Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
I CSK 4010/23 AI generated

I CSK 4010/23 · Sąd Najwyższy

Case Number I CSK 4010/23
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

Powód R. J. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi z 23 lutego 2023 r., I ACa 950/22 w sprawie ‎o wynagrodzenie za bezumowne korzystanie z nieruchomości.W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazał, że w toku rozpoznania sprawy pojawiła się konieczność rozstrzygnięcia istotnego zagadnienia prawnego, a mianowicie czy decyzja administracyjna jedynie zatwierdzająca plan realizacyjny na budowę kanalizacji teletechnicznej oraz decyzja w sprawie pozwolenia na budowę stanowiła jednocześnie zezwolenie na zajęcie nieruchomości oraz tytuł prawny do korzystania przez przedsiębiorstwo przesyłowe z cudzej nieruchomości na przyszłość.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Legislator headnote

AI generated

art. 3989 § 1 k.p.c, art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c, art. 3989 § 1 pkt 3 k.p.c; I CSK 4010/23 · Sąd Najwyższy: W związku z tym należy stwierdzić, że skarżący nie wykazał przesłanki przewidzianej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., gdyż sformułował tylko pytanie, nie wyjaśniając na czym miały polegać trudności ‎z udzieleniem na nie odpowiedzi i dlaczego są one istotne.Sąd Najwyższy uznał, że nie ma innych przyczyn uzasadniających przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, w szczególności nieważności postępowania ‎(art. 3989 § 1 pkt 3 k.p.c.).Z tych względów Sąd Najwyższy, na podstawie art. 3989 § 1 k.p.c., odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Keywords

AI generated
building easement standing against building permit land use regulation unpermitted structures servitude not to build original appropriation

Cited Legislation

AI generated
art. 3989 § 1 k.p.c
3989 § 1 pkt 3 k.p.c.).Z tych względów Sąd Najwyższy, na podstawie art. 3989 § 1 k.p.c., odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
Tylko na tych przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie o przyjęciu lub odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący oparł na przesłance uregulowanej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 3 k.p.c
Tylko na tych przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie o przyjęciu lub odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący oparł na przesłance uregulowanej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
I ACa 950/22
Zaskarżonym wyrokiem z 17 grudnia 2021 r.
V CSK 3/05
Sygn. akt V CSK 3/05 POSTANOWIENIE Dnia 7 czerwca 2005 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Lech Walentynowicz w sprawie z powództwa W. S. przeciwko Gminie O. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 czerwca 2005 r., na skutek skargi kasacyjnej powoda na wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 8 lutego 2005 r., sygn. akt I ACa (…), 1/ odrzuca skargę kasacyjną; 2/ zasądza od powoda na rzecz strony pozwanej kwotę 1800, zł /jeden tysiąc osiemset/ tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 8 lutego 2005 r. Sąd Apelacyjny oddalił apelację powoda W. S., złożoną od wyroku Sądu Okręgowego w O. z dnia 29 września 2004 r. w sprawie o zapłatę. Powód w skardze kasacyjnej zarzucił naruszenie prawa procesowego w postaci art. 387 § 1 k.p.c., a także naruszenie prawa materialnego – art. 405 i nast. k.c. oraz art. 719 k.c. przez ich niezastosowanie. Wniósł o uchylenie zaskarżonego w całości wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
II CSK 96/21
W związku ze skargą kasacyjną powoda A.
III CZP 87/13
Sygn. akt III CZP 87/13 UCHWAŁA składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego Dnia 8 kwietnia 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący) SSN Marian Kocon SSN Anna Owczarek SSN Marta Romańska (sprawozdawca) SSN Bogumiła Ustjanicz SSN Tadeusz Wiśniewski SSN Dariusz Zawistowski Protokolant Iwona Budzik w sprawie z wniosku P. S. E. S.A. w W. (poprzednio P. S. E. O. S.A. w K.) przy uczestnictwie A.C. i Skarbu Państwa - Prezydenta Miasta C. o stwierdzenie nabycia służebności przez zasiedzenie, po rozstrzygnięciu w Izbie Cywilnej na posiedzeniu jawnym w dniu 8 kwietnia 2014 r., przy udziale prokuratora Prokuratury Generalnej Wojciecha Kasztelana, zagadnienia prawnego przedstawionego przez Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 28 maja 2013 r., sygn. akt V CSK 276/12, do rozstrzygnięcia składowi powiększonemu tego Sądu, „Czy wykonywanie uprawnień wynikających z decyzji wydanej na podstawie art. 35 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości (tekst jedn.
III CZP 116/09
Sygn. akt III CZP 116/09 UCHWAŁA Dnia 20 stycznia 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Stanisław Dąbrowski (przewodniczący) SSN Wojciech Jan Katner (sprawozdawca) SSN Grzegorz Misiurek w sprawie z powództwa Sylwestra B. przeciwko Polskiemu Górnictwu Naftowemu i Gazownictwu S.A. z siedzibą w W., Gminie W. i Skarbowi Państwa reprezentowanemu przez Wojewodę M. i Starostę L. o zapłatę, zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli i nakazanie, po rozstrzygnięciu w Izbie Cywilnej na posiedzeniu jawnym w dniu 20 stycznia 2010 r., zagadnienia prawnego przedstawionego przez Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 30 czerwca 2009 r., „a) Czy decyzja wydana na podstawie art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości (tekst jedn.
II CSK 457/06
naruszenie art. 128 ust. 1 i 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami (jedn. tekst: Dz. U. z 2004 nr 261, poz. 2603 ze zm.) w związku z art. 35 ust. 1 ustawy o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości, art. 415 k.c., art. 45 ust. 1, art. 77 ust. 2 i art. 177 Konstytucji, art. 6 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności (Dz.U.93.61.284 ze zm.) oraz art. 199 §1 pkt 1 i art. 379 pkt 1 k.p.c. przez przyjęcie, że prawo do dochodzenia odszkodowania w trybie postępowania administracyjnego na podstawie art. 128 ust. 1 i 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami wyłącza drogę sądową do dochodzenia od spółki prawa handlowego władającej instalacją ciepłowniczą odszkodowania z tytułu pogorszenia nieruchomości na skutek wybudowania na niej tej instalacji, 2) naruszenie art. 397 §2 w związku z art. 386 §6 i art. 365 §1 k.p.c. przez częściowe odrzucenie pozwu, mimo wydanych przez Sąd Apelacyjny wiążących go postanowień, oddalających zażalenia strony pozwanej na odmowy odrzucenia pozwu ze względu na niedopuszczalność drogi sądowej, 3) naruszenie art. 224 §2 w związku z art. 225 i art. 230 lub art. 352 §1 i 2 k.c. oraz art. 6 k.c. i art. 3 oraz 232 k.p.c. przez przyjęcie, że strona pozwana ma z mocy decyzji administracyjnych uprawnienie do korzystania z nieruchomości w zakresie odnoszącym się do magistrali ciepłowniczej; w szczególności skarżąca podkreśliła, że:
AI generated
I C 1345/15
Powodowie T. W. i Z. W. wnieśli o zasądzenie od pozwanego (...) S.A. w G. na swoją rzecz kwoty 6.000 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia wniesienia powództwa do dnia zapłaty i kosztami procesu. W uzasadnieniu wskazali, że w okresie od 1998r. do 26 czerwca 2013r. byli właścicielami nieruchomości o pow. 0,0591 ha położonej w O. przy ul. (...) składającej się z działki nr (...) dla której Sąd Rejonowy w Olsztynie prowadził księgę wieczystą nr (...). Działka ta została wydzielona z działki nr (...) w związku z postępowaniem wywłaszczeniowym, zaś decyzją Prezydenta O. z dnia 26.06.2013r. przeszła na własność miasta. Na działce tej znajduje się słupowa stacja transformatorowa wraz z napowietrznymi odcinkami linii niskiego i średniego napięcia. Urządzenia te stanowią własność pozwanego, który nie posiadał tytułu prawnego do korzystania z gruntu powodów. Kwota żądana w pozwie stanowi wysokość wynagrodzenia za okres bezumownego korzystania z nieruchomości za okres 10 lat wstecz, przy uwzględnieniu tego okresu do dnia wywłaszczenia nieruchomości (k. 2-5).
I Ca 52/14
Powodowie G. W. i D. W. - ostatecznie precyzując swoje stanowisko w sprawie - wnieśli o zasądzenie od pozwanego (...) S.A. w W. solidarnie na ich rzecz opłat z tytułu korzystania z nieruchomości, stanowiącej ich własność, położonej w O. przy ul. (...), oznaczonej numerem ewidencyjnym (...), dla której Sąd Rejonowy w Olecku prowadzi księgę wieczystą nr (...) w kwotach po 2.500,00 zł miesięcznie, płatnych na ich rzecz przez pozwanego do dnia 10 - tego każdego miesiąca wraz z odsetkami ustawowymi, począwszy od lutego 2013 r. oraz zasadzenie kosztów procesu.
IV Ca 304/14
Wyrokiem z dnia 3 stycznia 2014 r.
I ACa 110/21
Powodowie E. P. oraz J. P. (1) w pozwie z dnia 29 stycznia 2016r. domagali się zasądzenia solidarnie na swoją rzecz od Gminy U. kwoty 76.904 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 8 września 2015r. do dnia zapłaty oraz o przyznanie na swoją rzecz kosztów postępowania. Pozwana Gmina U. w odpowiedzi na pozew wniosła o oddalenie powództwa i zasądzenie od powodów na swoją rzecz kosztów procesu.
I ACa 1873/16
Pozwem z 24 kwietnia 2012 roku małżonkowie T.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

I CSK 4010/23 POSTANOWIENIE 3 kwietnia 2025 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Adam Doliwa na posiedzeniu niejawnym 3 kwietnia 2025 r. w Warszawie‎w sprawie z powództwa R. J.‎przeciwko O. spółce akcyjnej w W.‎o wynagrodzenie za bezumowne korzystanie z nieruchomości,‎na skutek skargi kasacyjnej R. J.‎od wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi‎z 23 lutego 2023 r., I ACa 950/22, 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. zasądza od powoda na rzecz pozwanej 5 400 (pięć tysięcy czterysta) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego. [dr]

UZASADNIENIE

Powód R. J. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi z 23 lutego 2023 r., I ACa 950/22 w sprawie ‎o wynagrodzenie za bezumowne korzystanie z nieruchomości.W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazał, że w toku rozpoznania sprawy pojawiła się konieczność rozstrzygnięcia istotnego zagadnienia prawnego, a mianowicie czy decyzja administracyjna jedynie zatwierdzająca plan realizacyjny na budowę kanalizacji teletechnicznej oraz decyzja w sprawie pozwolenia na budowę stanowiła jednocześnie zezwolenie na zajęcie nieruchomości oraz tytuł prawny do korzystania przez przedsiębiorstwo przesyłowe z cudzej nieruchomości na przyszłość.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Tylko na tych przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie o przyjęciu lub odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący oparł na przesłance uregulowanej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Przesłanka ta nie została spełniona.Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. jest zagadnienie nowe, nierozwiązane dotąd w orzecznictwie, którego rozstrzygnięcie może przyczynić się do rozwoju prawa. Odwołanie się do tej przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania wymaga - jak wynika z orzecznictwa Sądu Najwyższego - sformułowania tego zagadnienia z przytoczeniem wiążących się z nim konkretnych przepisów prawnych oraz przedstawienia argumentów świadczących o rozbieżnych ocenach prawnych (zob. np. postanowienia SN:

‎z 7 czerwca 2005 r., V CSK 3/05; z 25 maja 2021 r., II CSK 96/21).Obecnie nie budzi wątpliwości, że decyzja wydana na podstawie art. 35 ust. 1 u.z.t.w.n. stanowi tytuł prawny dla przedsiębiorcy przesyłowego do stałego korzystania z wymienionej w tej decyzji nieruchomości (por. uchwałę składu siedmiu Sądu Najwyższego z 8 kwietnia 2014 r., III CZP 87/13, OSNC 2014, ‎nr 7-8, poz. 68 oraz uchwałę Sądu Najwyższego z 20 stycznia 2010 r., ‎III CZP 116/09, OSNC-ZD 2010 r. Nr C, poz. 92). Należy wskazać, że dochodzenie odszkodowania określonego w art. 36 ust. 1 u.z.t.w.n. następuje w „trybie” postępowania administracyjnego (por. np. wyrok SN z 9 marca 2007 r., ‎II CSK 457/06, niepubl).W orzecznictwie zostało również wyjaśnione, że kwestie związane z tzw. pasem ochronnym normują normy prawa publicznego, przy czym pas ochronny nie wyznacza potrzeb przedsiębiorcy korzystającego z urządzeń przesyłowych, ale ma na celu zapewnienie warunków bezpiecznego funkcjonowania w otoczeniu urządzeń przesyłowych (zob. postanowienie SN z 8 października 2020 r., ‎II CSK 782/18).Skarżący w skardze kasacyjnej nie przedstawił wymaganej argumentacji jurydycznej, a jedynie ograniczył się do stwierdzenia, że rozstrzygnięcie tych wątpliwości ma istotny charakter.

W związku z tym należy stwierdzić, że skarżący nie wykazał przesłanki przewidzianej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., gdyż sformułował tylko pytanie, nie wyjaśniając na czym miały polegać trudności ‎z udzieleniem na nie odpowiedzi i dlaczego są one istotne.Sąd Najwyższy uznał, że nie ma innych przyczyn uzasadniających przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, w szczególności nieważności postępowania ‎(art. 3989 § 1 pkt 3 k.p.c.).Z tych względów Sąd Najwyższy, na podstawie art. 3989 § 1 k.p.c., odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 98 § 1 i 3 w związku z § 2 pkt 7 w zw. ‎z § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia ‎22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r., poz. 265 ze zm.).[dr][a.ł] ‎