 286 k.p.c, art. 391 § 1 k.p.c, art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c, art. 13 § 2 k.p.c; I CSK 4299/23 · Sąd Najwyższy: ‎z 7 lutego 2025 r., I CSK 2763/23; z 14 stycznia 2025 r., I CSK 2983/23; ‎z 22 listopada 2024 r., I CSK 2112/23; z 8 października 2024 r., I CSK 1239/23; ‎z 7 grudnia 2023 r., I CSK 5630/22; z 8 listopada 2023 r., I CSK 3494/23; ‎z 20 października 2023 r., I CSK 1631/23 oraz z 25 września 2023 r., ‎I CSK 903/23).Skarżący zarzucił, że Sąd odwoławczy oparł swoje rozstrzygnięcie na metodzie dokonywania obliczeń wartości nakładów na nieruchomość, przyjętej wyłącznie w drugiej z przeprowadzonych w sprawie opinii biegłych sądowych, nie wyjaśniwszy przyczyn, dla których nie przychylił się wniosków wynikających z opinii przeprowadzonej jako pierwsza.

Keywords

AI generated
value in dispute added value of the evidence valuation of real estate deficiencies in evidence arguable claim substantive argument

Cited Legislation

AI generated
art. 286 k.p.c
‎z art. 286 k.p.c., art.
art. 391 § 1 k.p.c
382 i art. 391 § 1 k.p.c.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z orzecznictwem Sądu Najwyższego skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona w rozumieniu art.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
391 § 1 k.p.c.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z orzecznictwem Sądu Najwyższego skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., jeżeli zachodzi niewątpliwa, widoczna na pierwszy rzut oka, tj.
art. 13 § 2 k.p.c

Cited Case Law

AI generated
I CSK 2763/23
Wyrokiem z 26 stycznia 2023 r.
I CSK 2983/23
Wyrokiem z 25 lutego 2022 r.
I CSK 2112/23
W skardze kasacyjnej wywiedzionej od wyroku Sądu Okręgowego w Rzeszowie z 21 grudnia 2022 r.
I CSK 1239/23
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być, wobec tego osiągnięty tylko przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.
I CSK 5630/22
Postanowieniem z 27 kwietnia 2022 r.
I CSK 3494/23
Uczestnik Z.T. wniósł skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Apelacyjnego w Szczecinie, oddalającego apelację skarżącego od postanowienia Sądu pierwszej instancji w sprawie o uznanie uczestnika postępowania za osobę stwarzającą zagrożenie, prowadzonej z wniosku Dyrektora Aresztu Śledczego w S. z udziałem Prokuratora Okręgowego w Szczecinie.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Jako przyczynę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący wskazał oczywistą zasadność skargi. Podniósł, że w sprawie Sąd powierzył biegłemu ocenę spełnienia przesłanek z art. 14 ust. 3 ustawy z dnia 22 listopada 2013 r. o postępowaniu wobec osób z zaburzeniami psychicznymi stwarzających zagrożenie życia, zdrowia lub wolności seksualnej innych osób (dalej: u.p.o.z.p.), podczas gdy ocena ta powinna należeć do sądu, a przy tym pominął „aktualną sytuację życiową Uczestnika” i nie dokonał oceny, czy względem skarżącego wystarczające byłoby zastosowanie nadzoru prewencyjnego, o którym mowa w art. 14 ust. 2 u.p.o.z.p. Skarżący wskazał także na błędną ocenę, że umieszczenie go w ośrodku, o którym mowa w art. 4 ust. 1 u.p.o.z.p., jest niezbędne.Uczestnik nie wyjaśnił w ramach uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, z jakich względów uważa, że Sąd Apelacyjny odstąpił od samodzielnej oceny wystąpienia przesłanek z art. 14 ust. 3 u.p.o.z.p., ani jakie ustalone w sprawie fakty dotyczące sytuacji życiowej uczestnika przemawiają za brakiem konieczności zastosowania środka, który względem niego orzeczono.
AI generated
II CSKP 241/22
W.G., po ostatecznym sprecyzowaniu żądania, wniosła o dokonanie częściowego podziału majątku wspólnego, powstałego wskutek zawarcia małżeństwa z H.W., rozwiązanego następnie wyrokiem z 1 kwietnia 2015 r.
I CSK 147/26
Uczestniczka K.M. wniosła skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie, w sprawie ‎z wniosku P.M. o podział majątku wspólnego. Wnioskodawca wniósł o odmowę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania oraz o zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania kasacyjnego.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
I CSK 287/23
T. – uczestniczka postępowania z wniosku M. W. o podział majątku wspólnego wywiodła skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w Krakowie z 31 sierpnia 2022 r., którym zmieniono postanowienie Sądu Rejonowego w Wieliczce z 9 listopada 2017 r. Wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania skarżąca uzasadniła występowaniem istotnego zagadnienia prawnego o następującej treści: Czy w sprawie o podział majątku wspólnego małżonków, obejmującego nieruchomość obciążoną hipoteką zabezpieczającą udzielony małżonkom kredyt bankowy, sąd - przydzielając tę nieruchomość na własność jednego z małżonków - ustala jej wartość z pominięciem wartości obciążenia hipotecznego, czy też dokonując odliczenia wartości obciążenia hipotecznego od wartości nieruchomości oraz oczywistą zasadnością, wynikającą z naruszenia art. 227 k.p.c. w zw. z art. 278 § 1 k.p.c. poprzez oddalenie przez Sąd II instancji, wniosków skarżącej o powołanie innego biegłego rzeczoznawcy majątkowego i przyjęcia za podstawę ustalenia wartości nieruchomości stron opinię biegłej, nie uwzględniającej w swej treści obowiązującego prawa przy ustalaniu i szacowaniu wartości nieruchomości zabudowanych, a także posługującej się błędną interpretacją pojęcia "powierzchnia użytkowa".Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem Sądu Najwyższego, powołanie się na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.) powinno spełniać wymagania stawiane zagadnieniu prawnemu przedstawianemu Sądowi Najwyższemu przez sąd drugiej instancji w razie powstania poważnych wątpliwości (art. 390 § 1 k.p.c. – zob. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z 23 stycznia 2014 r., I UK 361/13, z 14 września 2012 r., I UK 218/12), których nie można rozwiązać za pomocą powszechnie przyjętych reguł wykładni prawa (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego z 8 maja 2015 r., III CZP 16/15, z 24 października 2012 r., I PK 129/12).
I CSK 122/24
Postanowieniem z 12 kwietnia 2023 r.
I CSKP 75/21
Postanowieniem z 26 kwietnia 2018 r.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

I CSK 4299/23 POSTANOWIENIE 24 czerwca 2025 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Adam Doliwa na posiedzeniu niejawnym 24 czerwca 2025 r. w Warszawie‎w sprawie z wniosku J.P.‎z udziałem P.P.‎o podział majątku wspólnego,‎na skutek skargi kasacyjnej P.P.‎od postanowienia Sądu Okręgowego w Kielcach‎z 16 czerwca 2023 r., II Ca 957/21, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. (R.N.)

UZASADNIENIE

P.P., uczestnik postępowania z wniosku J.P. o podział majątku wspólnego, złożył skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w Kielcach z 16 czerwca 2023 r., uzasadniając wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania oczywistą zasadnością, wynikającą z naruszenia art. 278 § 1 w zw. ‎z art. 286 k.p.c., art. 382 i art. 391 § 1 k.p.c.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z orzecznictwem Sądu Najwyższego skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., jeżeli zachodzi niewątpliwa, widoczna na pierwszy rzut oka, tj. bez konieczności głębszej analizy, sprzeczność orzeczenia z przepisami prawa nie podlegającymi różnej wykładni,‎i w wyniku takiego naruszenia prawa zapadło w drugiej instancji orzeczenie oczywiście wadliwe.

O przyjęciu skargi kasacyjnej do rozpoznania nie decyduje samo oczywiste naruszenie konkretnego przepisu prawa materialnego lub procesowego przez sąd, który wydał zaskarżone orzeczenie, lecz sytuacja, w której naruszenie to spowodowało wydanie oczywiście nieprawidłowego orzeczenia. Skarżący kasacyjnie powinien uzasadnić tę przesłankę, wskazując jedynie na argumenty mieszczące się w zakresie kognicji Sądu Najwyższego. Nie może więc powoływać się na wadliwość ustaleń faktycznych, ani opierać na faktach innych, niż stanowiące podstawę rozstrzygnięcia (zob. np. postanowienia SN:

‎z 7 lutego 2025 r., I CSK 2763/23; z 14 stycznia 2025 r., I CSK 2983/23; ‎z 22 listopada 2024 r., I CSK 2112/23; z 8 października 2024 r., I CSK 1239/23; ‎z 7 grudnia 2023 r., I CSK 5630/22; z 8 listopada 2023 r., I CSK 3494/23; ‎z 20 października 2023 r., I CSK 1631/23 oraz z 25 września 2023 r., ‎I CSK 903/23).Skarżący zarzucił, że Sąd odwoławczy oparł swoje rozstrzygnięcie na metodzie dokonywania obliczeń wartości nakładów na nieruchomość, przyjętej wyłącznie w drugiej z przeprowadzonych w sprawie opinii biegłych sądowych, nie wyjaśniwszy przyczyn, dla których nie przychylił się wniosków wynikających z opinii przeprowadzonej jako pierwsza.

Sąd Najwyższy nie podziela poglądu skarżącego. Po pierwsze bowiem przesłanka oczywistej zasadności skargi może dotyczyć tylko naruszeń takich przepisów prawa, które zostały sformułowane w sposób jednoznaczny i nie pozostawiają sadowi meriti marginesu ocennego (zob. np. postanowienia SN: z 14 września 2023 r., I CSK 518/23; z 27 lipca 2023 r.,‎I CSK 5328/22). Po drugie Sąd Okręgowy w przejrzysty i wyczerpujący sposób wyjaśnił przyczyny, dla których wykorzystał wnioski przedstawione przez drugiego biegłego. Należały do nich m.in.: wygaśniecie daty ważności dotychczasowego operatu szacunkowego, stosunkowa rzadkość występowania nieruchomości podobnego typu w obrocie, co utrudnia dokonanie obliczeń poprzez porównanie do innych podobnych nieruchomości, oraz działalność prowadzona na nieruchomości, która przynosi dochód.Należy podkreślić, że dowód z opinii biegłego jest jedynie szczególnym rodzajem dowodu, podlegającym, jak każdy inny środek dowodowy, ocenie sądu.

W przypadku opinii biegłego, zadaniem sądu jest ocena logicznej spójności wywodu przedstawionego przez biegłego oraz jego funkcji przekonującej (zob. np. wyrok SN z 6 lutego 2025 r., II CSKP 1965/22 oraz postanowienia SN: ‎z 15 kwietnia 2025 r., I CSK 439/25 i z 20 sierpnia 2024 r., I CSK 3237/23).Z tych przyczyn Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 i 2 w zw. ‎z art. 13 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. SSN Adam Doliwa (P.H.)[SOP] ‎