Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
I CSK 3379/25 AI generated

I CSK 3379/25 · Sąd Najwyższy

Case Number I CSK 3379/25
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

Pozwany Bank S.A. w W. wywiódł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi z 17 czerwca 2025 r., wydanego w sprawie z powództwa P.D, E.,B. i Z.D. o zapłatę i ustalenie. Skarżący uzasadnił wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania występowaniem w sprawie następującego zagadnienia prawnego: Czy sąd rozpoznający sprawę może odstąpić od badania i oceny materialnoprawnej złożonego przez powoda oświadczenia o potrąceniu w toku innego postępowania pomiędzy tymi samymi stronami i w konsekwencji pominąć skutki, jakie z potrąceniem wiąże prawo materialne, tj. art. 498 k.c. w zw. z art. 499 k.c., w sytuacji dokonania przez powoda pozaprocesowego potrącenia obejmującego wierzytelność pieniężną dochodzoną pozwem oraz przeciwstawne roszczenie pieniężne pozwanego, oparte na tej samej podstawie faktycznej i prawnej?Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Sąd Najwyższy wskazywał już, że samo złożenie skutecznego od strony formalnej zarzutu potrącenia nie powoduje skutku umorzenia do wysokości wierzytelności niższej.

Legislator headnote

AI generated

art. 498 k.c, art. 499 k.c, art. 98 k.p.c; I CSK 3379/25 · Sąd Najwyższy: Takie zaś wymagania stawiane są skutecznemu podniesieniu przesłanki zagadnienia prawnego, jako podstawy przyjęcia skargi do rozpoznania (zob. np. postanowienia SN z 29 maja 2024 r., I CSK 1972/23; z 28 maja 2024 r., I CSK 3902/23; z 22 maja 2024 r., I CSK 3877/23; z 21 marca 2024 r., I CSK 1797/23; z 13 marca 2024 r., I CSK 3806/23; z 25 stycznia 2024 r., I CSK 110/23; z 11 stycznia 2024 r., I CSK 3937/23).Z tej przyczyny Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 i 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania, o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnął zaś na podstawie art. 98 k.p.c. w zw. z § 10 ust. 4 pkt 2 i § 2 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych.

Keywords

AI generated
subsequent bankruptcy proceedings third-party claim procedure in attachment disputed claim accounting error belatedly submitted evidence second exchange of briefs

Cited Legislation

AI generated
art. 498 k.c
art. 499 k.c
art. 98 k.p.c
odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania, o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnął zaś na podstawie art. 98 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
I ACa 3244/23
i Z.D.‎przeciwko Bank spółce akcyjnej w W.‎o zapłatę i ustalenie,‎na skutek skargi kasacyjnej Bank spółki akcyjnej w W.‎od wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi‎z 17 czerwca 2025 r., I ACa 3244/23, 1.
I CSK 1972/23
I CSK 1972/23 POSTANOWIENIE 29 maja 2024 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Roman Trzaskowski na posiedzeniu niejawnym 29 maja 2024 r.
I CSK 3902/23
Postanowieniem z 24 lutego 2023 r.
I CSK 3877/23
Powód T. K. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z 6 marca 2023 r., zaskarżając ten wyrok w całości, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący powołał się na zachodząca w sprawie nieważność postępowania na podstawie art. 379 pkt 4 k.p.c. z uwagi na to, że skład Sądu drugiej instancji był sprzeczny z przepisami prawa oraz wskazał, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne: Czy w sytuacji, gdy organ władzy publicznej wykonuje uprawnienia przyznane mu decyzją administracyjną, a jednocześnie nie wykonuje obowiązków tą decyzją na niego nałożonych, to jego działanie w zakresie korzystania z uprawnień jest niezgodne z prawem? W odpowiedziach na skargę pozwany i interwenient uboczny wnosili o odmowę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, względnie o jej oddalenie oraz zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga kasacyjna w części, w jakiej dotyczy zawartego w wyroku Sądu Apelacyjnego sprostowania wyroku Sądu pierwszej instancji (pkt I. zaskarżonego wyroku) podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
I CSK 1797/23
Wyrokiem z 15 grudnia 2022 r.
I CSK 3806/23
G. – uczestniczka postępowania z wniosku L. R. o stwierdzenie nabycia spadku po T. G. – wniosła skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie z 20 kwietnia 2023 r., uzasadniając wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania występowaniem w sprawie dwóch zagadnień prawnych:1.Czy przy ustalaniu przez sąd, iż zachodzi obawa rychłej śmierci konieczne jest stwierdzenie, że spadkodawca publicznie wobec otoczenia wprost artykułował istnienie takiej obawy, a taki fakt został odnotowany w dokumentach w postaci dokumentacji medycznej, czy też wystarczające jest zgromadzenia dokumentacji medycznej, na podstawie której możliwe jest, poprzez domniemanie faktyczne, stwierdzenie iż w danym przypadku mogła zachodzić obawa rychłej śmierci w sensie obiektywnym, jako że w czasie poprzedzającym zgon spadkodawcy, w którym sporządził on testament ustny, zgon tej osoby mógł nastąpić w najbliższym, bliżej nieokreślony czasie? Czy obawa rychłej śmierci ma być ustalona w jednoznaczny sposób, czy też wystarczy stopień prawdopodobieństwa, a jeżeli tak, to jaki stopień to musi być?2.W jakim stanie zdrowia musi znajdować się testator, aby zasadne było przyjęcie, iż sporządzenie testamentu w formie zwykłej jest możliwe lub znacznie utrudnione? Czy dla ustalenia, iż testator mógł sporządzić testament holograficzny wystarczy ustalenie, że był w stanie utrzymać środek pisarski, na podstawie potwierdzonego faktu, że mógł samodzielnie napić się z kubka, czy też konieczne jest ustalenie, że stan zdrowia oraz inne okoliczności dotyczące osoby testatora, w tym odczuwalne dolegliwości wynikające z stanu zdrowia, zarówno ze sfery somatycznej jak i sfery psychicznej, pozwalały testatorowi na podjęcie decyzji o sporządzeniu testamentu zwykłego w miejsce szczególnego?Ponadto skarżąca powołała się na oczywistą zasadność skargi, wynikającą z wydania przez Sąd II instancji orzeczenia sprzecznego z wnioskami płynącymi z treści łącznej opinii biegłych z zakresu onkologii i psychiatrii w oparciu o błędną ocenę innych dowodów zgromadzonych w sprawie.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Istotne zagadnienie prawne należy postawić w sposób ogólny i abstrakcyjny tak, by mogło być rozpatrywane w oderwaniu od konkretnego stanu faktycznego, a wątpliwości z nim związane muszą mieć charakter wyłącznie prawny, czyli nie mogą obejmować elementów stanu faktycznego sprawy (zob. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z 16 maja 2012 r., III CZP 14/12, z 9 kwietnia 2015 r., V CSK 547/14, z 2 grudnia 2014 r., II CSK 376/14).
AI generated
III CZ 366/23
Wyrokiem z 17 marca 2022 r.
I ACa 736/24
Wyrokiem z dnia 8.11.2023 r.
I CSK 2075/22
W związku ze skargą kasacyjną pozwanego [...] Bank S.A.
I CSK 2789/25
I CSK 2789/25 POSTANOWIENIE 10 lutego 2026 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Władysław Pawlak na posiedzeniu niejawnym 10 lutego 2026 r.
V AGa 37/22
Wyrokiem z 4 kutego 2022 r.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

I CSK 3379/25 POSTANOWIENIE 21 stycznia 2026 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Mariusz Załucki na posiedzeniu niejawnym 21 stycznia 2026 r. w Warszawie‎w sprawie z powództwa P.D., E.D., B.D. i Z.D.‎przeciwko Bank spółce akcyjnej w W.‎o zapłatę i ustalenie,‎na skutek skargi kasacyjnej Bank spółki akcyjnej w W.‎od wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi‎z 17 czerwca 2025 r., I ACa 3244/23, 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. zasądza od pozwanego na rzecz powodów kwotę 2 700 (dwa tysiące siedemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie za czas po upływie tygodnia od dnia doręczenia niniejszego postanowienia pozwanemu do dnia zapłaty.

UZASADNIENIE

Pozwany Bank S.A. w W. wywiódł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi z 17 czerwca 2025 r., wydanego w sprawie z powództwa P.D, E.,B. i Z.D. o zapłatę i ustalenie. Skarżący uzasadnił wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania występowaniem w sprawie następującego zagadnienia prawnego: Czy sąd rozpoznający sprawę może odstąpić od badania i oceny materialnoprawnej złożonego przez powoda oświadczenia o potrąceniu w toku innego postępowania pomiędzy tymi samymi stronami i w konsekwencji pominąć skutki, jakie z potrąceniem wiąże prawo materialne, tj. art. 498 k.c. w zw. z art. 499 k.c., w sytuacji dokonania przez powoda pozaprocesowego potrącenia obejmującego wierzytelność pieniężną dochodzoną pozwem oraz przeciwstawne roszczenie pieniężne pozwanego, oparte na tej samej podstawie faktycznej i prawnej?Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Sąd Najwyższy wskazywał już, że samo złożenie skutecznego od strony formalnej zarzutu potrącenia nie powoduje skutku umorzenia do wysokości wierzytelności niższej.

Aby doszło do potrącenia wymagane jest bowiem ustalenie istnienie wierzytelności do potrącenia oraz wierzytelności potrącanej. Jeżeli strona pozwana konsekwentnie podnosiła, że umowa jest ważna, to jednocześnie nie wykazywała istnienia swojej wierzytelności do potrącenia. Możliwość zgłoszenia zarzutu potrącenia jako ewentualnego została zaś przyjęta przez Sąd Najwyższy jedynie w sytuacjach, w których strona dążąca do potrącenia nie kwestionowała istnienia własnej wierzytelności, natomiast podważała zasadność roszczenia strony przeciwnej (zob. postanowienie SN z 8 października 2025 r. oraz cytowane tam orzecznictwo).

Dodatkowo należy stwierdzić, że skoro oświadczenie o potrąceniu zostało złożone w toku innego postępowania, to dla przyjęcia jego skuteczności konieczne jest dokonanie jego oceny w zawisłym już sporze, w ramach którego oświadczenie zostało złożone. Nieuwzględnienie materialnoprawnych skutków oświadczenia o potrąceniu złożonego w toku innego postępowania toczącego się między stronami nie stanowi zatem nowego problemu prawnego, którego nie dałoby się rozstrzygnąć przy pomocy powszechnie przyjętych reguł wykładni prawa i który nie był jeszcze przedmiotem oceny Sądu Najwyższego.

Takie zaś wymagania stawiane są skutecznemu podniesieniu przesłanki zagadnienia prawnego, jako podstawy przyjęcia skargi do rozpoznania (zob. np. postanowienia SN z 29 maja 2024 r., I CSK 1972/23; z 28 maja 2024 r., I CSK 3902/23; z 22 maja 2024 r., I CSK 3877/23; z 21 marca 2024 r., I CSK 1797/23; z 13 marca 2024 r., I CSK 3806/23; z 25 stycznia 2024 r., I CSK 110/23; z 11 stycznia 2024 r., I CSK 3937/23).Z tej przyczyny Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 i 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania, o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnął zaś na podstawie art. 98 k.p.c. w zw. z § 10 ust. 4 pkt 2 i § 2 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych.

Mariusz Załucki[SOP]‎