Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
I CSK 4074/22 AI generated

I CSK 4074/22 · Sąd Najwyższy

Case Number I CSK 4074/22
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

Pozwany Bank S.A. wywiódł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z 31 stycznia 2022 r., którym zmieniono wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy-Woli w Warszawie z 4 grudnia 2017 r., oddalający powództwo A. P. i M. P. o zapłatę poprzez zasądzenie od pozwanego na ich rzecz kwot 27 605,30 zł oraz 5 791,68 zł.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3982 § 1 k.p.c. skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w sprawach o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż pięćdziesiąt tysięcy złotych.

Legislator headnote

AI generated

art. 3982 § 1 k.p.c, art. 3986 § 3 k.p.c; I CSK 4074/22 · Sąd Najwyższy: Pozwany Bank S.A. wywiódł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z 31 stycznia 2022 r., którym zmieniono wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy-Woli w Warszawie z 4 grudnia 2017 r., oddalający powództwo A. P. i M. P. o zapłatę poprzez zasądzenie od pozwanego na ich rzecz kwot 27 605,30 zł oraz 5 791,68 zł.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3982 § 1 k.p.c. skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w sprawach o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż pięćdziesiąt tysięcy złotych.

Keywords

AI generated
disputed claim reassignment of claim state recovery claim redraft bank counter mail objection to debt enforcement

Cited Legislation

AI generated
art. 3982 § 1 k.p.c
o zapłatę poprzez zasądzenie od pozwanego na ich rzecz kwot 27 605,30 zł oraz 5 791,68 zł.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3982 § 1 k.p.c.
art. 3986 § 3 k.p.c
Ponieważ łącznie kwota ta wynosi 33 396,98 zł, jest zatem niższa niż 50 000 zł, skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna.Z tej przyczyny Sąd Najwyższy na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c.
AI generated
I CSK 4482/22
Pozwany Bank S.A. z siedzibą w W. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi z 11 stycznia 2022 r., wydanego w sprawie z powództwa P. B. o zapłatę.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.).Pozwany uzasadnił wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania występowaniem szeregu następujących zagadnień prawnych:(a)Czy stwierdzenie bezskuteczności normy przeliczeniowej, określającej zasady ustalania wartości waluty obcej w umowie kredytu indeksowanego (wskazanej w art. 69 pkt 4b prawa bankowego) zawartej przed 24 stycznia 2009 r. uwzględniając art. 385[1] § 2 k.c. zgodnie z którym strony są związane umową w pozostałym zakresie, prowadzi do: (i) utrzymania umowy w mocy i zachowania jej indeksowanego charakteru, przy uwzględnieniu normy dyspozytywnej bądź takiej, którą strony mogłyby przyjąć w drodze indywidualnych negocjacji, tj. przyjmując zasadę, że rozliczenia walutowego powinny być dokonywane w oparciu o kurs obiektywny (kurs średni Narodowego Banku Polskiego), (ii) przyjęcia, że bez normy przeliczeniowej umowa w dalszym ciągu może być wykonywana jako kredyt Złotowy bez indeksacji do waluty obcej, jednocześnie oprocentowany w oparciu o stopy referencyjne właściwe dla waluty indeksacji, (iii) upadku tej umowy, w związku z jej niewykonalnością bądź przyjęciem, że norma przeliczeniowa kształtuje główne świadczenia stron, co jest skutkiem automatycznym w każdej sprawie, w której konsument wyraził tego rodzaju oczekiwanie w swoim żądaniu, nawet jeśli konsument błędnie pojmuje skutki upadku umowy (np. licząc, że nie będzie musiał spłacić kredytu), (iv) upadku tej umowy, z przyczyn wskazanych w pkt (iii) z tą jednak różnicą, że Sąd powinien zbadać, czy konsument wyraził swoją wolę unieważnienia umowy w sposób świadomy co do wszystkich skutków nieważności umowy.(b)Czy dopuszczalne jest w polskim porządku prawnym przyjęcie sankcji nieobowiązywania umowy, gdy art. 385 (1) § 2 k.c. wprost stanowi, że strony są związane umową w pozostałym zakresie (tj. z wyłączeniem postanowienia uznanego za niedozwolone), a jeśli tak, to jak należy rozumieć sankcję nieobowiązywania umowy w rezultacie wyłączenia nieuczciwych warunków umownych, w szczególności, czy sankcja braku obowiązywania umowy jest równoznaczna z nieważnością bezwzględną i uzasadnia zastosowanie art. 58 § 1 k.c., czy też jest to sankcja unieważnialności, która może nastąpić jako rezultat konstytutywnego orzeczenia sądu?(c)Czy art. 385(1) § 1 i 2 k.c. w zw. z art. 4 ust. 1 i art. 5 dyrektywy 93/13 EWG z dnia 5 kwietnia 1993 roku w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich (Dz.
I CSK 6104/22
Wyrokiem z 3 czerwca 2022 r.
I CSK 1448/25
Wyrokiem z 11 października 2023 r., Sąd Apelacyjny w Gdańsku, w sprawie z powództwa K.L.
II CSKP 1022/23
Powodowie A. B. i A. N. w pierwotnym pozwie skierowanym przeciwko Bank S.A. w W. (obecnie Syndyk masy upadłości Bank S.A. w upadłości w W.; w 2009 r. doszło do połączenia Bank S.A. w K. z Bank1 S.A. w W. poprzez przeniesienie - w zamian za akcje - całego majątku Bank S.A. w K. na Bank 1S.A. w W., który zmienił nazwę na Bank3 S.A. w W.) domagali się zasądzenia na swoją rzecz solidarnie kwoty 94 430,61 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty, jako zwrotu nienależnego świadczenia powstałego w wyniku nadpłaconej należności kredytu indeksowanego do waluty obcej z 11 października 2007 r. w związku z abuzywnymi zapisami odnośnie do klauzul waloryzacyjnych.
I CSK 3453/23
I CSK 3453/23 POSTANOWIENIE 16 listopada 2023 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Marcin Łochowski na posiedzeniu niejawnym 16 listopada 2023 r.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I CSK 4074/22 POSTANOWIENIE Dnia 10 stycznia 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mariusz Załucki w sprawie z powództwa A. P. i M. P.‎przeciwko Bank spółce akcyjnej w W. ‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 stycznia 2023 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie‎z dnia 31 stycznia 2022 r., sygn. akt V Ca 603/18, odrzuca skargę kasacyjną.

UZASADNIENIE

Pozwany Bank S.A. wywiódł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z 31 stycznia 2022 r., którym zmieniono wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy-Woli w Warszawie z 4 grudnia 2017 r., oddalający powództwo A. P. i M. P. o zapłatę poprzez zasądzenie od pozwanego na ich rzecz kwot 27 605,30 zł oraz 5 791,68 zł.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3982 § 1 k.p.c. skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w sprawach o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż pięćdziesiąt tysięcy złotych.

Wartość przedmiotu zaskarżenia odpowiada indywidualnemu interesowi majątkowemu osoby dochodzącej ochrony skargą kasacyjną i może być inna dla każdej ze stron lub każdego z uczestników. Wartość ta nie musi również odpowiadać wartości przedmiotu sporu, ani wartości zaskarżenia apelacją, nie może jednak przekraczać tej ostatniej (zob. postanowienie SN z 15 grudnia 2021 r., IV CZ 49/21). Wynika ona z relacji zakresu zaskarżenia skargą kasacyjną niekorzystnego dla skarżącego orzeczenia sądu odwoławczego. W niniejszej sprawie skarżący powołał się na okoliczność, że wartość przedmiotu sporu wynosi 50 000 zł, ponieważ taka była wartość przedmiotu sporu oraz wartość przedmiotu zaskarżenia wskazana przez powodów w apelacji.Choć wartość przedmiotu zaskarżenia skargą kasacyjną pozostaje zawsze w związku z wartością przedmiotu sporu wskazaną w powództwie, to jednak nie musi odpowiadać jej kwotowo.

Jeżeli bowiem powództwo zostało częściowo uwzględnione, strona powodowa może w skardze kasacyjnej powołać jedynie wartość odpowiadającą różnicy wartości przedmiotu sporu i zasądzonej na jej rzecz kwoty, natomiast strona pozwana może złożyć skargę kasacyjną jedynie do wysokości kwoty zasądzonej od niej na rzecz powodów w wyroku sądu drugiej instancji. Skarżący powołuje się na wartość interesu majątkowego, którego dochodzili powodowie, podczas gdy wartość przedmiotu zaskarżenia powinna odpowiadać jego własnemu interesowi majątkowemu.

Ze względu na częściowe uwzględnienie powództwa przez sąd odwoławczy, interes majątkowy skarżącego może wynosić co najwyżej tyle, ile zostało od niego zasądzone zaskarżonym wyrokiem. Ponieważ łącznie kwota ta wynosi 33 396,98 zł, jest zatem niższa niż 50 000 zł, skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna.Z tej przyczyny Sąd Najwyższy na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. odrzucił skargę kasacyjną, nie orzekając o kosztach postępowania kasacyjnego ze względu na brak wniosku o ich zasądzenie w przypadku odrzucenia skargi.