Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
I CSK 376/25 AI generated

I CSK 376/25 · Sąd Najwyższy

Case Number I CSK 376/25
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

I CSK 376/25 POSTANOWIENIE 20 sierpnia 2025 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Mariusz Załucki na posiedzeniu niejawnym 20 sierpnia 2025 r. w Warszawie‎w sprawie z powództwa M. D.‎przeciwko P. S.‎o zapłatę,‎na skutek skargi kasacyjnej P. S.‎od wyroku Sądu Okręgowego w Bydgoszczy‎z 17 czerwca 2024 r., II Ca 1111/23, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. UZASADNIENIEPozwany P. S. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego w Bydgoszczy z 17 czerwca 2024 r., wydanego w sprawie z powództwa M.

Legislator headnote

AI generated

art. 5 k.c, art. 387 § 21 pkt 1 k.p.c, art. 177 § 1 pkt 4 k.p.c, art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c, art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c, art. 39813 § 2 k.p.c; I CSK 376/25 · Sąd Najwyższy: Sąd Najwyższy zważył, co następuje:W ramach przyczyny przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazanej w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. należy przedstawić i uargumentować nierozwiązany jeszcze problem lub nieujednoliconą jeszcze rozbieżność orzeczniczą. Jeżeli zaś wykładnia tego przepisu została już dokonana lub ujednolicona, niezbędne jest podanie dodatkowej argumentacji, dlaczego ustalona linia orzecznicza wymaga zmiany (zob. np. postanowienia SN: z 25.10.2023 r., I CSK 2989/23; z 27.09.2023 r., I CSK 4679/22, z 17.08.2023 r., I CSK 5668/22; z 2.08.2023 r., I CSK 6585/22; z 14.06.2023 r., I CSK 1231/23; z 16.03.2023 r., I CSK 4879/22).

Keywords

AI generated
third-party claim procedure in attachment repetition of criminal offenses disputed claim referral to separate proceedings renvoi reopening of proceedings

Cited Legislation

AI generated
art. 5 k.c
Pozwany uzasadnił wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania potrzebą dokonania wykładni art. 5 k.c.
art. 387 § 21 pkt 1 k.p.c
382 oraz art. 387 § 21 pkt 1 k.p.c.
art. 177 § 1 pkt 4 k.p.c
poprzez nierozpoznanie wszystkich zarzutów apelacji, a ponadto z naruszenia art. 177 § 1 pkt 4 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:W ramach przyczyny przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazanej w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
Natomiast oczywista zasadność w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
art. 39813 § 2 k.p.c
Taka teza nie znajduje odzwierciedlenia ani w ustalonym stanie faktycznym sprawy, którym Sąd Najwyższy jest związany na mocy art. 39813 § 2 k.p.c., ani – przede wszystkim – w samej naturze wymienionych zobowiązań.

Cited Case Law

AI generated
I CSK 2989/23
Czy wobec umożliwienia kredytobiorcom posiadającym kredyty denominowane lub indeksowane do waluty innej niż waluta polska dokonywania spłaty rat kapitałowo-odsetkowych oraz dokonania przedterminowej spłaty pełnej lub częściowej kwoty kredytu bezpośrednio w tej walucie na podstawie art. 69 ust. 3 pr.bank., wziąwszy pod uwagę aksjomat racjonalności krajowego ustawodawcy, uzasadnione jest przyjęcie, że kredyty denominowane lub indeksowane do waluty innej niż waluta polska są kredytami udzielonymi w złotych polskich, skoro dokonanie przez kredytobiorcę spłaty raty kapitałowo-odsetkowej albo dokonanie przedterminowej spłaty pełnej lub częściowej kwoty kredytu bezpośrednio w walucie, do której denominowany lub indeksowany jest kredyt, prowadzi do skutecznego spełnienia świadczenia wynikającego ze stosunku zobowiązaniowego w postaci umowy kredytu oraz zaspokojenia wierzyciela w osobie kredytodawcy, bez konieczności dokonywania jakichkolwiek przeliczeń bądź innych operacji walutowych wpłacanych przez kredytobiorcę środków w walucie innej, niż waluta krajowa?2) Czy w przypadku uznania w wyniku kontroli incydentalnej obecnych w umowie o kredyt indeksowany kursem waluty obcej klauzul spreadowych nieokreślających głównego przedmiotu umowy, za niedozwolone (nieuczciwe) warunki umowne, prawidłowym jest przyjęcie nieważności całej umowy, skoro klauzule ryzyka walutowego, określające – zgodnie z jednolitym orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej – główny przedmiot tej umowy, nie stanowią niedozwolonych (nieuczciwych) warunków umownych? W odpowiedzi na skargę powodowie wnosili o odmowę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, względnie o jej oddalenie oraz zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Oparcie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na potrzebie wykładni przepisów prawa budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów (art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.) wymaga wykazania, jaki konkretny przepis prawa, zastosowany w danej sprawie, jest przedmiotem rozbieżnej wykładni w orzecznictwie i na czym rozbieżność ta polega, co wymaga przytoczenia orzeczeń sądów wydanych w takich samych lub istotnie zbliżonych stanach faktycznych, względnie, jaki konkretny przepis prawa, zastosowany w danej sprawie, wymaga interpretacji ze strony Sądu Najwyższego, z czego potrzeba ta wynika i z jakich powodów dotychczasowy dorobek doktryny i orzecznictwa jest w tej mierze niewystarczający.
I CSK 4679/22
Wyrokiem z 7 marca 2022 r. Sąd Apelacyjny w Gdańsku oddalił apelację powoda od wyroku Sądu Okręgowego w Gdańsku z 22 czerwca 2021 r. wydanego w sprawie o zapłatę na kanwie umowy o roboty budowlane.Powód wniósł skargę kasacyjną na powyższe rozstrzygnięcie Sądu Apelacyjnego. We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powołał się na przesłanki z art. 3989 § 1 pkt 2 i 4 k.p.c. W odpowiedzi pozwana podniosła, że skarga kasacyjna nie zasługuje na przyjęcie do rozpoznania, zaś w razie przyjęcia jej do rozpoznania pozwana wniosła o oddalenie skargi oraz zasądzenie od powoda kosztów procesu.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
I CSK 5668/22
Postanowieniem z 5 lutego 2020 r.
I CSK 6585/22
Wyrokiem z 27 maja 2022 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie zmienił wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z 3 grudnia 2020 r. w sprawie z powództwa P.Z. i E.Z. przeciwko Bankowi spółce akcyjnej w W. o zapłatę i ustalenie, w punkcie pierwszym częściowo, w ten sposób, że oddalił powództwo o zasądzenie odsetek ustawowych za opóźnienie od wskazanej w nim kwoty za okres od 22 lutego 2020 r. do 6 marca 2020 r.; oddalił apelację pozwanego w pozostałej części i orzekł o kosztach postępowania.Pozwany wniósł skargę kasacyjną, w której zaskarżył wyrok Sądu Apelacyjnego w części, tj. w punktach II i III, oraz domagał się uchylenia tego wyroku w zaskarżonej części i przekazania sprawy Sądowi drugiej instancji do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga kasacyjna nie kwalifikowała się do przyjęcia celem jej merytorycznego rozpoznania.Zgodnie z treścią art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli: (1) w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne; (2) istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów; (3) zachodzi nieważność postępowania lub (4) skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
I CSK 1231/23
Pozwany Bank S.A. w W. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z 2 listopada 2022 r., zaskarżając ten wyrok w całości, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, ewentualnie o uchylenie wyroku i orzeczenie co do istoty sprawy.W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący wskazał, że skarga jest oczywiście uzasadniona, gdyż Sądy orzekające w sprawie błędnie ustaliły, że umowa kredytu łącząc strony jest nieważna, błędnie zasądziły dochodzoną przez powódkę kwotę, uwzględniły roszczenie odsetkowe oraz nie uwzględniły zgłoszonego zarzutu zatrzymania.
I CSK 4879/22
W związku ze skargą kasacyjną pozwanej E.
AI generated
IV CSK 578/21
Powód wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z 18 stycznia 2021 r., zaskarżając ten wyrok w zakresie, w jakim Sąd ten oddalił apelację powoda, wnosząc o uchylenie wyroku i jego zmianę przez wydanie wyroku zgodnego z żądaniem apelacji powoda, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący powołał się na oczywistą zasadność skargi wobec rażącego naruszenia przez Sąd drugiej instancji art. 5 k.c. w zw. z art. 4421 k.c. oraz art. 378 § 1 k.p.c. Ponadto skarżący wskazał, że w sprawie zachodzi nieważność postępowania apelacyjnego, ponieważ Sąd Apelacyjny nie rozpoznał w jakimkolwiek stopniu apelacji złożonej osobiście przez powoda.W odpowiedzi na skargę pozwany wniósł o odmowę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, względnie jej oddalenie oraz zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.
I CSK 854/22
W związku ze skargą kasacyjną pozwanego P.
I CSK 6275/22
Wyrokiem z dnia 3 grudnia 2021 r.
I CSK 5024/22
W związku ze skargą kasacyjną powoda Bank S.A.
II CSK 123/21
Powód wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z 31 lipca 2020 r., zaskarżając ten wyrok w całości i wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

I CSK 376/25 POSTANOWIENIE 20 sierpnia 2025 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Mariusz Załucki na posiedzeniu niejawnym 20 sierpnia 2025 r. w Warszawie‎w sprawie z powództwa M. D.‎przeciwko P. S.‎o zapłatę,‎na skutek skargi kasacyjnej P. S.‎od wyroku Sądu Okręgowego w Bydgoszczy‎z 17 czerwca 2024 r., II Ca 1111/23, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. UZASADNIENIEPozwany P. S. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego w Bydgoszczy z 17 czerwca 2024 r., wydanego w sprawie z powództwa M.

D. o zapłatę. Pozwany uzasadnił wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania potrzebą dokonania wykładni art. 5 k.c. w zakresie możliwości zastosowania tego przepisu w przypadku domagania się zwrotu pożyczki, która została wykorzystana na cele niezgodne z prawem. Ponadto wskazał na oczywistą zasadność skargi, wynikającą z naruszenia art. 378 § 1, art. 382 oraz art. 387 § 21 pkt 1 k.p.c. poprzez nierozpoznanie wszystkich zarzutów apelacji, a ponadto z naruszenia art. 177 § 1 pkt 4 k.p.c. poprzez niezawieszenie postępowania do czasu prawomocnego zakończenia postępowania karnego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:W ramach przyczyny przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazanej w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. należy przedstawić i uargumentować nierozwiązany jeszcze problem lub nieujednoliconą jeszcze rozbieżność orzeczniczą. Jeżeli zaś wykładnia tego przepisu została już dokonana lub ujednolicona, niezbędne jest podanie dodatkowej argumentacji, dlaczego ustalona linia orzecznicza wymaga zmiany (zob. np. postanowienia SN: z 25.10.2023 r., I CSK 2989/23; z 27.09.2023 r., I CSK 4679/22, z 17.08.2023 r., I CSK 5668/22; z 2.08.2023 r., I CSK 6585/22; z 14.06.2023 r., I CSK 1231/23; z 16.03.2023 r., I CSK 4879/22).

Natomiast oczywista zasadność w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. występuje, jeżeli zachodzi niewątpliwa, widoczna na pierwszy rzut oka, tj. bez konieczności głębszej analizy, sprzeczność orzeczenia z przepisami prawa nie podlegającymi różnej wykładni i w wyniku takiego naruszenia prawa zapadło w drugiej instancji orzeczenie oczywiście wadliwe. O przyjęciu skargi kasacyjnej do rozpoznania nie decyduje samo oczywiste naruszenie konkretnego przepisu prawa materialnego lub procesowego przez sąd, który wydał zaskarżone orzeczenie, lecz sytuacja, w której naruszenie to spowodowało wydanie oczywiście nieprawidłowego orzeczenia.

Skarżący zaś powinien uzasadnić tę przesłankę, wskazując jedynie na argumenty mieszczące się w zakresie kognicji Sądu Najwyższego. Nie może więc powoływać się na wadliwość ustaleń faktycznych, ani opierać na innych faktach niż stanowiące podstawę rozstrzygnięcia (zob. np. postanowienia SN z 7 grudnia 2023 r., I CSK 5630/22; z 8 listopada 2023 r., I CSK 3494/23; z 20 października 2023 r., I CSK 1631/23 oraz z 25 września 2023 r., I CSK 903/23).Przedstawione przez pozwanego uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania nie czyni zadość tym wymaganiom.

Skarżący opiera swój wywód na założeniu, że postepowanie karne dotyczące sposobu regulowania podatku VAT ma istotny wpływ na istnienie wierzytelności z cywilnoprawnej umowy pożyczki, ewentualnie na skuteczność domagania się roszczeń z tego tytułu. Taka teza nie znajduje odzwierciedlenia ani w ustalonym stanie faktycznym sprawy, którym Sąd Najwyższy jest związany na mocy art. 39813 § 2 k.p.c., ani – przede wszystkim – w samej naturze wymienionych zobowiązań. Przestępstwa skarbowe dotyczą bowiem sfery należności przedsiębiorcy wobec Państwa, czyli zobowiązań publicznoprawnych, zaś zawarta przez strony umowa pożyczki jest zobowiązaniem z zakresu prawa prywatnego.

Odnosząc się natomiast do zarzutu nierozpoznania wszystkich zarzutów apelacji należy wskazać, że z obowiązku rozpoznania sprawy w granicach apelacji nie wynika konieczność osobnego omówienia przez sąd w uzasadnieniu wyroku każdego argumentu podniesionego w apelacji. Za wystarczające należy uznać odniesienie się do sformułowanych w apelacji zarzutów i wniosków w sposób wskazujący na to, że zostały one przez sąd drugiej instancji w całości rozważone przed wydaniem orzeczenia (zob. np. wyroki SN z 9 maja 2023 r., III USKP 63/22; z 7 marca 2025 r., II CSKP 2310/22; z 7 czerwca 2024 r., II CSKP 1176/22).Z powyższych przyczyn Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 i 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania.

Mariusz Załucki[SOP] ‎