I CSK 4071/22 · Sąd Najwyższy

art. 353 ( 1) oraz art. 58 § 1 k.c. polegające na ich błędnej wykładni poprzez uznanie, że jedna strona umowy na etapie jej realizacji mogła narzucać drugiej stronie wysokość jej zobowiązań, w szczególności w zakresie spłaty rat kapitałowo - odsetkowych, skutkującej uznaniem, że pomimo ciążących na Banku ustawowych obowiązkach nałożonych na mocy art. 111 ust. 1 pr. bank. oraz konieczności kierowania się przez Bank w publikowanych przez siebie tabelach kursowych wyliczeniami opartymi na notowaniach kursowych na rynku krajowym i międzynarodowym, Bank w sposób dowolny i jednostronny ustalał kursy kupna i sprzedaży walut, podczas gdy prawidłowa wykładnia w/w norm winna prowadzić do wniosku, że w odniesieniu do przedmiotowej sprawy Bank był ograniczony kryteriami makro i mikroekonomicznymi mającymi decydujący wpływ na wysokość kursów i nie mógł samodzielnie określać kursów walutowych publikowanych przez siebie tabelach;