Legislator Case Law & Legislation
I CSK 377/13 AI generated

I CSK 377/13 · Sąd Najwyższy

Case Number I CSK 377/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek uzasadniających przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Strona skarżąca opiera wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej na występowaniu w niej istotnego zagadnienia prawnego i potrzebie wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości.

Legislator headnote

AI generated

art. 3989 § 1 k.p.c; I CSK 377/13 · Sąd Najwyższy: Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek uzasadniających przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Strona skarżąca opiera wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej na występowaniu w niej istotnego zagadnienia prawnego i potrzebie wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości.

Keywords

AI generated
art. 3989 § 1 k.p.c

Cited Legislation

AI generated
art. 3989 § 1 k.p.c
Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I CSK 377/13 POSTANOWIENIE Dnia 25 lutego 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tadeusz Wiśniewski w sprawie z powództwa Spółdzielni Mieszkaniowej "[…]" w W.‎przeciwko […] Spółdzielni Mieszkaniowej "[X.]" w W.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 lutego 2014 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej‎od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 12 marca 2013 r., sygn. akt I ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek uzasadniających przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Strona skarżąca opiera wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej na występowaniu w niej istotnego zagadnienia prawnego i potrzebie wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości.

Stanowiska strony skarżącej nie sposób jednak podzielić. Poczynione w sprawie ustalenia faktyczne prowadzą do wniosku, że strona pozwana zachowała prawo użytkowania wieczystego gruntów, które następnie stały się przedmiotem wywłaszczenia pod budowę drogi publicznej. W związku z tym wszelkie zagadnienia prawne, które dotyczą innych zagadnień nie mogą mieć dla rozstrzygnięcia sprawy kluczowego znaczenia. Sama strona skarżąca wskazuje, że „nieruchomość, której dotyczy postępowanie, jedynie formalnie znajdowała się w użytkowaniu wieczystym pozwanej spółdzielni”.

Oznacza to, że dostrzega ona, iż z punktu widzenia prawnego to pozwana była użytkownikiem wieczystym. Nie można także zgodzić się ze skarżącą, że w sprawie ujawniła się potrzeba wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości, gdyż - jak to przyznaje sama skarżąca - w stanie prawnym przed wejściem w życie ustawy – prawo spółdzielcze nie było przepisów, które mogłyby doprowadzić do skutecznego podziału majątku spółdzielni. Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c. a contrario).[aw]jw