Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
I CSK 3527/25 AI generated

I CSK 3527/25 · Sąd Najwyższy

Case Number I CSK 3527/25
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

Pozwana K.M. wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowie z 12 marca 2025 r., zaskarżając ten wyrok w całości, wnosząc o jego uchylenie i oddalenie powództwa, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżąca wskazała, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, gdyż Sąd drugiej instancji wydając zaskarżony wyrok naruszył art. 65 w zw. z art. 876 § 1 i 2 w zw. z art. 878 § 1 oraz art. 879 § 1 i 2 k.c. przez ich niezasadne zastosowanie, co w konsekwencji doprowadziło do błędnych ustaleń faktycznych w zakresie przyjęcia że skarżąca poręczyła za wszystkie zobowiązania S. sp. z o.o. w K., wynikające z umowy współpracy zawartej z powodem.

Legislator headnote

AI generated

art. 3983 § 3 k.p.c, art. 39813 § 2 k.p.c, art. 3989 § 1 k.p.c; I CSK 3527/25 · Sąd Najwyższy: Zarzuty mające na celu polemikę z ustaleniami faktycznymi Sądu drugiej instancji, także pod pozorem błędnej wykładni lub niewłaściwego zastosowania przepisów prawa materialnego, również są niedopuszczalne. Nie mogą wobec tego uzasadniać przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, a stosownie do art. 98 § 1, 11 i 3 k.p.c. oraz § 10 ust. 4 pkt 2 w zw. z § 2 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie obciążył skarżącą kosztami postępowania kasacyjnego.

Keywords

AI generated
objection to debt enforcement action for performance third-party claim procedure in attachment arguable claim contempt of court withdrawal of civil claim

Cited Legislation

AI generated
art. 3983 § 3 k.p.c
Należy jednak przypomnieć, że zgodnie z art. 3983 § 3 k.p.c., podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów, a Sąd Najwyższy jest związany dokonanymi przez sądy meriti ustaleniami faktycznymi stanowiącymi podstawę zaskarżonego orzeczenia (art.
art. 39813 § 2 k.p.c
3983 § 3 k.p.c., podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów, a Sąd Najwyższy jest związany dokonanymi przez sądy meriti ustaleniami faktycznymi stanowiącymi podstawę zaskarżonego orzeczenia (art. 39813 § 2 k.p.c.).
art. 3989 § 1 k.p.c
Nie mogą wobec tego uzasadniać przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 k.p.c.
AI generated
I CSK 921/23
W związku ze skargą kasacyjną pozwanego B.
I CSK 1273/24
W związku ze skargą kasacyjną pozwanego S.
I CSK 3605/23
Pozwany […] S.A. w W. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 3 marca 2023 r. Wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania uzasadnił występowaniem istotnego zagadnienia prawnego.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
I CSK 961/26
Wyrokiem z 12 września 2025 r.
I CSK 2482/24
Pozwany „A.” sp. z o.o. w W. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z 27 grudnia 2023 r., zaskarżając ten wyrok w całości, wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, ewentualnie o zmianę zaskarżonego wyroku w pkt. I przez zmianę wyroku Sądu Okręgowego we Wrocławiu z 21 kwietnia 2023 r. i oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania.W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący wskazał, że w sprawie zachodzi potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, tj. art. 484 § 2 k.c. w zakresie rozstrzygnięcia, czy w razie podniesienia zarzutu miarkowania kary umownej przez dłużnika i wskazania jako podstawy tego miarkowania braku szkody po stronie wierzyciela, obowiązek wykazania istnienia szkody spoczywa na wierzycielu, czy też to na dłużniku spoczywa ciężar udowodnienia, że wierzyciel szkody nie poniósł, a także czy w sytuacji, gdy to dłużnik nie udowodni braku istnienia szkody po stronie wierzyciela, może on skutecznie podnosić zarzut miarkowania kary umownej oparty o brak istnienia szkody po stronie wierzyciela.Ponadto skarżący powołał się na występujące w sprawie istotne zagadnienia prawne:1) Czy sąd dokonując miarkowania kary umownej może, powołując się na uznanie sędziowskie, dokonać jej miarkowania w pełnym zakresie również w sytuacji, gdy nałożona przez wykonawcę robót budowlanych na podwykonawcę kara umowna stanowi transpozycję kary umownej nałożonej przez inwestora na wykonawcę, a jej przyczynę stanowią okoliczności leżące po stronie podwykonawcy? Czy w sytuacji, gdy nałożona na wykonawcę przez inwestora kara za zwłokę wynika z okoliczności zawinionych przez podwykonawcę, miarkowanie kary umownej nałożonej na podwykonawcę powinno zostać ograniczone wyłącznie do wysokości kary nałożonej wcześniej na wykonawcę?2) Czy w systemie apelacji pełnej sąd drugiej instancji rozpoznając wniesioną apelację powinien rozpoznać wszystkie zarzuty apelacyjne i rozpoznać sprawę na nowo, w tym rozpoznać, ocenić i odnieść się do oceny wszystkich dowodów, których błędna ocena została wykazana w apelacji? Czy odniesienie się przez sąd rozpoznający apelację do zarzutu dowolnej oceny kluczowych dokumentów przez wskazanie wyłącznie, że zarzut „jest chybiony” wypełnia obowiązek sądu w postaci rozpoznania zarzutu apelacyjnego?3) Czy biorąc pod uwagę obowiązek sądu drugiej instancji rozpoznania sprawy na nowo w postępowaniu apelacyjnym, w sytuacji gdy sąd drugiej instancji przyjmuje za własne ustalenia faktyczne poczynione przez sąd pierwszej instancji, a zarzuty apelacyjne dotyczą błędnej oceny dowodów i ustaleń faktycznych, sąd drugiej instancji jest uprawniony do ograniczenia się w uzasadnieniu wyroku do wskazania, że przyjmuje za własne ustalenia faktyczne poczynione przez sąd pierwszej instancji bez odnoszenia się do podniesionych w apelacji zarzutów dotyczących błędnej oceny dowodów i ustaleń faktycznych?W odpowiedzi na skargę kasacyjną powód wnosił o odmowę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, względnie o jej oddalenie oraz zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Oparcie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na potrzebie wykładni przepisów prawa budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów (art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.) wymaga wykazania, jaki konkretny przepis prawa, zastosowany w danej sprawie, jest przedmiotem rozbieżnej wykładni w orzecznictwie i na czym rozbieżność ta polega, co wymaga przytoczenia orzeczeń sądów wydanych w takich samych lub istotnie zbliżonych stanach faktycznych, względnie, jaki konkretny przepis prawa, zastosowany ‎w danej sprawie, wymaga interpretacji ze strony Sądu Najwyższego, z czego potrzeba ta wynika i z jakich powodów dotychczasowy dorobek doktryny i orzecznictwa jest w tej mierze niewystarczający.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

I CSK 3527/25 POSTANOWIENIE 16 czerwca 2026 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Marcin Łochowski na posiedzeniu niejawnym 16 czerwca 2026 r. w Warszawie‎w sprawie z powództwa H. spółki jawnej w N.‎przeciwko K.M.‎o zapłatę,‎na skutek skargi kasacyjnej K.M.‎od wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowie‎z 12 marca 2025 r., I AGa 142/23, 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. zasądza od K.M. na rzecz H. spółki jawnej w N. 5400 złotych kosztów postępowania kasacyjnego z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie za czas po upływie tygodnia od dnia doręczenia niniejszego postanowienia K.M. do dnia zapłaty.

UZASADNIENIE

Pozwana K.M. wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowie z 12 marca 2025 r., zaskarżając ten wyrok w całości, wnosząc o jego uchylenie i oddalenie powództwa, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżąca wskazała, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, gdyż Sąd drugiej instancji wydając zaskarżony wyrok naruszył art. 65 w zw. z art. 876 § 1 i 2 w zw. z art. 878 § 1 oraz art. 879 § 1 i 2 k.c. przez ich niezasadne zastosowanie, co w konsekwencji doprowadziło do błędnych ustaleń faktycznych w zakresie przyjęcia że skarżąca poręczyła za wszystkie zobowiązania S. sp. z o.o. w K., wynikające z umowy współpracy zawartej z powodem.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, jeżeli zaskarżone nią orzeczenie zapadło wskutek oczywistego naruszenia prawa, zaś oczywiste naruszenie prawa powinno być rozumiane jako widoczna, bez potrzeby dokonywania pogłębionej analizy jurydycznej, sprzeczność wykładni lub stosowania prawa z jego brzmieniem albo powszechnie przyjętymi regułami interpretacji. Skarżący powinien wykazać kwalifikowaną postać naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego, widoczną prima facie, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej.

Ma to być przy tym zasadność łatwo dostrzegalna już nawet przy pobieżnej lekturze skargi. Skarżąca nie wykazała, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Nie może być bowiem skuteczny zabieg, którym się posłużyła, powołując się w ramach uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania na naruszenie przepisów wskazanych w ramach podstaw kasacyjnych (s. 2 skargi). Są to przecież dwa odrębne elementy konstrukcyjne skargi kasacyjnej. Przesłanką przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie jest oczywiste naruszenie konkretnego przepisu prawa materialnego lub procesowego, lecz sytuacja, w której naruszenie to spowodowało wydanie oczywiście nieprawidłowego orzeczenia.

Sam zarzut naruszenia (nawet oczywistego) określonego przepisu (przepisów) nie prowadzi wprost do oceny, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Skarżąca nie wyjaśniła, dlaczego jej zdaniem skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, ograniczając się tylko do powtórzenia uzasadnienia zarzutów skargi i polemiki ze stanowiskiem powoda prezentowanym w odpowiedzi na skargę.Ponadto, jest w zasadzie wykluczone, aby naruszenie przepisów prawa materialnego doprowadziło do błędnych ustaleń faktycznych. Jest tak dlatego, że dokonanie ustaleń faktycznych poprzedza proces kwalifikacji prawnej (subsumpcji), czyli stosowania prawa materialnego.

Błąd w ustaleniach faktycznych może być natomiast skutkiem naruszenia przepisów postępowania. Należy jednak przypomnieć, że zgodnie z art. 3983 § 3 k.p.c., podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów, a Sąd Najwyższy jest związany dokonanymi przez sądy meriti ustaleniami faktycznymi stanowiącymi podstawę zaskarżonego orzeczenia (art. 39813 § 2 k.p.c.). Zawarty w art. 3983 § 3 k.p.c. zakaz oparcia skargi kasacyjnej na zarzutach dotyczących ustalenia faktów lub oceny dowodów oraz związanie Sądu Najwyższego ustaleniami faktycznymi, stanowiącymi podstawę zaskarżonego orzeczenia, oznacza niedopuszczalność powoływania się przez skarżącego na wadliwość wyroku sądu drugiej instancji, polegającą na ustaleniu faktów lub niewłaściwie przeprowadzonej ocenie dowodów również we wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Zarzuty mające na celu polemikę z ustaleniami faktycznymi Sądu drugiej instancji, także pod pozorem błędnej wykładni lub niewłaściwego zastosowania przepisów prawa materialnego, również są niedopuszczalne. Nie mogą wobec tego uzasadniać przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, a stosownie do art. 98 § 1, 11 i 3 k.p.c. oraz § 10 ust. 4 pkt 2 w zw. z § 2 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie obciążył skarżącą kosztami postępowania kasacyjnego.

‎ (D.Z.) [a.ł]