I CSK 421/12 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CSK 421/12

POSTANOWIENIE

Dnia 20 grudnia 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Irena Gromska-Szuster

w sprawie z powództwa E. K.

przeciwko L. S. S.A. w M. (Hiszpania)

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 grudnia 2012 r.,

na skutek skargi kasacyjnej powoda

od wyroku Sądu Okręgowego

z dnia 21 grudnia 2011 r.,

odrzuca skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 21 czerwca 2011 r. Sąd Rejonowy uwzględnił w całości

powództwo E. K. przeciwko L. S. S.A. w M.(Hiszpania), działającej w Polsce

poprzez Oddział Przedsiębiorstwa Zagranicznego L. S. S.A. w W. i zasądził od

strony pozwanej na rzecz powoda kwotę 70 000 zł zadośćuczynienia, kwotę 1854

zł zwrotu kosztów leczenia, obie z ustawowymi odsetkami od dnia 20 listopada

2008 r. (pkt I sentencji) oraz kwoty 6410,30 zł i 169,80 zł stanowiące

skapitalizowane odsetki od powyższych kwot, obie z ustawowymi odsetkami

od dnia 6 sierpnia 2009 r. (pkt II sentencji) Zasądził także na rzecz powoda

od strony pozwanej zwrot kosztów procesu (pkt III sentencji) oraz na rzecz Skarbu

Państwa opłaty i wydatki sądowe (pkt IV sentencji).

W wyniku apelacji strony pozwanej Sąd Okręgowy wyrokiem z dnia 21

grudnia 2011 r. w punkcie 1 zmienił zaskarżony wyrok Sądu pierwszej instancji w

ten sposób, że „w punkcie I kwotę 70 000 zł zastąpił kwotą 15 000 zł oraz usunął

słowa 1854 zł wraz z ustawowymi odsetkami od tej kwoty od dnia 20 listopada

2008 r. do dnia zapłaty, usunął w całości punkt II zaś punktowi III nadał numer II i

zastąpił w nim kwotę 3 617 zł. kwotą 2 417 zł a punktowi IV nadał numer III”. W

punkcie 2 Sąd Okręgowy oddalił apelację w pozostałej części a w punkcie 3 zniósł

wzajemnie między stronami koszty postępowania odwoławczego.

Od powyższego wyroku wniósł skargę kasacyjną powód wskazując,

jako wartość przedmiotu zaskarżenia kwotę 55 000 zł i określając, że zaskarża ten

wyrok „w części, w której Sąd Okręgowy - wskutek apelacji pozwanego – zmienił

wyrok Sądu Rejonowego w ten sposób, że kwotę 70 000 zł zasądzonego na rzecz

powoda od pozwanego zadośćuczynienia za doznaną krzywdę zastąpił kwotą

15 000 zł (pkt 1 sentencji)”. Wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w części (w

pkt I i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania i

rozstrzygnięcia o kosztach postępowania kasacyjnego a także o uchylenie

zaskarżonego wyroku oraz wyroku Sądu pierwszej instancji w całości i przekazanie

sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia o kosztach

postępowania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3981 § 1 k.p.c. skarga kasacyjna przysługuje stronie

od prawomocnego wyroku Sądu drugiej instancji. Przysługuje więc od wydanego,

istniejącego orzeczenia tego Sądu. Powód natomiast wniósł skargę kasacyjną

od nieistniejącego orzeczenia Sądu drugiej instancji, gdyż wniósł ją od oddalonej

części jego powództwa o zadośćuczynienie w zakresie kwoty 55 000 zł, w sytuacji,

gdy Sąd Okręgowy, zmieniając w wyniku apelacji strony pozwanej wyrok Sądu

pierwszej instancji w tym zakresie przez obniżenie zasądzonej kwoty 70 000 zł

do kwoty 15 000 zł, nie oddalił powództwa w pozostałej części. Nie wydał więc

orzeczenia o oddaleniu powództwa w zakresie kwoty 55 000 zł zadośćuczynienia,

a zatem nie istnieje orzeczenie, od którego powód mógłby wnieść skargę

kasacyjną, zgodnie z art. 3981 § 1 k.p.c. W sytuacji, gdy sąd (także drugiej instancji)

nie orzekł o całości żądania, a więc nie orzekł - jak w zaskarżonym wyroku –

o oddaleniu powództwa w pozostałej części, stronie powodowej przysługuje

wniosek o uzupełnienie wyroku, zgodnie z art. 351 § 1 w zw. z art. 391 § 1 k.p.c.

i dopiero po jego uzupełnieniu w tym przedmiocie, przysługuje skarga kasacyjna od

oddalonej przez Sąd drugiej instancji części powództwa.

Skarga kasacyjna od nieistniejącego orzeczenia Sądu drugiej instancji

podlega odrzuceniu na podstawie art. 3986 § 2 i 3 k.p.c. jako niedopuszczalna

i dlatego Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.

Z uwagi na to, że złożony przez stronę pozwaną w odpowiedzi na skargę

kasacyjną wniosek o zasądzenie na jej rzecz od powoda kosztów postępowania

kasacyjnego odnosił się tylko do zgłoszonego w tym piśmie wniosku o odmowę

przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i nie obejmuje sytuacji odrzucenia

skargi, brak było podstaw do zasądzenia na rzecz strony pozwanej kosztów

postępowania kasacyjnego, o których Sąd Najwyższy orzeka tylko na wniosek

(art. 109 zd. 1 w zw. z art. 108 § 1, art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c.).