I CSK 374/10 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CSK 374/10

POSTANOWIENIE

Dnia 2 grudnia 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Krzysztof Pietrzykowski

w sprawie z wniosku G. R.

przy uczestnictwie M. D.

o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 2 grudnia 2010 r.,

na skutek skargi kasacyjnej uczestnika postępowania od postanowienia

Sądu Okręgowego w R. z dnia 18 grudnia 2009 r., sygn. akt I Ca (…),

1. odrzuca skargę kasacyjną;

2. zasądza od uczestnika postępowania na rzecz wnioskodawczyni kwotę 150

(sto pięćdziesiąt) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 3983 § 3 k.p.c., podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty

dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów. Tymczasem w niniejszej sprawie

wszystkie wskazane podstawy skargi są właśnie z tego powodu niedopuszczalne. W

zakresie zarzutów dotyczących naruszenia prawa materialnego wskazuje się na art. 172

k.c. W ocenie skarżącego naruszenie tego przepisu nastąpiło przez uznanie

wnioskodawczyni za samoistną posiadaczkę gruntu. Ocena zaś, czy posiadanie jest

samoistne, jest kwestią stanu faktycznego, a ściślej oceny dowodów: czy wykazano w

toku postępowania dowodowego, że wnioskodawczyni czuła się właścicielką gruntu i

zachowywała się jak właścicielka gruntu. Skarżący może się nie zgadzać z rezultatami

tej oceny, jednakże polemika z sądem powszechnym w tym zakresie nie może stanowić

podstawy skargi kasacyjnej. Również trzy zarzuty dotyczące naruszenia przepisów

postępowania są niedopuszczalne ze względu na art. 398 3 § 3 k.p.c. Pierwszy z nich

dotyczy naruszenia art. 233 § 1 k.p.c., a więc bezpośrednio oceny dowodów przez Sąd

Okręgowy. Drugi odnosi się do naruszenia art. 328 § 2 k.p.c., które miało nastąpić przez

brak właściwego odzwierciedlenia w uzasadnieniu kwestionowanego postanowienia

oceny dowodów dokonanej przez Sąd Okręgowy i oparciu rozstrzygnięcia na niepełnym

materiale dowodowym. Również w tym zakresie podstawa skargi kasacyjnej jest

niedopuszczalna, ponieważ dotyczy ustalenia faktów. Wreszcie trzeci zarzut dotyczy

naruszenia art. 227 i 232 k.p.c. przez dokonanie przez Sąd Okręgowy ustaleń

sprzecznych z materiałem dowodowym, a zatem jest to znów niedopuszczalna

podstawa skargi kasacyjnej zmierzająca do zakwestionowania dokonanego w sprawie

ustalenia stanu faktycznego i oceny dowodów.

Skarga podlega zatem odrzuceniu na podstawie art. 398 6 § 3 w związku z § 2 i

art. 3983 § 3 k.p.c.