I CSK 383/06 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CSK 383/06

POSTANOWIENIE

Dnia 21 listopada 2006 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Tadeusz Wiśniewski

w sprawie z wniosku A. D.

przy uczestnictwie […]

o stwierdzenie nabycia spadku,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 listopada 2006 r.,

na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyni

od postanowienia Sądu Okręgowego w W.

z dnia 6 marca 2006 r., sygn. akt V Ca …/05,

odrzuca skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 6 marca 2006 r. Sąd Okręgowy w W. oddalił apelację

wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Rejonowego w G. z dnia 17 maja 2005 r.

W skardze kasacyjnej skarżąca, zarzucając w ramach pierwszej podstawy

kasacyjnej naruszenie art. 952 § 1 i 2 k.c. i w ramach drugiej podstawy kasacyjnej –

art. 233, 382 i 328 § 2 k.p.c., wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia

i jego zmianę przez stwierdzenie nabycia spadku po Z. O. na podstawie

testamentu, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazania

sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi drugiej instancji.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c., skarga kasacyjna powinna zawierać

wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania i jego uzasadnienie. Wymaganie to

związane jest z instytucją tzw. przedsądu, uregulowaną w art. 3989 k.p.c., a jego

spełnienie polega na wskazaniu, że w sprawie występuje istotne zagadnienie

prawne lub, że istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne

wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów lub, że zachodzi

nieważność postępowania lub, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Ponadto – co również nie jest bez znaczenia – w uzasadnieniu wniosku należy

przedstawić odrębną, pogłębioną argumentację prawną wskazującą na zaistnienie

powołanej okoliczności uzasadniającej przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Wnosząc o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, skarżąca powołała

się na wystąpienie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego. W jej ocenie,

zagadnieniem tym jest rozbieżność ustaleń faktycznych dokonanych przez Sąd

pierwszej i drugiej instancji. Oceny tej nie można w żadnym stopniu podzielić.

Po pierwsze bowiem, wątpliwości dotyczące ustaleń faktycznych nie mogą

stanowić zagadnienia prawnego, gdyż – co oczywiste – nie mają charakteru

prawnego, lecz faktyczny. Po wtóre, w myśl art. 3983 § 3 k.p.c., podstawą skargi

kasacyjnej nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów.

Zarzuty takie nie mogą tym bardziej uzasadniać przyjęcia skargi kasacyjnej

do rozpoznania.

Skarga

kasacyjna

niezawierająca

któregokolwiek

z

elementów

konstrukcyjnych wymienionych w art. 3984 § 1 k.p.c. dotknięta jest nieusuwalnym

brakiem skutkującym jej odrzuceniem w myśl art. 3986 k.p.c.

Z podanych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.

jz