I CSK 3540/24 · Sąd Najwyższy

Powódka H. K. w pozwie z dnia 27 marca 2020 roku wnosiła o zasądzenie od pozwanego M. F. kwoty 73.333 złotych z ustawowymi odsetkami od dnia doręczenia odpisu pozwu do dnia zapłaty. Żądanie powództwa motywowała tym , że powódka oraz jej zmarły mąż C. K. byli właścicielami na zasadzie małżeńskiej wspólności ustawowej własności nieruchomości położonej w C., gmina (...), składającej się z działek o numerach ewidencyjnych: (...), (...) o powierzchni 1,87 ha, dla której Sąd Rejonowy we W. prowadzi księgę wieczystą (...), nieruchomości położonej w D., gmina (...), składającej się z działek o numerach ewidencyjnych: (...), (...), (...), (...) o powierzchni 4,82 ha, dla której Sąd Rejonowy we W. prowadzi księgę wieczystą (...) oraz nieruchomości położonej w K. C., gmina (...), składającej się z działek o numerach ewidencyjnych: (...), (...) o powierzchni 1,13 ha, dla której Sąd Rejonowy we W. prowadzi księgę wieczystą (...). W dniu 19 lipca 2007 roku powódka oraz jej mąż C. K. umową darowizny przenieśli wyżej opisane nieruchomości na rzecz pozwanego M. F.. C. K. zmarł w dniu 19 listopada 2016 roku, a spadek po nim na mocy dziedziczenia testamentowego nabyła w całości H. K.. Zmarły C. K. nie posiadał żadnego majątku. Tym samym powódka ma roszczenie o zapłatę zachowku wobec pozwanego Jako podstawę prawną wskazała art.991§1 k.c. Majątek objęty darowizną oceniła na kwotę 110.000 złotych i w tej sytuacji należny powódce zachowek stanowi kwotę 73.333 złotych.