Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
I CSK 3593/25 AI generated

I CSK 3593/25 · Sąd Najwyższy

Case Number I CSK 3593/25
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

Powódka B.D. wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z 12 lipca 2024 r., wydanego w sprawie przeciwko P. S.A. z siedzibą w W. o zapłatę.We wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania pozwana powołała się na przesłankę oczywistej zasadności składanego środka zaskarżenia, która wynika jej zdaniem z naruszenia art. 231 k.p.c. poprzez niezastosowanie i brak ustalenia związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy decyzją o kontynuowaniu zabiegu operacyjnego pomimo utraty krwi przez pacjenta, a jego zgonem.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Powołanie się na przyczynę kasacyjną przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. jest uzasadnione jeżeli zachodzi niewątpliwa, widoczna na pierwszy rzut oka, tj. bez konieczności głębszej analizy, sprzeczność orzeczenia z przepisami prawa nie podlegającymi różnej wykładni i w wyniku takiego naruszenia prawa zapadło w drugiej instancji orzeczenie oczywiście wadliwe.

Legislator headnote

AI generated

art. 231 k.p.c, art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c, art. 39820 § 2 k.p.c, art. 278 k.p.c, art. 3983 § 3 k.p.c, art. 102 k.p.c; I CSK 3593/25 · Sąd Najwyższy: Powódka B.D. wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z 12 lipca 2024 r., wydanego w sprawie przeciwko P. S.A. z siedzibą w W. o zapłatę.We wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania pozwana powołała się na przesłankę oczywistej zasadności składanego środka zaskarżenia, która wynika jej zdaniem z naruszenia art. 231 k.p.c. poprzez niezastosowanie i brak ustalenia związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy decyzją o kontynuowaniu zabiegu operacyjnego pomimo utraty krwi przez pacjenta, a jego zgonem.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Powołanie się na przyczynę kasacyjną przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. jest uzasadnione jeżeli zachodzi niewątpliwa, widoczna na pierwszy rzut oka, tj. bez konieczności głębszej analizy, sprzeczność orzeczenia z przepisami prawa nie podlegającymi różnej wykładni i w wyniku takiego naruszenia prawa zapadło w drugiej instancji orzeczenie oczywiście wadliwe.

Keywords

AI generated
medical malpractice contributory negligence of the victim failure to prove deterioration causation of knee injury medical reasons unproven causation

Cited Legislation

AI generated
art. 231 k.p.c
o zapłatę.We wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania pozwana powołała się na przesłankę oczywistej zasadności składanego środka zaskarżenia, która wynika jej zdaniem z naruszenia art. 231 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
poprzez niezastosowanie i brak ustalenia związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy decyzją o kontynuowaniu zabiegu operacyjnego pomimo utraty krwi przez pacjenta, a jego zgonem.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Powołanie się na przyczynę kasacyjną przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
art. 39820 § 2 k.p.c
3983 § 3 oraz art. 39820 § 2 k.p.c.
art. 278 k.p.c
Ilekroć Sąd ma orzekać w oparciu o stan faktyczny, którego ustalenie wymaga wiadomości specjalnych, powinien przeprowadzić dowód z opinii biegłego sądowego (art. 278 k.p.c.).
art. 3983 § 3 k.p.c
39813 § 2 oraz art. 3983 § 3 k.p.c., wyłączającej z kognicji Sądu Najwyższego kwestie związane z ustalaniem stanu faktycznego sprawy oraz oceną dowodów.Z powyższych przyczyn Sąd Najwyższy na podstawie art.
art. 102 k.p.c
odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania, o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnął zaś na podstawie art. 102 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
I ACa 61/21
Powodowie: D. M. (1), D. P. i M. M. (1) wystąpili przeciwko pozwanemu: (...) Bank S.A. w W. z pozwem o ustalenia nieważności umowy kredytu nr: (...) z 23.06.2008 r. zawartej przez (...) Bank S.A. w K. (poprzednika prawnego pozwanego (...) Bank S.A. w W.) z D. M. (1), D. M. (2) (obecnie: P.) i E. M. (1), ewentualnie ustalenia bezskuteczności wobec powodów następujących postanowień w/w umowy: § 6 ust. 1, § 6 ust. 5 (wprowadzonego aneksem nr (...) z 19.02.2010 r.), § 9 ust. 2 i § 10 ust. 3, § 10 ust. 4 (wprowadzonego aneksem nr (...) z 19.02.2010 r.), § 14 ust. 3, § 20 ust. 3 lit. b, ponadto postanowień Regulaminu kredytu hipotecznego zawartych § 19 ust. 5-9.
I CSK 5630/22
Postanowieniem z 27 kwietnia 2022 r.
I CSK 3494/23
Uczestnik Z.T. wniósł skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Apelacyjnego w Szczecinie, oddalającego apelację skarżącego od postanowienia Sądu pierwszej instancji w sprawie o uznanie uczestnika postępowania za osobę stwarzającą zagrożenie, prowadzonej z wniosku Dyrektora Aresztu Śledczego w S. z udziałem Prokuratora Okręgowego w Szczecinie.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Jako przyczynę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący wskazał oczywistą zasadność skargi. Podniósł, że w sprawie Sąd powierzył biegłemu ocenę spełnienia przesłanek z art. 14 ust. 3 ustawy z dnia 22 listopada 2013 r. o postępowaniu wobec osób z zaburzeniami psychicznymi stwarzających zagrożenie życia, zdrowia lub wolności seksualnej innych osób (dalej: u.p.o.z.p.), podczas gdy ocena ta powinna należeć do sądu, a przy tym pominął „aktualną sytuację życiową Uczestnika” i nie dokonał oceny, czy względem skarżącego wystarczające byłoby zastosowanie nadzoru prewencyjnego, o którym mowa w art. 14 ust. 2 u.p.o.z.p. Skarżący wskazał także na błędną ocenę, że umieszczenie go w ośrodku, o którym mowa w art. 4 ust. 1 u.p.o.z.p., jest niezbędne.Uczestnik nie wyjaśnił w ramach uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, z jakich względów uważa, że Sąd Apelacyjny odstąpił od samodzielnej oceny wystąpienia przesłanek z art. 14 ust. 3 u.p.o.z.p., ani jakie ustalone w sprawie fakty dotyczące sytuacji życiowej uczestnika przemawiają za brakiem konieczności zastosowania środka, który względem niego orzeczono.
I CSK 1631/23
Wyrokiem z 3 listopada 2022 r.
I CSK 903/23
Pozwany B. S.A. z siedzibą w W. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z 25 października 2022 r., wydanego w sprawie z powództwa J. K. o zapłatę. Pozwany uzasadnił wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania jej oczywistą zasadnością, wynikającą z pominięcia przez Sąd drugiej instancji art. 33 ustawy o usługach płatniczych. W ocenie skarżącego strony umowy dokonały modyfikacji zasad odpowiedzialności powoda za nieautoryzowane transakcje na jego rachunku bankowym. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego, przesłanka oczywistej zasadności skargi kasacyjnej (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.) spełniona jest wówczas, gdy zachodzi niewątpliwa, widoczna na pierwszy rzut oka, tj. bez konieczności głębszej analizy, sprzeczność orzeczenia z przepisami prawa nie podlegającymi różnej wykładni.
AI generated
IV CSK 185/21
W związku ze skargą kasacyjną powódki B.
I CSK 954/24
Pozwany D. M. złożył skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z 6 lipca 2023 r., wydanego w sprawie z powództwa A. sp. z o.o. s.k. z siedzibą w W. przeciwko skarżącemu i J. O. o zapłatę. Pozwany uzasadnił wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jej oczywistą zasadnością, wynikającą z naruszenia art. 299 k.s.h., polegającego na wadliwym ustaleniu momentu, w którym pozwany powziął wiedzę o szkodzie. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:W orzecznictwie wyjaśniano już wielokrotnie, że skarżący powinien wykazać przesłankę oczywistej zasadności, wskazując jedynie na argumenty mieszczące się w zakresie kognicji Sądu Najwyższego.
I CSK 2396/22
W związku ze skargą kasacyjną pozwanego C.
I ACa 296/14
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 4 lipca 2013 roku Sąd Okręgowy w Płocku zasądził solidarnie: 1/ od Powiatu (...), Niepublicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej (...) spółka jawna w K., D.
I CSK 566/23
Powód M. G. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowie, oddalającego apelację powoda od wyroku Sądu pierwszej instancji w sprawie przeciwko Samodzielnemu Publicznemu Zespołowi Opieki Zdrowotnej w P. o zapłatę i ustalenie (w tzw. szkodzie medycznej).Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Jako przyczynę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący wskazał występowanie w sprawie dwóch istotnych zagadnień prawnych.Pierwsze z nich miało dotyczyć tego, „czy w świetle dyspozycji przepisów art.3581§2 w zw.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

I CSK 3593/25 POSTANOWIENIE 21 stycznia 2026 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Mariusz Załucki na posiedzeniu niejawnym 21 stycznia 2026 r. w Warszawie‎w sprawie z powództwa B.D.‎przeciwko P. spółce akcyjnej w W.‎z udziałem interwenienta ubocznego U. w G. o zapłatę,‎na skutek skargi kasacyjnej B.D.‎od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku‎z 12 lipca 2024 r., I ACa 61/21, 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. oddala wnioski pozwanego i interwenienta ubocznego o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Powódka B.D. wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z 12 lipca 2024 r., wydanego w sprawie przeciwko P. S.A. z siedzibą w W. o zapłatę.We wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania pozwana powołała się na przesłankę oczywistej zasadności składanego środka zaskarżenia, która wynika jej zdaniem z naruszenia art. 231 k.p.c. poprzez niezastosowanie i brak ustalenia związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy decyzją o kontynuowaniu zabiegu operacyjnego pomimo utraty krwi przez pacjenta, a jego zgonem.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Powołanie się na przyczynę kasacyjną przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. jest uzasadnione jeżeli zachodzi niewątpliwa, widoczna na pierwszy rzut oka, tj. bez konieczności głębszej analizy, sprzeczność orzeczenia z przepisami prawa nie podlegającymi różnej wykładni i w wyniku takiego naruszenia prawa zapadło w drugiej instancji orzeczenie oczywiście wadliwe.

O przyjęciu skargi kasacyjnej do rozpoznania nie decyduje samo oczywiste naruszenie konkretnego przepisu prawa materialnego lub procesowego przez sąd, który wydał zaskarżone orzeczenie, lecz sytuacja, w której naruszenie to spowodowało wydanie oczywiście nieprawidłowego orzeczenia. Skarżący zaś powinien uzasadnić tę przesłankę, wskazując jedynie na argumenty mieszczące się w zakresie kognicji Sądu Najwyższego. Nie może zatem powoływać się na wadliwość ustaleń faktycznych, ani opierać na innych faktach niż stanowiące podstawę rozstrzygnięcia (zob. np. postanowienia SN z 7 grudnia 2023 r., I CSK 5630/22; z 8 listopada 2023 r., I CSK 3494/23; z 20 października 2023 r., I CSK 1631/23 oraz z 25 września 2023 r., I CSK 903/23).Sformułowany przez pozwaną wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie spełnia powyższych wymagań, ponieważ stanowi niedopuszczalną na mocy art. 3983 § 3 oraz art. 39820 § 2 k.p.c. polemikę z ustaleniami faktycznymi poczynionymi w sprawie.

Zasady sztuki medycznej, w tym kryteria oceny zasadności odstąpienia od zabiegu operacyjnego stanowią wiadomości specjalne, czyli wiedzę wymagającą specjalistycznego, profesjonalnego przygotowania – odpowiedniego wykształcenia i doświadczenia. Ilekroć Sąd ma orzekać w oparciu o stan faktyczny, którego ustalenie wymaga wiadomości specjalnych, powinien przeprowadzić dowód z opinii biegłego sądowego (art. 278 k.p.c.). Choć ocena opinii wydanej przez biegłego, podobnie jak każdego innego środka dowodowego należy ostatecznie do sądu (zob. wyrok SN z 29 maja 2025 r., II CSKP 1032/23), należy pamiętać, że dowód z opinii biegłego, ze względu na posiadane przez niego wiadomości specjalne, jest dowodem, który nie może być zastąpiony innym dowodem, np. przesłuchaniem świadka (zob. wyroki SN z 30 lipca 2025 r., II CSKP 720/23; z 3 kwietnia 2025 r., II CSKP 36/25), a tym bardziej wnioskowaniem logicznym na zasadzie domniemania faktycznego.

Ze stanu faktycznego sprawy, ustalonego z uwzględnieniem biegłych posiadających wiadomości specjalne wynikają wnioski odmienne od prezentowanych przez skarżącą. Natomiast kwestionowanie wyroku sądu II instancji przy pomocy skargi kasacyjnej nie może ograniczać się do podejmowania polemiki ze stanem faktycznym ustalonym na etapie postępowania apelacyjnego. Wynika to bezpośrednio z treści art. 39813 § 2 oraz art. 3983 § 3 k.p.c., wyłączającej z kognicji Sądu Najwyższego kwestie związane z ustalaniem stanu faktycznego sprawy oraz oceną dowodów.Z powyższych przyczyn Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 i 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania, o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnął zaś na podstawie art. 102 k.p.c. Mariusz Załucki[SOP]‎