I CSK 361/10 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CSK 361/10

POSTANOWIENIE

Dnia 30 listopada 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Irena Gromska-Szuster

w sprawie z powództwa W. K.

przeciwko D. S.

o zachowek,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 listopada 2010 r.,

na skutek skargi kasacyjnej pozwanej

od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 26 listopada 2009 r., sygn. akt VI ACa (…),

1)

odrzuca skargę kasacyjną;

2)

zasądza od pozwanej na rzecz powoda kwotę 1800 zł (jeden tysiąc

osiemset), powiększoną o odpowiednią stawkę podatku od towarów i usług,

tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 19 listopada 2008 r. Sąd Okręgowy w W. zasądził od pozwanej

Doroty Szumacher na rzecz powoda W. K. kwotę 92 500 zł z ustawowymi odsetkami od

dnia 12 czerwca 2007 r. do dnia zapłaty, oddalił powództwo w pozostałym zakresie i

orzekł o kosztach procesu.

W wyniku apelacji obu stron Sąd Apelacyjny zaskarżonym wyrokiem z dnia 26

listopada 2009 r. po pierwsze zmienił wyrok Sądu pierwszej instancji w punkcie

pierwszym w ten sposób, że zamiast kwoty 92 500 zł z ustawowymi odsetkami zasądził

kwotę 110 000 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 11 sierpnia 2007 r. do dnia zapłaty,

w punkcie drugim oddalił powództwo co do kwoty 40 000 zł, w punktach trzecim,

czwartym i piątym zmienił odpowiednio rozstrzygniecie o kosztach procesu za pierwszą

instancję, po drugie oddalił w pozostałej części apelacje powoda i pozwanej, po trzecie

zasądził od pozwanej na rzecz powoda kwotę 900 zł plus VAT tytułem częściowego

zwrotu kosztów zastępstwa prawnego za drugą instancję, po czwarte przyznał od

Skarbu Państwa pełnomocnikowi z urzędu powoda kwotę 1 800 zł plus VAT tytułem

częściowych kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu i po

piąte przejął na rachunek Skarbu Państwa koszty nie uiszczonych opłat od apelacji.

Od powyższego wyroku wniosła skargę kasacyjną pozwana, nazywając ją błędnie

„kasacją”.

Wskazała, że zaskarża wyrok „w części, tj. punkt I i III” i na podstawie art. 398 4 §

1 pkt 4 k.p.c. wniosła „o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i oddalenie powództwa,

względnie o zmianę orzeczenia przez przekazanie sprawy Sądowi Apelacyjnemu i

polecenie uzupełnienia postępowania dowodowego w zakresie granic odpowiedzialności

pozwanego”. Stwierdziła też, że „żądanie zmiany orzeczenia w części kosztów procesu

będzie wynikało z ewentualnej zmiany zaskarżonego orzeczenia przez Sąd Najwyższy”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. jednym z konstrukcyjnych wymagań skargi

kasacyjnej jest zamieszczenie w niej wniosku o uchylenie lub uchylenie i zmianę

zaskarżonego orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Ze

względu na charakter tego warunku oraz wymóg sporządzenia skargi kasacyjnej przez

zawodowego

pełnomocnika

posiadającego

odpowiednie

kwalifikacje,

nie

jest

dopuszczalne dokonywanie przez Sąd Najwyższy wykładni skargi kasacyjnej w celu

ustalenia zakresu żądanej zmiany lub zmiany i uchylenia zaskarżonego wyroku. Funkcją

takiego wniosku jest bowiem określenie żądanego zakresu zaskarżenia a tym samym

zakresu kognicji Sądu Najwyższego. Jak wielokrotnie stwierdzał Sąd Najwyższy, w

sytuacji gdy strona zaskarżyła wyrok Sądu drugiej instancji jedynie w części, nie czyni

zadość warunkowi określonemu w art. 3984 § 1 pkt 4 k.p.c. sformułowanie wniosku o

uchylenie lub uchylenie i zmianę zaskarżonego wyroku bez oznaczenia zakresu

żądanego uchylenia lub uchylenia i zmiany (porównaj między innymi orzeczenia z dnia

21 marca 2000 r. II CKN 711/00, OSNC 2000/7-8/151, z dnia 13 października 2005 r. II

PZ 30/05, OSNP 2006/17-18/274), z dnia 21 lipca 2006 r. III CZ 41/08 i z dnia 13 lipca

2007 r. V CSK 214/07, nie publ.).

Skarga kasacyjna pozwanej obejmująca zaskarżeniem jedynie część wyroku

Sądu drugiej instancji, nie zawiera prawidłowo sformułowanego wniosku o uchylenie lub

uchylenie i zmianę tego wyroku ani nie oznacza zakresu żądanego uchylenia lub

uchylenia i zmiany. Z tych przyczyn Sąd Najwyższy na podstawie art. 3986 § 3 w zw. z

art. 3986 § 2 i art. 3984 § 1 pkt 4 k.p.c. odrzucił skargę kasacyjną.

Na wniosek zawarty w odpowiedzi na skargę kasacyjną, zasądzono od pozwanej

na rzecz powoda koszty wynagrodzenia pełnomocnika za pomoc prawną świadczoną

powodowi z urzędu w postępowaniu kasacyjnym (art. 98 k.p.c. w zw. z art. 108 § 1 i art.

39821 w zw. z art. 391 § 1 k.p.c.).