Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
I CSK 4134/22 AI generated

I CSK 4134/22 · Sąd Najwyższy

Case Number I CSK 4134/22
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

Powód S. w R. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 6 sierpnia 2021 r., zaskarżając ten wyrok w całości, wnosząc o jego uchylenie w zaskarżonym zakresie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący powołał się na występujące w sprawie istotne zagadnienie prawne: Czy w świetle art. 356 § 2 k.c. świadczenie spełnione w celu zawarcia przyszłej umowy z nowym kontrahentem, może stanowić spłatę cudzego długu – tj. podmiotu zobowiązanego wobec kontrahenta – podczas gdy świadczący pozostaje w błędnym mniemaniu o nienależności świadczenia celem nawiązania współpracy z kontrahentem?Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Legislator headnote

AI generated

art. 356 § 2 k.c, art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c, art. 365 § 2 k.c, art. 3989 § 1 pkt 3 k.p.c, art. 3989 § 1 k.p.c; I CSK 4134/22 · Sąd Najwyższy: Oznacza to, że znaczenie tego zagadnienia nie wykracza poza niniejszą sprawę, a ma jedynie za zadanie uzyskanie oceny trafności zaskarżonego rozstrzygnięcia. Innymi słowy, wątpliwość skarżącego nie dotyczy wykładni art. 365 § 2 k.c., ale kwalifikacji świadczenia spełnionego przez powoda w konkretnych okolicznościach. Po drugie, z uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie wynika, aby w zakresie przedstawionego zagadnienia prawnego istniały w orzecznictwie lub doktrynie wątpliwości ani możliwe do przyjęcia rozbieżne interpretacje prawne.

Keywords

AI generated
continuation of contract chain contracts service maintenance contract non-implementation of the offending agreements disputed claim contractual gap

Cited Legislation

AI generated
art. 356 § 2 k.c
W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący powołał się na występujące w sprawie istotne zagadnienie prawne: Czy w świetle art. 356 § 2 k.c.
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
art. 365 § 2 k.c
Innymi słowy, wątpliwość skarżącego nie dotyczy wykładni art. 365 § 2 k.c., ale kwalifikacji świadczenia spełnionego przez powoda w konkretnych okolicznościach.
art. 3989 § 1 pkt 3 k.p.c
Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
art. 3989 § 1 k.p.c
3989 § 1 pkt 3 k.p.c.).Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
III CZP 33/01
III CZP 66/02
III CZP 64/02
III CZP 119/08
wartość zwaloryzowanego wkładu budowlanego odpowiada rynkowej wartości spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego w chwili dokonania podziału; 2 2.
AI generated
I CSK 6550/22
Powódka U. K. wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z 12 maja 2022 r., wydanego w sprawie przeciwko R. L. o zapłatę.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarżąca sformułowała następujące zagadnienie prawne: Czy współwłaściciel w przypadku umownego zniesienia współwłasności może następnie domagać się rozliczenia poczynionych nakładów na rzecz wspólną, jeśli umowne zniesienie współwłasności nastąpiło bez określenia zasad rozliczeń współwłaścicieli, a między współwłaścicielami nie doszło do stosownego porozumienia w tym zakresie?Skarżąca wyjaśniła, że kwestię rozliczeń w przypadku sądowego zniesienia współwłasności reguluje art. 212 § 1 k.c., natomiast art. 618 § 3 k.p.c. jednoznacznie przesądza, że roszczenie o rozliczenie nakładów należy zgłosić w toku postępowania o zniesienie współwłasności pod rygorem utraty tego roszczenia po wydaniu prawomocnego postanowienia o zniesieniu współwłasności.Sąd Najwyższy wielokrotnie wskazywał już, że powołanie się na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.) powinno spełniać wymagania stawiane zagadnieniu prawnemu przedstawianemu Sądowi Najwyższemu przez sąd drugiej instancji w razie powstania poważnych wątpliwości (art. 390 § 1 k.p.c. – zob. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z 23 stycznia 2014 r., I UK 361/13, z 14 września 2012 r., I UK 218/12), których nie można rozwiązać za pomocą powszechnie przyjętych reguł wykładni prawa (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego z 8 maja 2015 r., III CZP 16/15, z 24 października 2012 r., I PK 129/12).
I CSK 921/23
W związku ze skargą kasacyjną pozwanego B.
IV CSK 249/20
W związku ze skargą kasacyjną pozwanego R.O.
I CSK 2685/23
W związku ze skargą kasacyjną pozwanego Bank S.A.
V CSK 256/20
Powódka wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z 5 lipca 2019 r., zaskarżając ten wyrok w całości i wnosząc o jego uchylenie oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania i orzeczenie o kosztach postępowania. W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżąca wskazała, że skarga jest oczywiście uzasadniona, ponieważ Sądy obu instancji orzekały w oparciu o niewłaściwy stan prawny, tj. przepisy nieobowiązujące w dacie zawarcia spornej umowy sprzedaży. Ponadto, zdaniem skarżącej, Sądy obu instancji zaniechały dokonania odpowiedniej wykładni woli stron spornej umowy sprzedaży stosownie do dyrektyw z art. 65 § 1 i 2 k.c.W odpowiedzi na skargę pozwany K. sp. z o.o. w W. wniósł o jej oddalenie oraz zasądzenie od powódki kosztów postępowania kasacyjnego.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I CSK 4134/22 POSTANOWIENIE Dnia 22 września 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marcin Łochowski w sprawie z powództwa S. w R.‎przeciwko B. spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w W.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 września 2022 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie ‎z dnia 6 sierpnia 2021 r., sygn. akt VII AGa 2207/18, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Powód S. w R. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 6 sierpnia 2021 r., zaskarżając ten wyrok w całości, wnosząc o jego uchylenie w zaskarżonym zakresie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący powołał się na występujące w sprawie istotne zagadnienie prawne: Czy w świetle art. 356 § 2 k.c. świadczenie spełnione w celu zawarcia przyszłej umowy z nowym kontrahentem, może stanowić spłatę cudzego długu – tj. podmiotu zobowiązanego wobec kontrahenta – podczas gdy świadczący pozostaje w błędnym mniemaniu o nienależności świadczenia celem nawiązania współpracy z kontrahentem?Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. jest zagadnienie nowe, nierozwiązane dotychczas w orzecznictwie, którego wyjaśnienie może przyczynić się do rozwoju prawa. Zagadnienie prawne powinno, przede wszystkim, być sformułowane w oparciu o okoliczności mieszczące się w stanie faktycznym sprawy wynikającym z dokonanych przez sąd ustaleń (postanowienie Sądu Najwyższego z 7 czerwca 2001 r., III CZP 33/01), a jednocześnie być przedstawione w sposób ogólny i abstrakcyjny tak, aby umożliwić Sądowi Najwyższemu udzielenie uniwersalnej odpowiedzi, niesprowadzającej się do samej subsumpcji i rozstrzygnięcia konkretnego sporu (postanowienia Sądu Najwyższego: z 15 października 2002 r., III CZP 66/02; z 22 października 2002 r., III CZP 64/02; z 5 grudnia 2008 r., III CZP 119/08).Po pierwsze, sformułowane przez pozwanego zagadnienie nie ma charakteru uniwersalnego, o czym przekonuje jego szczegółowość i silne powiązanie z konkretnym stanem faktycznym, na co wskazuje sam skarżący w pkt 1.3. skargi kasacyjnej (k. 4).

Oznacza to, że znaczenie tego zagadnienia nie wykracza poza niniejszą sprawę, a ma jedynie za zadanie uzyskanie oceny trafności zaskarżonego rozstrzygnięcia. Innymi słowy, wątpliwość skarżącego nie dotyczy wykładni art. 365 § 2 k.c., ale kwalifikacji świadczenia spełnionego przez powoda w konkretnych okolicznościach. Po drugie, z uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie wynika, aby w zakresie przedstawionego zagadnienia prawnego istniały w orzecznictwie lub doktrynie wątpliwości ani możliwe do przyjęcia rozbieżne interpretacje prawne.

Uzasadnienie w tym zakresie ogranicza się w zasadzie do jednego akapitu (k. 4-5 skargi kasacyjnej), luźno powiązanego z art. 365 § 2 k.c. W skardze nie ma więc w ogóle pogłębionej argumentacji dotyczącej sformułowanego zagadnienia prawnego.Według Sądu Najwyższego, nie ma przy tym innych przyczyn uzasadniających przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, w szczególności nieważności postępowania (art. 3989 § 1 pkt 3 k.p.c.).Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.[as]